A Dutch woman living in Sweden.

Wie het leuk vindt kan hier lezen hoe wij genieten van ons verblijf in Zweden.
Over hoe het met ons gaat en wat we zoal meemaken...


Zweden... rust, ruimte, oneindige natuur, frisse lucht en veel aardige mensen!




woensdag 25 mei 2016

Rabarber en zo

 
 
 
Ja, ja, dit onderwerp komt zo...
 

 
Wat is het lang geleden dat ik hier schreef! Voor je het weet zijn we alweer weken verder. Als de sneeuw hier eenmaal weg is na een lange winter (er ligt minimaal vijf maanden sneeuw en in april moet de laatste rest van wel een meter nog smelten) en het is goed weer, dan is het heerlijk om buiten te zijn, je wilt dan van alles doen! Hoefde je je de hele winter geen zorgen te maken om je ramen, nu wordt het toch wel eens tijd voor een lapbeurt. Als het aldoor vriest en er ligt een meter sneeuw om je huis kan het natuurlijk niet. Gedurende die tijd worden ze ook niet viezer, van sneeuw, die trouwens meestal niet tegen de ramen komt, worden ze niet vies. Maar na een voorjaarsstormpje met regen en stof op de ramen wil het wel.
De tuin vraagt ook wel tijd. Alle dode stelen afknippen. Ik laat ze altijd met opzet zitten, ten eerste vriezen de planten dan minder in en het staat vaak heel mooi met rijp of sneeuw erop.
Maar ik zal jullie hier niet langer mee vervelen, nu komt er van alles uit de grond.
Het gras kon alweer gemaaid worden, de poppy's (klaproosjes) en wilde viooltjes bloeien dat het een lieve lust is en de rabarber is omhoog geschoten.
 
 
 
 
Wist ik vroeger met rabarber niet veel meer te doen dan het  te koken met suiker en eventueel rozijnen, nu weet ik wel beter. Op Kokkerellen (klik) plaatste ik al eens twee recepten. Daar komt nu een derde bij. Afgelopen week zag ik het recept in een gratis huis-aan-huisblad, dus Nederlanders in Zweden herkennen het wellicht.
 
Ik plaats het recept hier, maar ook op Kokkerellen zodat je het later gemakkelijk terug kunt vinden.
Daar gaat ie, het recept zoals op de foto hier bovenaan.
 
Rabarber- och hallonpaj med vit choklad 
Rabarber- en frambozentaart met witte chocolade
 
Nodig:
 
voor het deeg:
2 dl tarwemeel (zie over maten en gewichten op Kokkerellen in de rechterkolom)
1 dl amandelsnippers
2 eetl suiker
100 gram boter
 
voor de vulling:
5 dl rabarber in stukjes
5 dl frambozen
75 gr gehakte witte chocolade
2 eetl suiker
evt. 1½ eetl aardappelmeel
 
topping:
25 gr gehakte witte chocolade
 
 
Zo doe je het:
 
1. Verwarm de oven voor op 225 graden.
Meng het meel en de suiker in een kom. Snijd de boter in stukjes en meng er doorheen zodat het een korrelig geheel wordt. Roer de amandelsnippers erdoor.
 
2. Meng alle ingrediënten voor de vulling en leg ze in een taartvorm. Strooi er aardappelmeel overheen in het geval dat je bevroren frambozen gebruikt. Verkruimel het deeg over de vulling. Bak in het midden van de oven gedurende 15-20 minuten.
 
3. Strooi de 25 gram gehakte chocolade over de taart als hij nog warm is. Serveer met vanillecrème (zie recept op Kokkerellen) of met vanille-ijs.
 
Mums mums oftewel Mmmmmmmm.
 
 
Het is nog een beetje vroeg, maar ik wens jullie alvast een fijn weekend,
met of zonder rabarbertaart!
 
Gon
 
 
 
 
 

