Wie het leuk vindt kan hier lezen hoe wij genieten van ons verblijf in Zweden.
Over hoe het met ons gaat en wat we zoal meemaken...


Zweden... rust, ruimte, oneindige natuur, frisse lucht en veel aardige mensen!



vrijdag 28 augustus 2015

De goede afloop


Ben ik dan eindelijk weer even.
Eerst nog even met hoe dat nu allemaal ging met het ziek zijn van Rushy. Dit voor degenen die dat graag willen weten en/of begaan zijn met Rushy.
Volgende keer een bericht over de nazomer met foto’s.

Gelukkig weer beter.

Ik was twee dagen weggeweest en Rushy was met mij mee. Toen ik Sim en Rushy de volgende ochtend hier thuis zoals altijd wat vlees gaf, wilde Rush het niet eten. Ze keek heel schuldig en stond met haar staart tussen de benen. Dat was nog nooit voorgekomen dat ze iets weigerde, nog nooit! Nou ja, je moet haar natuurlijk geen Spaanse peper voorhouden, maar normale dingen lust ze altijd.
Toen ik haar even later uitliet kwam er geen ontlasting in normale vorm, maar gewoon als klinkklaar water. Daar schrok ik van. Diarree oké, maar als water! Het stonk ook enorm. 
Nog even aangekeken maar ze wilde de hele dag niet eten. Gelukkig, heel gelukkig dronk ze wel, dus geen zorgen voor uitdrogen. ’s Avonds weer als water.
De volgende dag onveranderd. Zou dit dan het einde zijn van mijn (onze) lieve trouwe 16-jarige Rush? Die ongelooflijke schat voor mij.
Dierenarts in Strömsund gebeld. Dat is de dichtstbijzijnde, 50 km rijden. Het is een praktijk met twee vrouwelijke dierenartsen en een trimsalon met winkeltje.
De assistente zei me dat ik door een arts teruggebeld zou worden. Dat deed ze vrij snel en ze zei dat dit heel gevaarlijk was voor zo’n oude hond en dat ze onmiddellijk onderzocht moest worden! Dit vergrootte mijn ongerustheid zeer! Ik wilde een afspraak maken, maar nee, dat kon deze week niet (het was woensdag) want ze zat helemaal vol en haar collega was met vakantie. Ik moest maar naar het dierenziekenhuis in Östersund. 150 km rijden, jawel!
Ik zei dat het toch niet kon met zo’n oude zieke hond 150 km rijden (ze houdt al niet van autorijden) en daar uren wachten. Haar antwoord was dat zij niet kon werken tot negen uur ’s avonds en daar kon ik het mee doen.
De tweede keer in vijf jaar dat ik zeeeeeeeer teleurgesteld was in deze dieren- artsenpraktijk. Toen Rushy een paar jaar geleden iets had wat wij niet begrepen stuurden ze ons ook naar Östersund omdat ze (toen nog alleen in de praktijk) op jacht was! Toen werd Rush onderzocht in Östersund na een lange wachttijd, bloed, foto's, onderzoek, € 350, = en niets wijzer.
De dierenarts is hier nogal duurder dan in NL en bijna iedereen sluit hier een verzekering af voor zijn huisdier. Helaas was Rushy al te oud om te verzekeren, ach J , toen we hier kwamen wonen en Sim is ook te oud.

We besloten dit Rushy nu niet aan te doen. Ik zag ze al met slangetjes bij haar naar binnen gaan na een reis van 150 km en een lange wachttijd.
Nog een dag aankijken, ze drinkt goed, dus geen gevaar voor uitdroging.
De volgende dag onveranderd en ik besloot naar de apotheek te gaan hier in het dorp. Misschien vier kilometer rijden. Hier verkopen ze diergeneesmiddelen bij de apotheek. Ik kreeg Canikur tabletten mee.
Gigantische pillen! Hoe krijg je die naar binnen bij een hond die niet wil eten? 
In de gebruiksaanwijzing stond dat honden ze heeeeeerlijk vinden. Ja, ja. Niet dus. Wanneer de hond ze niet wil nemen kunt u de twee tabletten (per keer) fijn maken en twee maal zoveel water toevoegen zodat er een papje ontstaat, dan geven met een lepel. Ja, ja. 
De pillen zijn qua grootte te vergelijken met iets als zetpillen, dat twee maal plus water is aardig wat. Ik bedacht me nog een vijzel te hebben en een spuit van de tandarts. Alles plastic en bedoeld om water tussen je tanden door te spuiten. Nooit gebruikt, ooit gratis gekregen. Opening waar het papje door moet iets groter geknipt. Met een ander kleiner spuitje het papje opgezogen en in de grotere spuit tot hij vol zat. Naar Rushy en lip aan een kant waar een kies mist opgetild. Spuitje in het gaatje waar ooit de kies zat, kop een klein beetje achterover en heel langzaam leegspuiten. Het was een probeersel en als dat niet zou lukken… 
Maar Rushy slikte braaf en slikte braaf. Eer het papje op was waren het wel vier spuiten en ze bleef braaf slikken. Zo lief. Zo heb ik het zeven keer gedaan, zeven keer een papje van twee pillen, dan was de kuur klaar. Heel langzaam werd het iets beter en na twee dagen met de kuur begon ze weer te eten. De ontlasting werd wat beter en na een dag of vijf was het goed!

