A Dutch woman living in Sweden.

Wie het leuk vindt kan hier lezen hoe wij genieten van ons verblijf in Zweden.
Over hoe het met ons gaat en wat we zoal meemaken...


Zweden... rust, ruimte, oneindige natuur, frisse lucht en veel aardige mensen!




dinsdag 3 februari 2015

Miep paniek...



Vanmorgen naar buiten met Rushy. Peter gaat 's morgens en 's middags altijd met Sim naar buiten. Als het mild is gaan ze zelfs heeeeeeeeel lang naar buiten. Sim geniet daar enorm van! Ik ga altijd met Rushy omdat zij niet met Peter meeloopt. De rest van de dag ga ik ook met Sim. 
Ik ben heel blij dat Sim zo graag met Peter is, omdat Rushy maar één baasje heeft en dat ben ik. De rest van de wereld is onbelangrijk. Dat is voor Peter altijd best jammer geweest. 
Maar goed, ik was dus op het erf met Rush. Ze scharrelt dan altijd heerlijk rond en ik doe ook m'n dingen, bijv. sneeuwschuiven, hout halen voor de kachel, zulke dingen. Als ik klaar ben gaan we nog een groot rondje. Ze loopt altijd los. Houdt me altijd in de gaten, wacht, zoals ook hier bovenop de berg achter ons huis. "Oh, wil je een foto maken, nou ik wacht wel even hoor..."
Vanmorgen was ik haar kwijt! Ik was gelijk in paniek, want dat klopte niet. 
Het laatste jaar is ze in ene heel snel doof geworden. Dat mag als je vijftien bent. Ik heb honden altijd toegesproken met gebaren erbij, daar heb je heel veel plezier van als ze doof worden. Ze begrijpt alles wat ik gebaar, maar ja, als ik haar niet zie. 
Ik riep HEEL hard, maar er kwam geen Rushy. Het hele erf af geweest. Op veel plaatsen lag nog ongerepte sneeuw, dus ik kon wel zien waar ze in elk geval niet gelopen had. Daar werd ik niet wijzer van. Nog eens het hele erf af en toen naar Clas zijn erf. 
Daarna naar het pad dat de berg op gaat hier achter. Toen naar de openbare weg en zelfs nog een eind verder naar de E45, inmiddels een beetje hyperventilerend. 
Paniek. Geen Rush te zien. Gelukkig niet langs de weg, maar ja, ze kunnen ver in pakweg een kwartier dat ik al aan het zoeken was. Juist omdat het zo ongebruikelijk is voor haar was ik zo in paniek. 
Weer naar huis en nadenken waar ik was geweest. Ik had een bezem gepakt uit de garage. Even snel deur open en weer dicht, nee, dat zou toch niet, zou ik gezien hebben. Toch maar kijken. Deur open, nee geen lief hondje. Ik zag er ook geen spoor van hondenpoten naartoe.
Peter ook geroepen, zou ook gaan zoeken. Weer naar Clas, waar hij en Bosse klaar stonden om weg te gaan op de sneeuwscooter. Ze hadden haar ook niet gezien maar zouden goed opletten. Clas keek bezorgd en enigszins medelijdend naar mij, want hij zag wel dat ik bijna stond te huilen. Clas is altijd zo lief naar de honden toe! Een echte dierenvriend, de eksters eten bijna uit zijn hand.
Inmiddels was Rush al wel 20 minuten zoek en de moed zakte me in de schoenen. Zag haar al aangevallen door een wild dier of weggezakt ergens in de sneeuw. 
Het was -10 graden. 
Kijk, ik weet dat Rushy een hond van de dag is en ik zal het verschrikkelijk vinden als ze er niet meer zal zijn want ik houd zoveel van haar! Intens veel. Maar dan zal ik er toch vrede mee hebben omdat we nog zo'n mooie tijd gehad hebben samen (vanaf haar 9e woont ze bij ons). Terugkijken op een heel mooie tijd. Maar als ze zoek zou zijn, oh, dat is veel erger. Een lijdensweg voor zo'n hond.
Ik liep weer terug naar huis en zag dat Peter Rushy naar binnen liet, het huis in! Hij zou me net roepen. Man, wat was ik blij, heb haar plat geknuffeld. 
"Ze zat in de garage!" zei Peter. 
Nou ja! Ze moet achter mijn auto hebben gestaan, ik heb haar niet gezien. Waarom blaft ze dan niet, nee hoor, geen kik!