zaterdag 7 mei 2016

Kapper en Moederdag 1962

 
Ik was bij de kapper afgelopen week en kort dat het is! En leuk dat 't staat!
Man wat was het hard nodig dat ik ging. Het was echt niet zo lang hoor, maar de keer hiervoor slecht geknipt, het was vol en pluizig en bah! Voelde me er gewoon onzeker door. Als je haar maar goed zit is een waar gezegde.
De kapster had er ook lol in en toen ze klaar was zei ze: 'Tien jaar jonger mevrouw!'
Wat een zegen dat ze dat zei, vind me het laatste jaar knap oud geworden. Maar door de nieuwe look valt het weer minder op lijkt wel, alhoewel het rimpels natuurlijk niet verdoezeld.
Mijn moeder sprak altijd erg veel in/met spreekwoorden en gezegden.
Als er iemand klaagde dat diegene vond dat hij/zij er oud uit begon te zien zei mijn moeder met een 'gekke bek': Als je niet oud wilt worden, moet je jezelf vroeg opknopen'.
Toen mijn moeder in het tehuis woonde vanwege Alzheimer en werkelijk alles kwijt leek te zijn, ons niet meer herkende, wel vage herkenning, maar niet meer echt weten wat de relatie was, deden vrijwilligers vaak spelletjes met de groep van 6 patiënten die op die gesloten afdeling woonden. Ze woonden daar als een soort gezin zeg maar. Met 'n zessen een eigen keuken, ieder een eigen kamer met badkamer.
Afijn, het gaat om de spelletjes.
Vaak werd het spelletje spreekwoorden en gezegden raden gespeeld. Mijn moeder won altijd! Ongelooflijk dat ze die allemaal nog wist.
 
Nu ben ik waar ik zijn wil, bij mijn moeder die er niet meer is, bij Moederdag.
Bij mijn moeder die ik nog altijd erg mis.

 
klikklik

Het was Moederdag 1962 en mijn moeder kreeg bovenstaand 'boekje' van mij.
Het was gemaakt op school onder leiding van onze juf 'Hulsbos'.
Ik zat in de tweede klas van de lagere school.
We moesten nog schrijven met kroontjespen en met streepjes tussen de lettergrepen.
Het was vlak voor de ballpoint bij ons op school z'n intrede deed.
Blokletters leerden we, ik kan niet aan elkaar schrijven.
Het is geen gedicht, nee, het is een liedje!
Nog altijd kan ik het zingen en dat deed ik ook op Moederdag 1962.
Mijn vader had het voor me op een veilige plaats bewaard tot  dag.
Klik maar op het plaatje om het goed te kunnen zien en lezen.
 
Het grappige was dat mijn vijf jaar jongere broer, die vijf jaar later ook
bij juf Hulsbos in de klas zat, ook met dit liedje thuiskwam.
Alleen was het boekje niet vierkant maar in de vorm van een hart.

 Geniet van je moeder zolang je haar nog hebt.
Geniet morgen van Moederdag!
 
Gon
 

donderdag 28 april 2016

Bellman en Cornelis!

 
 

 
 
Of Cornelis en Bellman, Cornelis zingt Bellman!
Als Zweden en Nederland ergens of in iemand verenigd zijn dan is het wel in Cornelis Vreeswijk. Hoe vaak schreef ik hier al niet over hem?! Wil je dat lezen geef dan zijn naam in in het zoekvak linksboven.
 
Lang verwacht en nu dan eindelijk gekomen, een cd van Cornelis met liedjes van Bellman (klik hier voor veel info over Bellman op Wikipedia).
 
Omdat ik lid ben van het Nederlandse Cornelis Vreeswijk Genootschap, kortweg CVG, las ik dat er serieuze plannen waren om liedjes van Bellman door Cornelis Vreeswijk op een cd te zetten. Daar is natuurlijk geld voor nodig en dat probeerde CVG bij elkaar te krijgen door crowdfunding. Bij inleg van een bedrag boven een bepaalde limiet, kreeg je de cd ter zijner tijd. Daar hoefde ik niet lang over na te denken, ik wilde de cd!
En toen was hij daar en werd gepresenteerd op 16 april j.l. na de Jaarvergadering van het CVG in IJmuiden. Daar had ik graag bij willen zijn, maar ja...
Gelukkig hebben ze me de cd 'Cornelis zingt Bellman' toegestuurd. Ik wilde een nummer uploaden naar YouTube, maar moest daar weer e.e.a. voor op m'n laptop installeren. Daarom maar een nummer genomen wat al op YouTube stond, de plaatjes die voorbij- komen tijdens het afspelen van deze video horen dus niet bij de cd die het CVG nu heeft uitgegeven. Maar het nummer Epistel 72 "Schitterende nimf " staat als nummer vier op de cd 'Cornelis zingt Bellman' en is hetzelfde.
Aan de teksten kun je horen dat de Zweed Bellman een paar eeuwen geleden leefde.
Ik ben erg blij met deze nieuwe aanwinst!
 
 
Epistel 72 "Schitterende nimf"
 
 
Wil je ook lid worden van het CVG dan kan dat via de website www.cornelisvreeswijk.nl.
 
