Wie het leuk vindt kan hier lezen hoe wij genieten van ons verblijf in Zweden.
Over hoe het met ons gaat en wat we zoal meemaken...


Zweden... rust, ruimte, oneindige natuur, frisse lucht en veel aardige mensen!



vrijdag 24 oktober 2014

Primeur!


De primeur is de sneeuwpop van Rosali op 21 oktober.


Wat vloog de tijd en wat was het gezellig dat Silvia en Rosali hier waren. Het weer was ons jammer genoeg niet gunstig gezind, we hebben de zon niet gezien. Bewolkt en somber. Sneeuwval op de koop toe en gladde wegen. Het mocht de pret niet drukken, Rosali vond de sneeuw helemaal geweldig en maakte deze sneeuwpop. Later maakte ze, met behulp van lege yoghurtemmertjes als vorm, een "hekje" om de sneeuwpop zodat Rushy en Sim hem niet zouden kunnen beschadigen 


Lekker eten bij de Thai, dit zijn Rosali en ik.

Ze moesten weer een kleine 600 km terugrijden naar Arlanda - Stockholm. Gelukkig waren de wegen toen schoon. Ze waren net op tijd weg, want toen kwam de sneeuwstorm die gisteren 15 - 20 cm sneeuw bracht. 

De sneeuwstorm op 23 oktober die 15 - 20 cm bracht.

De hele dag sneeuw. Afgelopen nacht ging de temperatuur naar waarden van net boven nul en nu is het mooie eraf, de sneeuw is prut en morgen zal er wel niet veel meer van over zijn. Begin volgende week wordt het weer + 10 graden met zon. Eigenlijk had van mij de sneeuw mogen blijven liggen. Ik ben er helemaal klaar voor, voor vorst, sneeuw en zon. Zomer wordt het voorlopig toch niet en dus mag van mij het kwakkelen stoppen. Ik vond dan ook het bericht van Els op Facebook vandaag zo leuk. Ze plaatste een foto van de webcam van Vilhelmina (ca. 60 km ten noorden van Hoting), een foto met sneeuw dus. Dit was haar opmerking onder de foto: "Hunker naar echte winter en dit soort beeld buiten. Heerlijk vind ik dat, ook al moet ik er iedere dag met de fiets door."
Ik reageerde daarop met: "Geweldig Els, is er toch iemand in NL die mij begrijpt  !"

Zijn er nog meer winter liefhebbers?

Gon

vrijdag 17 oktober 2014

Morgen komt ze!




Morgen komt ze, mijn lieve bovenste beste vriendin Silvia! Ze neemt haar dochtertje Rosali mee. We verheugen ons er allebei heel erg op! Ze vliegen op Stockholm en daar heeft Silvia een auto gehuurd bij Hertz. Ze hebben dus nog een flinke rit voor de boeg en het zal tegen de avond zijn dat ze hier aankomen. De tijd zal te kort zijn, dat is nu al zeker, woensdag moeten ze alweer terug.
We missen elkaar best en kunnen nu dan een paar dagen heerlijk bijpraten (toch anders dan via Skype) en dingen gaan zien en/of bezoeken. 

We hebben er zin in!

Welkom Sil en Rosali!

Gon

woensdag 15 oktober 2014

M'n vogelkijkhut



Afgelopen nacht hadden we weer lichte vorst, een beetje rijp dus. Het hele jaar wonen ze hier om ons heen, (op het moment acht) Vlaamse gaaien. 's Zomers zie je ze wel maar redden ze zich goed in de natuur, maar nu komen ze dus bietsen. Het is altijd erg leuk om vogels gade te slaan vanuit mijn vogelkijkhut. Soms zie ik ze wel op een afstand van amper een meter. Heel stil staan dus en genieten. Erg leuk om ze dan van zo dichtbij te zien. Mijn kijkhut heeft zes verschillende uitzichtpunten. 


Ik vond een foto uit warmere tijden waarop een van de zes raampjes van mijn kijkhut te zien is. Ons hele huis is n.l. onderkelderd en de onderste helft van de "bovenlichten" oftewel de raampjes zijn precies goed voor mijn ooghoogte. Ik ga mijn fototoestel daar maar eens een poosje neerleggen denk ik, wellicht op een statief zetten, nog beter...

