Wie het leuk vindt kan hier lezen hoe wij genieten van ons verblijf in Zweden.
Over hoe het met ons gaat en wat we zoal meemaken...


Zweden... rust, ruimte, oneindige natuur, frisse lucht en veel aardige mensen!



donderdag 17 april 2014

Witte eieren...




Ik hoor jullie denken, Pasen in de sneeuw? Nee, geintje. De sneeuw is nagenoeg weg, deze foto met sneeuw maakte ik al even geleden. Alleen op plaatsen waar het heel dik lag omdat het op een hoop geschoven was liggen nog restjes. Het is steeds zo'n 10 graden, dus ook die resten zullen snel weg zijn, bovendien wordt het behoorlijk zonnig komende week.

Maar om kort te gaan, ik wens jullie




Gon




dinsdag 15 april 2014

Social media, nadat...


Zo kun je nogal wat accounts hebben


Ik heb er al eens over geschreven, over het laatste jaar waarin we vrienden zijn verloren. Vier maar liefst, allen 60 jaar of jonger. Moeilijk, zwaar. 
Later is me iets gaan opvallen. 

Een van de overledenen was volgster van mijn blog. Enkelen zaten op Facebook en Google+. Een had daarnaast ook een eigen website waarop ze haar hobby etaleerde. Misschien zaten ze ook nog wel op Twitter, Pinterest of wat nog meer, maar daar ben ik zelf niet actief. 

De volgster van mijn blog is ook degene met de website en was ook actief op Facebook. Nergens is ze afgemeld, het is alsof ze er nog steeds is. 
Eigenlijk heb ik nu in werkelijkheid dus één volgster minder dan op mijn blog staat aangegeven. De andere overledenen kan ik ook nog steeds wel ergens vinden.

Als ik erover nadenk kan ik er wel redenen voor bedenken. 
Het kan zijn dat de nabestaanden geen wachtwoorden weten en niet weten hoe ze accounts moeten afmelden. Misschien denkt men er niet echt bij na. Maar ik kan me ook voorstellen dat het erg moeilijk is om een website of account te (laten) verwijderen. 
Mijn vader overleed in 2009, mijn moeder vorig jaar. Hun telefoonnummer zit nog steeds in mijn mobiele telefoon. Ik kan het gewoonweg niet verwijderen, ondanks dat het totaal nutteloos is. Mocht mijn telefoon kapot gaan dan zal ik het natuurlijk niet meer in een nieuwe zetten, maar verwijderen kan ik niet. Misschien hebben mensen dat dus ook zo met "social media accounts".

Ik las dat sommige accounts verwijderd worden wanneer ze een tijd niet gebruikt worden. Ik vroeg me al af hoe het anders in de toekomst zou moeten als er zoveel accounts van overledenen zouden blijven bestaan. 
Ik las bijvoorbeeld ook dat je bij een Google account kunt aangeven dat het verwijderd moet worden wanneer je drie maanden niet hebt ingelogd. 

Nu ben ik me wel gaan afvragen wat ik eigenlijk zou willen als ik er niet meer zou zijn. De nabestaanden er mee opzadelen of alles maar gewoon laten staan? Ik vind beide opties eigenlijk geen goed idee. 

Je kunt HIER (klik) veel lezen over dit onderwerp. 
HIER (klik) kun je online een Social Media Testament maken. Iets wat ik deze week in orde ga maken.

Nu zou ik zo graag van jullie eens horen hoe je erover denkt. Of je er al eens bij stil hebt gestaan of er over nagedacht hebt. Hoe het voor je gevoel is en of jij ook nog wel bestaande accounts van bekende overledenen tegenkomt. Of dat je misschien voor die moeilijke keuze hebt gestaan toen een dierbare is overleden.

Gon



donderdag 10 april 2014

Naar de wc?