 
En dat het nu dan maar eens voorjaar mag worden. Eindelijk opbeurende vooruitzichten, althans echt ruim boven nul! Nu nog wat meer zon i.p.v. regen volgende week en dan...
 
 
Twee voorspellingen, van YR en SMHI.
 
 
Ik wens jullie alvast een mooi weekend!
 

Gon


 
 



vrijdag 15 april 2016

Plasticsoep en zo


Ik kan me zorgen maken, dat doe ik uiteraard ook wel eens, nee, nogal eens.
Zorgen om mensen in nood en/of in moeilijke situaties, om dierenleed, om het milieu op deze aardkloot.
Ik heb in mijn leven tot nu toe redelijk m'n best gedaan zoveel mogelijk rekening te houden met het milieu. Echt op allerlei vlakken.
Waar ik me bijvoorbeeld heel veel zorgen om maak is de plasticsoep (klik voor Wikipedia).


 
 
Hier in Zweden hebben we een vaatwasser. Hij stond hier nu eenmaal al toen we het huis kochten. Ik wist al dat je qua water- en energieverbruik gerust de vaatwasser kunt gebruiken, je verbruikt minder water en energie dan met afspoelen en afwassen op de hand. Geen schuldgevoel daarover.
Ik gebruikte altijd vaatwastabletten met cellofaan eromheen. Het schijnt nu eenmaal niet zonder te kunnen, de tabletten zouden door luchtvochtigheid uit elkaar vallen.
Afgelopen winter opende ik een nieuwe doos tabletten van een ander merk. Ik had een beetje vochtige handen en het plastic plakte aan mijn vingers. Aan de kopse kant inscheuren en eraf halen ging niet. Maar eens op de verpakking gekeken en het bleek een soort van oplosbaar plastic, er stond dat het plastic oplost en gewoon 'verdwijnt'.
Gaan snuffelen op het net. Helaas is dit type plastic (PVA - polyvinylalcohol) oplosbaar, maar niet afbreekbaar. Het valt in kleinere delen uiteen en die blijven hangen in het milieu waar ze zich opstapelen. Ik dacht gelijk weer aan de plasticsoep en koos een volgende keer weer voor tabletten met een verpakking van polypropyleen (PP), een niet giftig plastic dat gemakkelijk gerecycleerd kan worden. Bovendien, we hebben het met z'n allen toch zeker niet zó verschrikkelijk druk dat we geen cellofaantje meer open kunnen maken? James maakt het ons al zo makkelijk door de vaat voor ons te doen!
Ik denk erover volgende keer poeder te kopen. Je kunt dan doseren hoe je wilt, een niet zo vieze vaat of juist een heel vette vaat. Als verpakking alleen een kartonnen pak. Misschien is dat nog het allerbeste!
 
Het is maar een voorbeeld.
Hier in Zweden wordt het je best makkelijk gemaakt te recyclen. Je kunt papier, plastic, blik, glas allemaal gescheiden inleveren op één plek. Op blikjes van frisdrank, bier, enz. zit statiegeld.
Mensen leveren hier zelfs braaf de aluminium cupjes van waxinelichtjes in bij metaal- verpakkingen.


 
Bovenstaande foto komt van YOUTECH (klik). Interessant om te lezen!

We staan meestal niet stil bij wat het zwervende plastic allemaal aanricht in het milieu en vooral ook bij dieren die in dit milieu leven! Waarom gooien we zulk afval op straat? We hebben het toch vaak ook van huis meegenomen, waarom ook niet mee terug en gescheiden inleveren? Helaas, men staat er vaak niet bij stil.
Onwetendheid, onverschilligheid (na mij de zondvloed) en ongeïnteresseerdheid.
 
Ook vind ik wel dat de levensmiddelenindustrie, de supermarkten ook, meer zouden kunnen doen aan al dat plastic. Ik kan me bijvoorbeeld ergeren dat wanneer ik bijvoorbeeld krentenbollen wil kopen, deze in een krakend plastic bakje liggen wat weer in een plastic zakje zit. Wat voor nut heeft in vredesnaam dat bakje??? Doe ze gewoon op een rijtje in een passend zakje. Ook dit is maar een voorbeeld.
 
Het doet me zo zeer wanneer ik dieren zie met afgeknelde ledematen, of nekken, door stukken plastic.




Bijvoorbeeld deze schildpad met een volkomen belemmerde groei door plastic.




Wat te denken van deze Jan van Gent...


 
Deze ooievaar...




Deze vogel die is gestorven door ons plastic zwerfafval dat weer aanspoelt aan kusten.
Ik zag nog veel meer afschuwelijke voorbeelden op het internet. Grote en kleine vissen, zeehonden, noem maar op, allemaal verminkt of dood door plastic.