Gon


donderdag 9 oktober 2014

Even bijpraten


Het is even geleden dat ik sprak over Peter en zijn mobiliteit. Dit komt omdat er gewoon geen doorbraak was, geen goed nieuws. Nu we voorzichtig optimistisch kunnen zijn aangaande de nabije toekomst zal ik jullie even bijpraten. 
Ongeveer een maand geleden kon Peter zijn nieuwe beenprothese ophalen, d.w.z. passen en wanneer hij goed zou passen meenemen. De wond was na acht weken niet kunnen lopen eindelijk dicht, maar nog wel kwetsbaar. De prothese paste goed en dus nam hij hem mee. Hij was aldaar heel kort even geprobeerd tussen een "brug", dus steun met beide handen en ook met krukken.
De volgende dag thuis oefenen om te lopen met krukken erbij, hij had n.l. geen vertrouwen in het been en klaagde dat het steeds onder hem vandaan dreigde te slaan. Hij vond het been levensgevaarlijk. Ik zei hem dat ik het onderste deel zo ver naar voren vond staan, anders dan bij vorige protheses. Hij ging ermee terug en het onderste deel werd vijf centimeter (!) naar achteren gezet. Eenmaal thuis ging het wel beter, maar nog steeds met krukken en nog steeds totaal geen vertrouwen in de prothese. 
Om kort te gaan, hij is diverse malen teruggegaan en toen begon hij aan het revalidatie- programma. Intensieve middagen met fysiotherapie, ergotherapie en looptrainingen met veel tips en trucs. 
Toen hij na de eerste middag thuiskwam zag ik een heel andere Peter, liever gezegd, ik wist niet wat ik zag. Niet alleen liep hij zonder krukken of wandelstok, maar ook zijn uitstraling was totaal anders, blij, opgewekt en dus was ik ook blij, heel blij!
Drie jaar lang heeft hij met een slecht passende prothese gelopen (van een ander bedrijf). Deze paste niet goed (waardoor je blaren krijgt), maar dreigde ook steeds af te glijden. Hierdoor had hij zich een heel verkeerde manier van lopen aangewend. Zag hij eerst die revalidatie niet zo zitten, het was niet nodig want hij wist heus wel hoe je met een prothese moest lopen na zoveel jaren, het bleek hard nodig te zijn. 
Meerdere intensieve middagen, waarna hij steeds aardig moe was, volgden en steeds zag ik vooruitgang. Vandaag viel het me op dat hij weer mooier liep en gaf hem een grote pluim.

Dus Peter is weer mobiel, heeft vertrouwen in zijn nieuwe "been" en loopt zonder krukken. 

Voor wie zich geen idee kan vormen bij de prothese, hij ziet er ongeveer zo uit.
Het deel "onderbeen" is inmiddels bekleed met schuimrubber en voorzien van
een huidkleurige soort pantykous waar overheen dan een gewone sok en 
schoen kan. Het lijkt dan bijna net echt :-).

Hierdoor zijn we optimistisch voor de nabije toekomst. Voorlopig kunnen we blijven zitten waar we zitten. Wel zullen we goed gaan nadenken wat we na de nabije toekomst kunnen doen. Wat kunnen we aanpassen als het toch minder wordt of gaan we in Zweden een beter passende woning zoeken, die niet aangepast hoeft te worden, of... gaan we kleiner en aangepast wonen in NL.  De tijd zal het langzaamaan wel leren. En als ik het over NL heb dan is dat (hopelijk) wel in een heel verre toekomst. Voor nu hopen we nog jaren en jaren te kunnen genieten in Zweden!

Gon


maandag 6 oktober 2014

Dierendag?



Vandaag moest ik onder zeil bij de dierenarts. Ze vonden het weer nodig naar mijn gebit te laten kijken, tandsteen te verwijderen en schoon te maken. Gelukkig hoefde er nu niets getrokken te worden. Ik vind het nooit zo leuk, maar ja, ze willen voor mij een leuke oude dag (ik ben nu eenmaal vijftien) en dus ook dat ik geen kiespijn heb of krijg. Op deze foto ben ik trouwens nog wel een paar jaar jonger. Inmiddels ben ik aardig grijs. Ik kon niet zo snel een andere vinden, daar is het vrouwtje beter in thuis. En tja, ik wil ook nog wel een beetje voor de dag komen!

Al is ze niet echt mijn vriendin, ik geloof dat Sim ook nog iets wil zeggen...


Ja, ik wil ook nog wel iets kwijt. Toen we laatst aan het wandelen waren, waarbij ik altijd zo'n tuigje van Rushy aan moet omdat ik nogal, zeg maar zeer snel loop en dus ook soms trek en dat dat slecht zou zijn voor mijn nek, ging het vrouwtje zomaar uitrusten op een heel grote zwerfkei. Ik heb gelijk protest aangetekend zoals je op deze foto kunt zien. Ik was het er helemaal niet mee eens en maakte dat verbaal net zo lang duidelijk tot we weer verder gingen. Mijn neus moet nu eenmaal over de grond, waar ik ook ga. Het liefst zeer grote afstanden. Niemand gelooft dan ook dat ik al acht jaar ben.

Laatst was het dierendag, vrouwtje heeft er niet eens over geschreven. Maar ja, waarom zou ze ook eigenlijk? 

Bij ons is het elke dag dierendag!

Rushy & Sim

p.s. We moesten nog zeggen dat vrouwtje eerdaags zal schrijven over hoe het nu gaat met Peter zijn been.


donderdag 25 september 2014

We kunnen er niet meer omheen


Het eerste speldenprikje van koning Winter, een koude nacht afgelopen week...




Was toch beter dan die regen nu!

Gon

donderdag 18 september 2014

Herfst in Jämtland


Jämmervattnet

Ik trakteer jullie even op een paar mooie herfstplaatjes in Jämtland!
Ik heb ze op m'n fotoblog gezet, je kunt ze HIER (klik) bekijken.

Geniet je ook van de herfst?
Ik wel!
Ik verheug me ook op de winter hier.

Gon