Ik durf zelfs te zeggen dat ze beter is dan daarvoor! Vrolijker, fitter, rennen! Echt heel vrolijk. En… mooiere drollen J
Achteraf kun je zeggen: 'Blij dat we niet naar Östersund zijn gegaan met haar en weer allerlei onderzoeken voor niets.' 
Maar als je er voor staat is de twijfel groot en toevallig hebben we in dit geval goed gekozen.

Lief oud koppie!
Van het bruine masker (zie rechter kolom) is niets meer over.

Nu hoorde ik van iemand uit Hammardal dat daar ook een dierenarts zit. 
Dat is maar 20 km verder dan Strömsund, dus 70 km. Altijd beter dan 150 naar Östersund. Al deze plaatsen liggen in het verlengde van elkaar aan de E45 zuidwaarts.
Hoting, Strömsund (50), Hammerdal (70), Östersund (150).
Tja, ik schreef het al eens eerder, je hebt hier niet alles om de hoek, maar het is er wel. De afstanden zijn hier alleen veel groter.

Deze provincie Jämtland is qua oppervlakte helemaal niet zo heel veel kleiner dan Nederland. Nederland bijna 17 miljoen mensen, Jämtland bijna 113.000 mensen. Wel logisch dat de vraag en dus het aanbod kleiner is. We hebben het er in de meeste gevallen graag voor over, maar bij ziekte van je huisdier…

Voor de liefhebbers weer een nieuw bericht op Peter zijn blog, je komt er door HIER te klikken.

Gon

donderdag 20 augustus 2015

Toch nog zomer!



Klik


Dit is het weerbericht van gisteren, toen ik dit al meende te plaatsen. Eindelijk zomer in deze maand augustus. Was het voorjaar koud, waren juni en juli kil en nat, nu dan eindelijk mooi weer. En dat is al even zo hoor. Toen mijn oom en tante hier waren was het ook mooi weer. Dat kwam mooi uit.

Dit is ook de reden dat ik bijna niet achter de pc zit en waarom jullie het verhaal van Rushy haar tijdelijk ziek zijn en andere dingen nog steeds tegoed houden. De header heb ik aangepast na een bezoek met oom en tante aan Hällingsåfallet, de waterval die zich in een kloof stort en daarin weer verder gaat als rivier. Ik heb hem al vaak gezien, maar het blijft schitterend hem te bezoeken, verveelt nooit. In de header zie je op de eerste foto de rivier die aankomt en die plots naar beneden stort en de waterval veroorzaakt. Op de tweede foto zie je de regenboog in de nevel en op de derde de kloof waarin de waterval stort. Hieronder nog een betere foto van de waterval zelf.


Dus... tot later maar!

Gon

maandag 10 augustus 2015

Goed nieuws



Goed nieuws, onverwacht heel goed nieuws. We hadden het echt niet gedacht, maar Rushy is weer opgeknapt! Na heel spannende dagen en nogal wat tranen van mij ging het langzaam beter. 
Ik weet het en heb het ook steeds tegen mezelf gezegd: ZE IS WEL AL 16 JAAR, wat verwacht je dan, je moet tevreden zijn dat ze zo'n mooie leeftijd bereikt heeft!
Maar het blijft moeilijk, Rushy en ik hebben een heel sterke band.
Vandaag wist ik het zeker, na meer dan een week erg ziek zijn is ze weer de oude. Vrolijk, weer gek op haar eten (ze at n.l. ook niet meer, dagen niet), weer graag naar buiten en lekker kuieren in de tuin. Kortom, helemaal weer onze ouwe trouwe Rushy.