 
Verschrikkelijk toch?!!


Hier kun je nog wat meer lezen over de plasticsoep, bijvoorbeeld van de Rijksoverheid (klik) en/of de Volkskrant (klik).
 
Proberen jullie een beetje je best te doen door rekening te houden met wat je wel en wat je niet koopt en lever je ook gescheiden in? Hebben jullie nog goede tips?
 
Gon

p.s. alle foto's in dit bericht komen van internet.

donderdag 7 april 2016

Hiep hiep hoera!


klik maar op de foto


Vandaag is Sim jarig, 10 jaar alweer!
Bij ons gekomen in juli 2014, toen 8 jaar.
Een moeilijke start door veel heimwee naar haar oude baas.
Maar na een half jaar en veel geduld helemaal gelukkig bij ons.
Lieve, lieve Sim...
Voor haar zijn er maar twee belangrijk,
dat zijn Peter en ik en ook in die volgorde.
Sim, onzeker naar vreemden.
Sim, erg kleinzerig (in tegenstelling tot "die hard" Rushy).
Sim, olijk en vrolijk, bijzonder grappig ook.
Heel lief en heel gehoorzaam.
Wat zijn we blij met je!!!


Gon



maandag 28 maart 2016

Bijgeloof

 
 

In Zweden is of was Pasen omgeven door bijgeloof. Er vliegen heksen rond.
 
De Zweden liefhebbers weten het al wel en ook mensen die hier al jaren lezen, want ik heb het al eens eerder verteld...
 
 
In Zweden heerste lang het bijgeloof dat de toverkracht van heksen rond Pasen op zijn sterkst is en dat ze dan ook extra actief zijn. Op Witte Donderdag vliegen ze op hun bezems naar een bijeenkomst met de duivel op een plaats die 'blåkulla' wordt genoemd, om pas de zaterdag erna weer terug te keren. Om te kunnen vliegen smeerden de Paasheksen bezems (of andere voorwerpen) in met een geheim mengseltje. Ze verzamelden zich in een kerktoren in de buurt om de lange weg gezamenlijk voort te zetten. In deze kerktoren schraapten ze gelijk wat ijzer van de kerkklokken voor het geheime 'vliegmengsel'. 
Begrijpelijkerwijs is het in Zweden een bewijs van grote moed of domheid om de nacht van Witte Donderdag in een kerktoren door te brengen. In Zweden doen vele verhalen de ronde over jongemannen die dit toch waagden, vaak met de meest vreselijke gevolgen.
 

 

Nog steeds komen we de heksen wel tegen in het straatbeeld rond Pasen. Deze foto's maakte ik in Rossön, een dorpje hier even verderop.



 
Het aansteken van de haard op Paasmorgen was ook omgeven met bijgeloof. Degene die op Paasochtend als eerste zijn haard aan had, zou één van de Paasheksen zijn. Daarnaast konden heksen bij terugkomst van Blåkulla klem komen te zitten in schoorstenen. Om er zeker van te zijn dat de schoorsteen veilig was, moesten eerst negen verschillende soorten takken worden verbrand.
De schoorstenen rookten dan ook pas laat op Paasmorgen.
Als bescherming tegen de rondwarende slechte krachten in deze periode werden vreugdevuren gebouwd, werd er in de lucht geschoten met geweren en werden heilige symbolen, zoals kruisen en sterren, op de deuren geschilderd. Men begroef psalmboeken in de tuin en hing zeisen en bijlen kruislings boven het vee.
In het moderne Zweden is het stoken van het grootste vreugdevuur nog steeds een nationale sport. De vuurwapens zijn vervangen door vuurwerk.

 
Deze foto haalde ik van internet
 
Op Witte Donderdag of op Paasavond verkleedden Zweedse jongens en meisjes zich als heksen en bezochten ze de buren. Soms lieten ze hierbij een versierd kaartje (een Paaskaart) achter, in de hoop in ruil hiervoor iets lekkers of geld te krijgen.
Tot op heden gaan nog steeds als heks verklede kinderen langs de deuren en krijgen dan iets lekkers. Een beetje zoals in Nederland met Sint Maarten.
 
