Wie het leuk vindt kan hier lezen hoe wij genieten van ons verblijf in Zweden.
Over hoe het met ons gaat en wat we zoal meemaken...


Zweden... rust, ruimte, oneindige natuur, frisse lucht en veel aardige mensen!



zaterdag 20 december 2014

Kerstgeluk, een gedicht...


Morgen is het keerpunt bereikt. De zon staat dan loodrecht boven de Steenboks- keerkring en zal vanaf morgen weer langzaam naar ons toekomen. 
Dat stemt ons positief. 
Nog een maand en dan komt de zon weer boven de berg uit rond de middag en schijnt weer heerlijk in de keuken. Dan is het pas om vijf uur donker i.p.v. drie uur nu. 
Nu hebben we kerstlichtjes en kaarsen aan die ons zeggen dat het licht ongetwijfeld weer komen gaat. Ik geniet van deze tijd met de sfeerlichtjes en heb er dus geen last van. Neemt niet weg dat het later ook heerlijk is als de dagen weer gaan lengen.


    Vandaag het tweede deel van het kerstverhaal dat je HIER (klik) kunt lezen. 
    Het staat onder het eerste deel.
    Maar eerst dit erg mooie kerstgedicht dat ik onlangs vond op de blog van Annemiek.
    Een gedicht dat me erg aanspreekt. 
    Met haar toestemming plaats ik het nu dan ook graag. 
    Neem ook gerust eens een kijkje op haar blog MIJMERINGEN (klik).




                       KERSTGELUK...

                              Kerstgeluk ligt ver weg van supermarkt en kassa
                              Hand in hand met partner of kind
                              Frisse neuzen halen in de bossen
                              Wandelingen in de wind

                              Gelukkig zijn heeft niets met breedbeeld tv's te maken
                              En zeker niet met het nieuwste merk jas
                              Geluk is de weelde van een oude verwassen nachtpon
                              En de herinneringen die horen bij een verweerde kast

                              Kerstgeluk is tijd en aandacht geven
                              Zeggen wat je in de ander zo aardig vindt 
                              Verpak dat maar in een innige omhelzing
                              Met een zoentje als kostbaar gouden lint

                              Geluk zijn de lichtjes langs de weg naar huis in de schemer
                              Het zelfgebakken taartje en kerstmuziek
                              Een dak boven je hoofd en een warm bedje
                              Een boek... de winterzon en een kinderlied

                              Geluk is stilstaan en je zegeningen tellen
                              Niet HEBBEN maar ZIJN is meer dan GENOEG
                              De geur van hars, wat dennengroen en een kaarsje
                              En de heerlijke rust van wat allemaal niet hoeft.

              Gon

woensdag 17 december 2014

Kerstverhaal 2014



Vandaag het eerste deel van een kerstverhaal. 

Ik heb deze keer weer een schrijver om toestemming gevraagd en gekregen dit kerstverhaal te mogen plaatsen. Bij het derde en laatste deel zal ik vermelden wie het geschreven heeft. 
Het tweede deel komt op zaterdag 20 december en het laatste deel op woensdag 24 december. 
Je kunt het natuurlijk ook in één keer lezen, vlak voor, tijdens of na Kerstmis.
Je komt er door HIER te klikken. Maar lees eerst nog even verder hieronder...

Volgend jaar kunnen jullie rekenen op een kerstverhaal van mijzelf. Eigenlijk had ik dat nu al willen doen, maar het is er nog niet van gekomen.
Peter komt wél met een eigen kerst- en nieuwjaarsverhaal, maar nu heeft hij eerst nog een ander leuk bericht geplaatst, mét een verloting. Je kunt het HIER (klik) lezen.

Gon

maandag 15 december 2014

Over Rudolph en Jan Boezeroen


Konden jullie vorig jaar in het kerstverhaal FLUGUR (klik) lezen dat Rudolph (je weet wel 'the red nosed reindeer') de weg kwijt was, wat later goed kwam, nu is Rudolph weer de weg kwijt. Hij leert het ook nooit!
Rudolph, populair gezegd ook wel Rudy genoemd, loopt hier bij ons in Hoting! Ik neem je echt niet in de maling, het is echt waar!