Dit was de derde keer dat ik paniek had om Rushy sinds we hier wonen.
Dat was ook deze keer (klik), toen ik bijna over haar heen gereden was en ze later op de E45 stond. En deze keer (klik), toen ze plastic gegeten had door mijn schuld.
Deze laatste keer was dan wel de minst erge :-).

Gon

Klik maar eens op de foto en zie eens hoe leuk en lief!




11 opmerkingen:

  1. Hej Gonny,
    Ik weet precies hoe je je moet hebben gevoeld. Mijn vorige hond Beer was ik eens kwijt in het bos. Na een half uur zoeken wist ik niet meer wat te doen, alleen, geen telefoon en in paniek. Terug naar huis om hulp te halen dacht ik. Dichtbij de plaats waar de auto stond kwam ik mensen tegen die mij hoorde roepen. Of ik een Berner Sennenhond zocht. Er stond er een bij een blauwe auto. En ja hoor, ze zat naast mijn auto op me te wachten!
    Ook Dyre gaat er gemakkelijk vandoor dus mag zij helaas nooit los.

    Kram Els

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh, wat een schrik! Vooral met al die sneeuw om je heen - hij had bedolven kunnen zijn. Ik kan me zo goed voorstellen, dat je in paniek was. Vooral omdat hij niets hoort, dus niet kan reageren op je stem. Wat een opluchting om hem weer te zien ( en dan staan ze je aan te kijken alsof jij niet goed geworden bent - " ik was even een ommetje gaan maken" ...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik zie het helemaal voor me! Wat kun je je dan even radeloos voelen...
    Je verstand gaat aan het beredeneren, maar je gevoel doet even andere dingen.
    Maar heerlijk dat ze gewoon dichtbij jullie was, die Rushy. Wat een lieve eenheid zijn jullie, dat is toch wel heel bijzonder...

    PS en bedankt voor je leuke reactie op m'n blog!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Pfff, wat een schrik, ik snap je paniek helemaal. Ook omdat je weet dat ze je altijd in de gaten houdt. Pippa let helemaal niet op mij en gaat in het bos haar eigen weg, Geen paniek dus! ;-) Ik ben blij dat jij je lieverd terug hebt. XX Esther

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi Gonny
    Wat angstig om je hond kwijt te zijn!
    Maar driemaal is scheepsrecht, dus dit was de hopelijk de laatste keer.
    Groetjes, Bea en Frans xx

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oh gelukkig dat ze er weer is!!
    Ik herken die paniek hoor Gon. Dat heb ik ook als 1 vd honden ziek is.
    Dan ben ik helemaal van slag.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een opluchting dat ze er weer is.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. oh wat een schrik, gelukkig is ze er weer.
    groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  9. O lieverd wat een paniek,, maar wij hebben nu voor Simba een tracer aan zijn halsband, kost wel €80 maar we weten nu hem te vinden, Angus gaat met zijn bieper naar buiten, en weet dan waar Simba is, erg handig
    Liefs uit een koud zuiden

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ze is super lief en leuk :-) en het is duidelijk dat je van haar houdt en zo te zien is het wederzijds. Hoop dat je nog lang van je hondje mag genieten.
    Liefs van Katrien.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Oh jeee, ik las je verhaal en voelde helemaal met je mee. De paniek, de zorg. De vraag wat er aan de hand is. Zo fijn dat ze er dan weer is. En dat je haar weer lekker heb kunnen knuffelen!
    xxx

    BeantwoordenVerwijderen