Het verhaal zal ik nog een keer vertellen, maar nu is het al laat en de komende dagen heb ik te weinig tijd. Daarna komen mijn oom en tante de tweede helft van deze week! De tante is de jongste zus van mijn overleden vader. Ze zijn nu een paar dagen in Kopenhagen en komen daarna met de auto verder omhoog. Een hele reis. 
Randstad NL - Hoting is, wanneer je over de Deense bruggen gaat, wel 2100 km. 
Onwijs leuk dat ze dat er voor over hebben!!! 
Ze blijven in elk geval dan tot zondag. Gelukkig is en wordt het goed weer.

Dus dat verhaal over Rushy houden jullie nog tegoed. 

Ik ben blij, blij, blij!
Tot eerdaags en geniet nog van de zomer!

Gon

vrijdag 7 augustus 2015

Even iets laten horen...


klik

Al even geen bericht van mij en ook nu heb ik geen zin om te schrijven. Ik heb m'n handen en gedachten vol aan onze oude lieve hond Rushy, met haar gaat het niet goed. 
Vorige week liepen we nog langs dit prachtige bloemenveld, wilgenroosjes gemengd met moerasspirea. Is het niet prachtig?! Klik maar op de foto. 

Peter heeft wel een bericht geschreven. Hij schreef het al eind vorige week, maar van plaatsen kwam het maar niet. De liefhebbers vinden het HIER (klik).

Tot later...

Gon

zondag 26 juli 2015

Wat doe je tijdens regen?


Wat doe je tijdens een enorm regenachtige dag, een dag zonder droge momenten en bij tijd en wijle zelfs stortregen?
Een dag dat je buiten echt niets kunt doen, een dag zonder bezoek uit of thuis, een lummeldag zogezegd. Een dag dat je eigenlijk zelfs geen zin hebt om iets te doen. Juist hierdoor.
Eens kijken hoe lang het geleden is dat ik hier schreef... 16 juli! Dat is voor mijn doen lang geleden en het onderwerp waar ik toen over schreef lijkt al weer ver weg, maar ik was er nog niet klaar mee, want dat waren de werklui ook niet.

Maar eerst heb ik nog foto's gemaakt van enkele nu bloeiende bloemen omdat morgen alles wel behoorlijk verregend zal zijn:




We wilden hier graag lupinen en de zaden die we van de buren kregen, best veel, deden niets na ze uitgestrooid te hebben, dus gewoon zoals het in de natuur zou gaan. Dus namen we een plant en staken die in vier delen. Dat ziet er de tweede zomer daarna dus zo uit, vier mooie planten. Tijd om weer te gaan delen. Misschien roze erbij?


Overal op het erf bloeien nu de wilde margrieten, nooit ook maar één margriet gekocht.



Ook het kluwenklokje  bloeit weer overal, het eerste jaar kwamen ze ergens spontaan op en hebben zich over het erf verspreid. Op sommige stukken maaien we gewoon en dus wordt het niks, op sommige plekken laten we kleine veldjes staan. Vooral gemengd met de wilde margrieten ook erg mooi!





En dan de wilgenroosjes, ze beginnen net. Voor mij een teken dat het alweer opschiet met de zomer, nou ja zomer?




Is het niet bijzonder, een gevlekte orchis, je vindt ze hier zomaar ergens op het erf!



De voor mij enigszins bijzondere monnikskap komt ook elk jaar weer z'n best doen om er zo mooi uit te zien.



Deze foto van een sering (in de haag) is al wat ouder, want die hebben de beste tijd gehad en zijn inmiddels uitgevallen.

En dan nu de werkzaamheden voor het huis, die allang klaar zijn.
Dag drie en vier...



De put voor het huis. De waterleiding is inmiddels wat anders gekoppeld en de afsluiter voor het huis zit nu naast die rode open pijp waar nog een stuk pijp op komt met een putdekseltje. Dit om in geval van verstopping of wat dan ook de rioolbuis door te kunnen spuiten of blazen. De afsluiter moet er nog op, is wel twee meter hoog en komt ook in een soort putje.





Het putdekseltje voor het riool en de gele afsluiter voor de waterleiding, hier nog zonder dekseltje.
De nieuwe afsluiter voor het gastenhuisje staat nu niet meer naast deze voor het huis, maar waar hij eigenlijk meer op z'n plaats is, voor het gastenhuisje.



De oude betonnen rioolput en smalle waterput...



... die op de vierde dag 's morgens worden opgehaald.