Wat ik nu voor praatje heb? Tja, het gaat over het kleine kamertje, het toilet, de wc. 
De wc's in Zweden. 
Zweden, ongeveer 14 keer zo groot als Nederland en met ongeveer de helft van het aantal inwoners van Nederland. Kortom, in Zweden zit men niet zo op elkaar gepakt als in Nederland. In Zweden is ruimte, ruimte en nog eens ruimte. Dit maakt ook dat het buiten de grote steden helemaal niet zo vanzelfsprekend is dat de huizen allemaal zijn aangesloten op het waterleidingnet en de riolering. In de wat grotere dorpen vaak nog wel, maar in de kleinere dorpen en op het platteland ligt er veelal geen waterleiding en geen riolering. 
Veel mensen die hier lezen en al menigmaal in Zweden zijn geweest weten dit al wel. Maar er zijn ook mensen die hier lezen, zoals familie, vrienden, mensen die al wel geïnteresseerd zijn in Zweden en er graag eens een kijkje willen gaan nemen, mensen die misschien op korte termijn wel voor het eerst naar Zweden zullen gaan die er niet bij stilstaan, er nooit aan gedacht hebben. En juist van zulke mensen krijg je dan wel eens de opmerking dat het in Zweden vies is, dat de toiletten erg vies zijn.

Oké, heb je een huisje geboekt op het platteland, dan is de kans erg groot dat het niet is aangesloten op het waterleidingnet en op de riolering. In het slechtste geval zal je voor elk toiletbezoek naar buiten moeten en je behoefte moeten doen in een zgn. utedass. Een houten hokje met daarin iets wat op een toilet lijkt, je kunt alleen niet doorspoelen. Het valt in een gat of in een grote emmer met plastic zak, misschien staat er een zak ongebluste kalk naast en wordt er van je verwacht dat je er een schepje van die kalk overheen strooit. Ja, wij hebben het lang geleden eens een week moeten doen met zo'n utedass met ongebluste kalk erbij. 
Het kan ook zijn dat er wel een toilet is in huis, dan is er een septic tank ergens in de tuin. Het komt heel vaak voor dat zo'n toiletpot er erg vies uitziet, zo ongeveer als hieronder. Dit wil niet zeggen dat het een vies toilet is in die zin van wat we een vies toilet vinden. Het lijkt vies. 

Bron: internet, dit is niet ons toilet :-)

Wanneer het huis niet is aangesloten op een waterleidingnet, heeft het huis water uit een eigen bron. Dit kan een diep geboorde bron zijn of een gegraven bron. De diep geboorde bron is de meest ideale van deze twee, omdat een gegraven bron uitgeput kan raken in geval van langdurig droog weer. In grote delen van Zweden is het water zeer rijk aan ijzer(oxide) wat na verloop van jaren geleidelijk het porselein van de toiletpotten dit niet fraai uitziende uiterlijk geeft. 
Komen er bij ons dus wel eens mensen op bezoek die zeggen dat Zweden zulke vieze toiletten heeft, dan vertel ik ze dat de gastheer/gastvrouw hier nu eenmaal niets aan kan doen, je kunt immers geen agressieve schoonmaakmiddelen gebruiken omdat dit nu eenmaal niet kan en mag wanneer je een septic tank hebt. Het bacteriële leven in de tank zou geheel verstoord raken en dat maakt weer dat je tank dan wel heel snel vol zal zijn. 

Toch liet het me niet helemaal los en ben ik even gaan snuffelen op het internet. Voor diegenen die ook zo'n lelijk uitziende toiletpot hebben door het ijzer het volgende. 
Ik vond een middeltje dat na enkele malen gebruik de pot weer ooglijk maakt, een middeltje dat geen kwaad kan voor de septic tank. 
Koop borax en maak van deze borax samen met doodgewone azijn een papje. Hiermee het bruine oppervlak schuren. Je kunt het ook met puimsteen proberen. Succes!

Gon


maandag 7 april 2014

Ondertussen...