Klik maar op de foto voor groter en mooier beeld!

Laatst waren we op bezoek bij Marlies en Arnoud en daar liep hij in de buurt. 
We hoorden dat hij aansluiting heeft gezocht bij een groepje gecastreerde stieren bij een boer op Andersnäset. De stieren hebben Rudolph helemaal geaccepteerd. We hebben hem ook gezien, ik had alleen geen fototoestel bij me.


Zoals je kunt zien is Rudy nog een jong rendier.

Had Rudy vorig jaar dus gezelschap van een vliegend paard, nu heeft hij dat dus van stieren. Maar ja, of die hem zoals Flugur bij de kerstman kunnen brengen? 
We wachten maar af...


Bedankt voor je foto's Arnoud! Ik heb deze een beetje bewerkt :-)


Dan over de verhalen van Peter...
Heel veel verhalen ken ik natuurlijk al. Die heeft Peter me in de loop der jaren, vanaf augustus 2001 toen we elkaar leerden kennen, wel verteld. Ik  genoot er altijd van!
Dat is één. 
Dan is twee, dat we een totaal verschillende muzieksmaak hebben. Het is zo dat ik Peter zijn smaak meer verafschuw (nou ja, zo erg nu ook weer niet), dan hij mijn smaak die nogal breed is. 
Had ik honderden cd's, Peter had er misschien tien of twintig.

Zo kwam het dat wij eens een keer op een markt liepen en ik Peter kwijt was.
Dat gebeurt wel vaker, Peter loopt overal nogal snel voorbij. Op een gegeven moment kwamen we elkaar weer tegen en hij had een klein plastic zakje in zijn hand.
"Wat heb je gekocht?" vroeg ik en hij gaf me het tasje. Het waren twee cd's.
Ik was verheugd over het feit dat hij nu eens cd's had gekocht, tot ik ze uit het tasje haalde. Ik was erg teleurgesteld na het zien van een cd van Jan Boezeroen (klik) en een van Freddy Quinn (klik). Bah!




Ik moest eraan geloven, ze werden gedraaid. Voornamelijk in de auto. Ach, en op een gegeven moment was het eigenlijk nog heel gezellig toen we onderweg naar Frankrijk samen uit volle borst meezongen met Jan Boezeroen. Alles went.
Peter heeft altijd gelachen om mijn aversie tegen de twee cd's (voornamelijk tegen Jan Boezeroen). Het was toch prachtige muziek, terwijl ik aldoor heb getwijfeld of hij dat nu meende of niet. Dat is nogal eens moeilijk in te schatten bij Peter. 

Peter heeft nu een bericht geplaatst op zijn blog. Het is een nagekomen bericht op het vorige. Als je het gelezen hebt zul je begrijpen waarom ik nu in ene snapte waarom hij die cd's destijds gekocht heeft! Hij heeft het me nooit verteld van de muziek. De rest van het verhaal wel, maar niet over de muziek.
De moraal van dit verhaal is weer eens dat je nooit te snel moet oordelen.

Als je Peter wilt volgen kun je rechts bovenin op zijn blog je mailadres invullen. Je krijgt dan telkens een automatisch gegenereerde email wanneer hij een nieuw bericht heeft geplaatst.

Je kunt het verhaal van Peter HIER (klik) nu lezen.


Gon

zaterdag 13 december 2014

Luciadagen





Vandaag is Luciadagen. 
Het Luciafeest is een typisch Zweeds lichtfeest dat wordt gevierd op 13 december, de naamdaag van Sint Lucia. 
Vanmorgen om 07.00 uur zou de Lucia-viering vanuit de Oscar Fredriks kyrka in Göteborg worden uitgezonden op SVT2, maar zou vanavond om 19.00 uur herhaald worden. 
Je begrijpt misschien wel dat wij de herhaling 's avonds verkiezen boven vroeg uit bed op zaterdagmorgen.