Alles weer dicht. Tja, fraai is anders. Vanuit huis zie je gelukkig niks van het kale dijkje. Volgend jaar zal het wel weer groen zijn.
Als je de foto vergroot door er op te klikken kun je op het vlakke stuk ter hoogte van de berken nog twee kleine kale plekken zien. Op die plekken stonden twee struiken, rode kornoelje. Beiden dood. Die hebben ze er op ons verzoek even uitgehaald, voor hen een fluitje van een cent en voor ons met de hand een hele klus. Rode kornoelje kan het hier wel doen, als ze goed luw staan. Maar hier voor het huis komt 's winters vaak de zeer koude noordenwind over het meer en daar kunnen ze niet tegen. Dus weg met die ontsierende dode struiken. Vorig jaar kwam er nog wel wat blad aan, maar nu helemaal niet meer. Misschien jonge berken op de twee kale plekken. De oude berk voor de voordeur heeft het ook niet echt lekker en verliest in het voorjaar heel veel sap (berkenwater :-) als de sapstroom op gang komt. Het komt gewoon uit scheuren en oude littekens. Dus hoe lang die ene berk het nog vol zal houden... 
We denken dat de berken zo'n zestig jaar oud zijn. 



Voor het gastenhuisje is het ook klaar. De stenen liggen er voor een regenafvoerpijp, zodat die vrij blijf liggen achter de stenen.



En zo zien de putjes er nu uit, nu alles weer dicht ligt. Die met de V is van het water (vatten).



Aan alles is gedacht, de kale plekken zijn zelfs weer door hen ingezaaid (gras)!
De vierde dag waren ze klaar rond lunchtijd.

Vandaag ook weer gebakken met rabarber (ik heb veel ingevroren). Laatst deelde ik het recept nog met jullie en dat staat op Kokkerellen (via de balk bovenin kun je daar komen). Ik doe het niet meer op een ovenbakplaat omdat ik het beslag teveel uit vind vloeien. Nu neem ik een grote glazen ovenschaal met dito deksel en wanneer ik beiden gebruik heb ik ongeveer dezelfde oppervlakte die ik wil bereiken. 
Nog een tip om bakpapier in een vorm te doen. Knip op gewenste grootte en maak het nat onder de kraan, knijp een beetje uit. Nu is het net een natte zakdoek. Weer netjes uit elkaar halen en je kunt het heel gemakkelijk in de vorm doen waar het precies blijft liggen zoals jij het wilt.





Peter is ook al voortijdig achter zijn pc gekropen voor een bericht op z'n blog.
HIER (klik) kun je het resultaat lezen.

En dan nu voor de liefhebbers nog een muziekje uit Croissantje...

Van de solo CD Den ständiga resan van Marie Fredriksson het nummer Det regnar igen (Het regent weer). Erg toepasselijk deze week! 
Marie Fredriksson  is bekend van de Zweedse band Roxette.




Een fijne week allemaal!

Gon

donderdag 16 juli 2015

Riolering en waterleiding dag 2 en eindelijk muziek

Voor elk wat wils... bloemen, riolering en muziek.

Eerst maar weer iets moois. Deze prachtige blauw gekleurde bloemen staan voor het tweede jaar in de tuin. Ik weet het niet voor 100% zeker, maar wel bijna zeker dat het een blauwe smeerwortel is. De kleur blauw is zo intens, prachtig!







In een klein stukje rotstuin (met vaag op de achtergrond een vogeldrinkbak) staat o.a. het rozenkransje. Laatst liet ik ze ook zien, maar dan in het wit. Ze zijn dus of roze (vrouwelijk) of wit (mannelijk). Zo te zien ook geliefd bij hommels en bijen.



Het gat  bij de buren was op de eerste dag tegen het einde van de werkdag weer dicht en voor het naar huis gaan hadden ze de graafmachine en andere spullen voor ons huis op het weggetje gezet.
De volgende ochtend begon het graven dus meteen.  Op deze twee foto's (boven en onder) zijn ze al even op weg. De betonnen randen van de rioolput en de twee afsluiters van de waterleiding die fier omhoog staan. Deze afsluiters stonden samen in een afzonderlijke put die al verwijderd is. De afsluiters kwamen maar zo'n twintig centimeter boven de grond uit in hun put. Als je op de foto klikt is het beter te zien.





Links de betonnen put van de waterafsluiters die ze maar aan de overkant hebben gezet. Vorig jaar is alles in kaart gebracht en heeft die persoon er SV (Strömsund vattenverk) op gespoten. Rechts de eerste ring van de rioolput.
Afijn dat ging zo door en om vier uur waren ze vertrokken. 



Hallo zeg! Een heel hekwerk om het diepe gat. We hadden niet gedacht dat ze het gisteren niet af zouden krijgen. Weten wij veel wat ze allemaal van plan zijn...





In elk geval zijn de afsluiters van de leiding afgedraaid. Ze liggen rechts. De voorste afsluiter is van het gastenhuisje, die stond dus dicht gezien de toestand daar en de achterste is van het huis.
De rioleringsput is helemaal weg en de buizen zijn onder de grond, die ze daar alweer teruggegooid hebben weer met elkaar verbonden. Er werd tevoren even gevraagd of wij tot nader order geen gebruik van het toilet wilden maken, ha, ha, ha. 