En zo gaat dat hier in Zweden.
Het grappige in Zweden is dat men hier in oktober al met dikke jassen in de auto zit, sjaal om, muts op, handschoenen aan en dan denk ik: 'Wat bezielt die mensen?!'
Rijd je door het dorp op een zonnige dag in april bij 10 - 15 graden, zie je velen in korte broek en T-shirt bij de barbecue staan, witte benen, witte armen. 
En dan denk ik: 'In oktober zat je bij deze temperaturen al met winterjas, muts, sjaal en handschoenen in de auto, terwijl je waarschijnlijk ook de verwarming in de auto wel aan had staan.' Tja...

Gon

vrijdag 4 april 2014

Herdenken


De Iris was de lievelingsbloem van mijn moeder

Leven is als sneeuw
je kunt het niet bewaren
Troost is dat jij er was
uren, maanden, jaren!


Ik kan het haast niet geloven, een jaar geleden dat mijn moeder overleed. 
Een dag om te herdenken. 
Voor altijd in mijn hart lieve mam!


Gon

dinsdag 1 april 2014

Wilde zwanen



Zijn ze niet prachtig deze foto's? Inderdaad, ze zijn niet door mij gemaakt, ik heb ze van de site van National Geographic. Ten eerste heb ik (nog) niet de geschikte lens voor mijn spiegelreflexcamera, ten tweede loop ik niet de hele dag met mijn toestel om mijn nek, of in geval van het andere toestelletje, in mijn zak. Soms is dat zo ontzettend jammer. Bijvoorbeeld zoals vorig jaar, toen er een hele kudde rendieren over ons erf liep, geen toestel bij de hand, ik was buiten nota bene!


Vandaag liep ik even van het huis naar de garage/werkplaats en toen hoorde ik ze. Wilde zwanen!!! Ik zag ze daarna ook, vier stuks. Het zag er ongeveer zo uit als hieronder, alleen vlogen ze in een schuine lijn achter elkaar. Nee, geen toestel om mijn nek als ik naar de garage loop om iets te pakken en nee, ook niet het kleine toestelletje in mijn zak. Alhoewel ik het met het laatste ook zeker niet genoeg naar me toe had kunnen halen, daar zit maar 3x zoom op.


Oh, en dat was ik weer hé, sentimentele troela. Ik vond het zielig dat ze er al waren. Eerst maakte mijn hart een sprongetje, oh, geweldig, de wilde zwanen zijn er alweer! 
Er broeden ook elk jaar wilde zwanen in het meer hier tegenover en ik zie ze dan geregeld vanuit het keukenraam of het kamerraam. Maar nu ligt er nog ijs, hoe moeten ze eten? Het is ook hier beslist voorjaarsachtig, maar zwemmen kunnen ze maar op heel weinig plaatsen, in windgaten en onder bruggen. Ze zijn erg vroeg en je moet niet eens gek kijken als er dan ook snel kraanvogels komen. Ze gaan vaak samen op. Vermoedelijk zijn ze zo vroeg omdat het voorjaar zo vroeg is, omdat het zo warm voor de tijd van het jaar is in Europa. 

Maar ik zag meerdere foto's van wilde zwanen op National Geographic en dat zijn vaak zwanen op ijs. Hopelijk hebben de zwanen zich eerst volgegeten bij het Hornborgasjön waar ze samen met de kraanvogels verzamelen wanneer ze uit Afrika komen. Daar zijn ze al hoor, kijk maar eens HIER (klik). 
Wanneer het avond is en donker kun je kijken bij Historik - 24h.

Wat trouwens nog opmerkelijk is, wilde zwanen kunnen tot op grote hoogten vliegen. Terwijl ik naar de foto's zocht kwam ik nog een ervaring tegen van een piloot die een groep wilde zwanen had zien vliegen op 8200 meter hoogte! Ruim 8 kilometer! Ik heb ook wel gevlogen en zag, toen we op vergelijkbare hoogte waren, op een beeldschermpje voor mijn neus dat het ergens tussen de -40 en -50 graden Celsius was. Wauw!

Hieronder een mooi filmpje van kraanvogels en wilde zwanen, gemaakt bij Hornborgasjön in het vroege voorjaar. Ik liet het al eens eerder zien, maar voor nieuwe lezers is het wel erg leuk.




Gon

zaterdag 29 maart 2014

Wauw, wat heerlijk!