Wil je deze Lucia-viering ook zien, dan kan dat HIER (klik) bij SVT2. Het staat online tot 12 januari 2015.

Een mooi weekend verder!

Gon


donderdag 11 december 2014

Een Zweed op Hollandse klompen, zo leuk!


Tåsjön, onderweg naar Lövvik

Eerst even iets rechtzetten voor de nieuwe lezers, omdat uit reacties op het vorige bericht over Rolf bleek dat men dacht dat Rolf mijn man is. Rolf is een man die wij een maand geleden hebben leren kennen omdat we een bekwaam iemand nodig hadden om een grote boom te vellen op ons erf. 
Mijn man heet Peter, is dus geen 70 jaar en ik ben geen 'u', maar liever 'jij'.

Ik was gebleven bij Rolf en dat hij met Peter naar ons huis liep voor koffie en toen de klompen aan het gastenhuisje zag en die zo leuk vond. 
Eenmaal binnen en gezellig aan de koffie mét, vroegen we aan Rolf wat hij van ons kreeg, hoeveel het kostte. Hij stak drie vingers omhoog omdat hij net een hap (zelfgebakken) rozijnenbrood in zijn mond had. 
"Drie wat? Drieduizend kronen?" 
Dat zou omgerekend zo'n driehonderd euro zijn. Ik zou er niet raar van opkijken. 
We betaalden in NL ooit eens 175,- euro voor een berk en dat was veel minder werk. 
"Nee, geen drieduizend, driehonderd kronen!" 
We zeiden dat we dat wel erg weinig vonden. Ja, echt, die man had zo gewerkt (tweeënhalf uur) en was ook twee keer naar Hoting gekomen. Hij woont een kleine vijfentwintig kilometer bij ons vandaan, dus dat is dan al honderd kilometer. 
"Driehonderd!" zei hij nogmaals, "Ik heb maar drie vingers!" waarbij hij breeduit lachte. 
Toen zagen we dat er inderdaad e.e.a. miste aan zijn rechterhand. Dertig euro, zo weinig! We deden er maar wat bij. Ook kreeg hij een Hollandse gerookte makreel mee. 
Jullie weten dat wij die hier altijd op voorraad hebben omdat ze hier gek zijn op die gerookte makrelen uit IJmuiden, altijd voor ons verzorgd door Frans en Bea.

Toen hij weg was had Peter een idee. Hij vond het zo leuk om Rolf een paar Nederlandse klompen te geven. Nieuwe om op te lopen dan natuurlijk. Maar ja, wij gaan voorlopig niet naar NL, dus vertelde hij me dat hij er over dacht om het aan Hendrik Jan en Joke in Drenthe te vragen. Ik ben altijd wel voor zoiets te porren, dus ja, leuk! 
Een minuutje later had hij Joke al aan de telefoon. Joke wilde wel een paar kopen en opsturen. Super, dat was in werking.

Een paar dagen later kwam Rolf weer langs, hij had iets laten liggen ergens bij de boom. Ik had niets gevonden, dus zei dat hij zelf maar even moest kijken dan. Toen kwam zijn vrouw ook uit de auto, stelde zich aan me voor als Yvonne en gaf me een stuk vacuüm verpakt vlees. Ze vertelde dat het elandenvlees was, ze had de eland zelf geschoten. 
Ik moet zeggen dat ik er nog altijd aan moet wennen. Het vlees lust ik wel, lijkt erg op rundvlees. Natuurlijk is dit elandenvlees biologisch dynamisch, zo zie ik dat. 
Geen bio-industrie, een mooi leven gehad in de natuur, niet op roosters of met weet ik hoeveel in een stal. Dus in dank aanvaard.

 

Op 28 november kwam de post aan de deur met het pakje. Nogmaals bedankt Hendrik Jan en Joke! Peter wilde ze dezelfde dag nog brengen. Gauw even een foto van de klompen gemaakt bij ons oude melkbus en daarna Rolf gebeld. Ik vroeg of hij thuis was, hij zei wat vertwijfeld van JA. Vroeg zich natuurlijk af wat er was. Toen ik zei dat we Hollandse klompen voor hem hadden, werd hij enthousiast en ja, we konden komen. 