Goede Vrijdag wordt hier långfredag (lange vrijdag) genoemd, deze dag stond vroeger in het teken van soberheid vanwege het lijden van Jezus. Men droeg tot nog niet zo heel lang geleden zelfs zwarte kleding en er was geen enkele vorm van vermaak, geen televisie, niets.
Tja, zo'n dag kon wel lang duren...
Nog veel langer geleden bezochten jongemannen boerderijen in de omtrek en sloegen meisjes met berkentwijgen tot ze iets alcoholisch kregen. Op Paaszondag was het andersom en deden de meisjes hetzelfde bij de jongemannen. Nu zie je de berkentwijgen tijdens Pasen alleen nog terug als versiering met gekleurde veertjes (zoals op m'n header), overal, zowel binnen als buiten.
 
De Zweden hebben toch niet zo heel veel met het geloof tijdens Pasen.
Toch bevreemd het me een beetje omdat tot het jaar 2000 iedereen vanaf de geboorte automatisch lid was van de Staatskerk, een Luthers kerkgenootschap in volle communie met de Anglicaanse Kerk.
Na afschaffing in het jaar 2000 liep het percentage kerkleden jaarlijks terug.
 
Nee, in het Paasweekend worden lange autoritten gemaakt om vrienden en familie op te zoeken en samen de Paasmaaltijd te nuttigen, net als met Kerstmis. Het is in het voorjaar, het eerste lange weekend en dit wordt dan ook vaak gebruikt om voor het eerst na de lange winter weer naar het vakantiehuisje te gaan.
Want heus waar, bijna elke Zweedse familie heeft een vakantiehuis(je).
 
 
Ik wens jullie in elk geval een fijne tweede Paasdag!
 
Gon
 





donderdag 24 maart 2016

Roerig

 
 
 
 
Iedereen heeft z'n portie aan nieuws wel gehad betreffende de aanslag in Brussel denk ik. Kom ik hier ook weer aan met zulk nieuws?
Nee, niet zozeer nieuws over de aanslag als wel dingen die ik de laatste dagen tegenkwam op het net, zoals bijvoorbeeld het plaatje hierboven op Facebook.
Zo vlak voor Pasen zal ik er een paar met jullie delen.
Ook onderstaand bericht stond op Facebook.
De foto en de tekst eronder. En ik begreep hem zo goed!
Alle berichtgevingen, het hele mediacircus rondom de aanslag in Brussel, en de vorige in Parijs, zijn koren op de molen van terroristen. Dood, paniek en haat zaaien zij, daarnaast vooral ook angst.
Dus onderstaande foto met tekst zijn ook mij uit het hart gegrepen.
 
 

Fuck you met je stinkaanslagen, hier was vanavond alleen maar liefde en verbondenheid en daar verander je geen drol aan met je pisbommen en je obligate angstzaaierij! Liefde en humor zijn het enige wapen tegen angst en haat. Al het andere is het geblaf der onmachtigen!




Wat niet zozeer met de aanslagen te maken heeft, maar meer met de vluchtelingen (ook al komt het uit dezelfde hoek) las ik bij Ariadne from Greece (klik), die samen met haar man tijdelijk vluchtelingen in huis nam. Ze beschrijft eerst het verhaal over haar eigen jeugd in een vreemd land en legt zo ook het verband. Mooi!
 
 
Nog even over het terrorisme, alle aandacht in de pers en het optreden tegen terrorisme. Natuurlijk zou negeren beter zijn...
Het theater van de angst, zo noemt terreurdeskundige Beatrice de Graaf (Universiteit Utrecht) het als er openlijk hard wordt opgetreden tegen terrorisme. En dit werkt vaak averechts. Zoals dat ook gaat bij een zeurend kind, is negeren een veel betere manier om ermee om te gaan. In dit college wordt duidelijk hoe Nederland deze techniek succesvol heeft toegepast als reactie op de Rode Brigade.
 
 
 

 
Hieronder een filmpje. Geen beelden van de aanslag al doet het beeld dat vermoeden, maar iemand die een oplossing tegen terrorisme denkt te weten. De oplossing is LIEFDE. Kunnen we lacherig over doen en een terrorist zit niet op onze liefde te wachten en ik zou het hen ook niet kunnen schenken, maar over het algemeen zou met een beetje meer liefde voor elkaar niets mis zijn.  

 
 
 
 
 
En dan vanavond The Passion! Ja, ik heb gekeken via internet, altijd erg indrukwekkend. Zoveel mensen op de been, zoveel mensen aan de tv gekluisterd. Heb je het gemist en wil je ook nog kijken? Het staat al op Uitzending gemist (klik).
 
 
Bijna Goede Vrijdag, bijna Pasen, bijna weekend. 
Ik wens jullie fijne paasdagen en laten we rijkelijk met liefde strooien!
 
 
Gon