Blauw!!!

Niet alleen in Nederland is het heerlijk weer, ook hier genieten we al dagen en dagen van het stralende weer en hebben al menig kopje koffie gedronken buiten. In T-shirt nog wel! Het ziet er alleen een beetje anders uit omdat de sneeuw nog niet allemaal is gesmolten, maar verder...

Nou, kom op, ik wil verder

Ik liep hier gewoon in een sweater. 
En iedereen geniet, buitendeuren staan open, mensen picknicken overal, een favoriete bezigheid hier in maart en april. De supermarkten adverteren om het hardst wat ze allemaal niet te bieden hebben op het gebied van de picknick. 

Ja Rushy, maar ik wil eerst nog even een foto maken van
deze kei die met z'n mooie mossen ligt te baden in de zon!

Voorjaar, tijd van nieuw leven. We zagen de eerste wilde zwanen al hier en wachten met smart op de kraanvogels die al onderweg zijn vanuit Afrika. Ze zullen nog wel even in het zuiden van Zweden blijven hangen tot de sneeuw echt weg is hier. Maar dan komen ze in grote aantallen deze kant op om te broeden. Ik heb ze ook zien gaan in september, maar nu is het alweer zo ver, ze komen er weer aan.

Ik was zo goed geluimd door het mooie weer en de vooruitzichten op vogels die terugkomen. Toch wierp iets een schaduw over dit moois. 
Ik bracht een bezoek aan Margit en Nils-Erik. Iedereen die hier langer leest kent ze wel uit eerdere berichten. Typ je in het zoekvak de naam Margit, dan verschijnen er wel een aantal berichten, altijd zeer positieve berichten van dit enorm aardige lieve echtpaar. 
Op mijn vraag of alles goed ging haalde Margit haar neus op en schudde haar hoofd. Nee, het ging helemaal niet zo goed. 
Vorige week was Nils-Erik een paar dagen in het ziekenhuis in Östersund i.v.m. iets aan zijn been. Margit was dus alleen thuis. Toen hij haar op een gegeven moment belde nam ze niet op en na herhaaldelijk proberen werd hij natuurlijk ongerust. Om een lang verhaal kort te maken, Margit heeft vorige week op een dag van 's middags (namiddag) tot de volgende ochtend op het toilet gezeten, ze kon onmogelijk opstaan. Ze denken aan een TIA of iets van dien aard. De ringvinger en pink van beide handen zijn gevoelloos en staan opeens in een stand alsof ze er ernstig reuma aan heeft. Ze had zo'n pijn van het zo lang op het toilet zitten, dat kun je je voorstellen. Haar tijdsbesef was weg en ze zei dat ze eigenlijk in die periode niets dacht, dat haar hoofd leeg leek. Ze hebben moeten inbreken in een kelderraampje en de brandweer kwam daarna met een brancard en heeft haar naar Strömsund gebracht. Twee dagen later weer naar huis en meer onderzoek volgt. De altijd enorm vrolijke en altijd grapjes makende Margit was erg down. Logisch!
Haar auto is nu te koop (Lars-Erik (86) rijdt al niet meer), Margit wil nu ook niet meer rijden. Ze is 85 en vindt zelf dat het niet meer kan. Margit en Nils-Erik zijn beiden al eens eerder getrouwd geweest, waren weduwe en weduwnaar en kwamen elkaar tegen. 
Nog zo gelukkig met elkaar, de liefde spat ervan af, ja, dat kan heus nog op die leeftijd!
Ik hoop oprecht dat ze nog een poos van elkaar kunnen genieten, ze zijn nog zo levenslustig.

Leuk als de handjes ook nog even kunnen
wapperen als je lekker in de zon zit!

Sluit ik maar af met vrolijke kleurtjes. Ben al eventjes bezig met twee van deze "dingen". Als ze af zijn zal ik het laten zien, maar dat duurt nog even, eerst zijn er nog andere dingen aan de beurt. Heerlijk om er even aan te werken op het bankje in de zon!



Fijn weekend verder!
Gon