Onderweg naar Rolf en zijn vrouw Yvonne

Ze stonden al op de uitkijk en aanbellen hoefde niet. De koffie was al klaar en er stond allerlei lekkers op tafel (fika). 
Maar eerst de klompen natuurlijk, maat 45. Gelukkig, ze zitten als gegoten en trots poseert hij voor de foto...


Rolf, 70 jaar en zo aardig!

Wat een prachtig uitzicht op het meer (Tåsjön) vanuit de keuken.

Het was gezellig en al die tijd aan de keukentafel had ik het mooie uitzicht op Tåsjön. Klik maar eens op de foto voor een vergroting! Toen we weg zouden gaan en afscheid wilden nemen in de hal, vroeg Yvonne of we nog even wilden wachten en ze ging naar de kelder. Ze kwam terug met een fles zwarte bessensap en een grote pot jam van vossenbessen. Allebei door haar gemaakt in september 2014. Ze pakte daarna ook nog een zak elandengehakt uit de vriezer.


Svartvinbärssaft och Lingonsylt
(Zwarte bessensap en vossenbessenjam)

Dit zijn zulke leuke dingen!

Gon

maandag 8 december 2014

Clatterbridge hospital


Voor het nieuwe bericht van Peter klik je HIER.
Daar kun je lezen hoe het zo kwam dat hij met anderhalf been door de wereld gaat.

Gon

zaterdag 6 december 2014

Ze bruin bakken bij volle maan


Kanelbullar, volle maan, Vincent van Gogh en Don McLean. Wat heeft dat nu allemaal met elkaar te maken?

Vandaag had ik zin om weer eens 'kanelbullar' te maken. Zweden is de thuisbasis van kanelbullar, de echt kaneelrollen! Ik durf wel te zeggen dat het 't meest verkochte is voor bij de koffie hier.
Het was wel lang geleden dat ik ze zelf bakte. Het is leuk om te doen. Ze waren klaar toen we aan de thee zouden gaan vanmiddag en wat zijn ze dan lekker als ze nog wat warm zijn.


Even afkoelen op een theedoek.

Het recept plaatste ik een tijd geleden al op Kokkerellen, dus als je ook zin hebt op je vrije zondag. Het recept vind je HIER.

Vanavond de honden uitgelaten als altijd. Het was weer volle maan! Altijd zo mooi en geen zaklantaarn nodig als het volle maan is en er sneeuw ligt. Dat ziet er dan altijd zo uit:



Deze foto is niet van deze winter, nu ligt er nog niet zo veel sneeuw. Als je niet teveel richting maan kijkt zie je ook enorm veel sterren. Echt een sprookje.

Het deed me weer denken aan een bericht dat ik hier jaren geleden plaatste, in 2010.
Ik vind het leuk het weer eens uit de kast te halen, want lezers komen en lezers gaan, dus er zijn er zat onder jullie die hier toen nog niet lazen.

Vaak als ik onder die sterrenhemel loop moet ik denken aan het liedje van Don McLean - Starry starry night.
Een mooi nummer en dan ook nog Starry night geschilderd door Vincent van Gogh in 1889, want het nummer is een eerbetoon aan Vincent van Gogh. Tijdens het liedje op YouTube zie je dan ook allemaal werken van Van Gogh voorbijkomen.




Destijds kwam ik op internet ook nog iets interactiefs tegen, toegepast op dit schilderij van Van Gogh. Gaaf om te zien, echt apart! Dat wil ik jullie niet onthouden. Veel plezier!





Begin komende week meld ik een verhaal van Peter op zijn blog. 
Het heet "Clatterbridge hospital na het ongeluk". 
Daarna komt zijn kerstverhaal op 24 december, echt een leuk kerstverhaal!

Op 11 december kom ik hier zelf gewoon met het vervolg van "Rolf op klompen?"

Ik wens je een mooie zondag!

Gon

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...