De volgende dag zouden ze daar dus aan verder en dan moet de volgende rioleringsput ook nog weggehaald worden. Die staat daar mooi verstopt tussen die plek met zevenblad en is van het gastenhuisje. Wordt vervolgd.

En dan kwamen er langs verschillende wegen vragen waar toch steeds de muziek blijft. 
Ik vergat het telkens, maar nu dan eindelijk en dan gelijk maar twee.

De eerste is Damian Rice met The animals were gone, gewoon een heel mooi nummer.
Damian Rice, het is een Ier. Hoe zou het toch komen dat er zo onwijs veel goede artiesten in Ierland wonen?! 




De tweede is Tom Odell met Storms. 
Het was in de herfst van 2013 toen we even in NL waren en ergens reden met de radio aan. Ik hoorde het nummer Another love en was er gelijk helemaal weg van. Oh, als het nummer nu maar afgekondigd zou worden, anders zou ik er misschien nooit achter komen van wie het was. Zo vaak gebeurt het niet dat je gelijk bij een eerste keer helemaal weg bent van een nummer. 
Peter mocht niet van mij praten en de radio zette ik veel harder. Oh, wat een geluk, het werd afgekondigd en een paar dagen later had ik de CD Long way down in mijn bezit. 
Wat een talent en ook live zo goed. Zag hem bijvoorbeeld live met zijn hit vanuit het Glazen Huis.
De CD ligt deze zomer dus ook in Croissantje en eigenlijk zijn alle nummers erg goed. 
Er is slechts één nummer wat me niet veel doet. Het is dus moeilijk kiezen en de hit kennen jullie natuurlijk allemaal al. Ik koos nu voor een vlot nummer, maar er zijn dus nog veel andere beauties.




Alvast een goed weekend!

Gon

dinsdag 14 juli 2015

Rosa rugosa, riolering en waterleiding dag 1






Eerst maar met het mooie beginnen, want hier geniet ik van, van deze prachtige rozen. Rosa rugosa in de volksmond wel rimpelrozen genoemd met in de herfst hun rozenbottels. Ze ruiken ook nog eens heerlijk.




Vanmorgen werd ik wakker van een of andere bonk. Ach, het was toch eigenlijk de hoogste tijd om eruit te gaan. We slapen aan de achterkant van het huis en toen ik aan de voorkant kwam in de keuken hoorde ik een of ander apparaat dat later een graafmachine bleek te zijn. Het was verderop bij de buren voor het huis. Na een kop koffie en daarna het ontbijt gingen we maar eens even kijken, want jullie weten het inmiddels wel... ze zeggen hier niks. Ik moest ondertussen wel enorm lachen omdat ze aan het begin van het weggetje naar ons huis borden voor werk in uitvoering hadden gezet en om de graafmachine van die pionnen. Er komt hier geen auto langs, alleen wijzelf zouden er langs moeten kunnen. Maar ja, voorschrift is voorschrift. Ik kon er niets aan doen, het werkte enorm op mijn lachspieren.



Inmiddels dichterbij gekomen.
De man die de graafmachine had bediend was er net uit en zijn collega stond in een heel diep gat. We vroegen wat ze nu precies gingen doen.
'Wel, u woont toch daar?'
'Ja, daar wonen wij.' 
'Dan was u het toch die eens een bevroren waterleiding had?' 
Wij bevestigden het en hij vervolgde: 'Men vermoedt dat de oude rioolput, die heel dicht bij de put van de waterleiding is, bij de afsluiters en waar ze meer omhoog komen uw huis in, heel veel kou afgeeft. De holle ruimte van de put wordt natuurlijk enorm koud. Daarom verwijderen we de rioolput bij u en bij de buren. U krijgt ook een nieuwe geïsoleerde put voor de waterafsluiters en dan hopen we dat de waterleiding niet meer bevriest.'

We zeiden dat we dat hartstikke fijn vinden. 
Ik vroeg of hij de keien die de vorige eigenaar zo mooi om de waterput had gelegd voor ons apart wilde houden. Hij keek me aan of hij water zag branden. Keien zijn hier vaak alleen maar tot last en goed om er grus (grind) van te maken. Ze moesten eens weten wat een kilo keitjes in een Nederlands tuincentrum kost! Ze zouden hun oren niet geloven. Zweden is een en al kei.


Nogal keus uit 'happers' :-)

Ik vroeg of ik een foto mocht maken en hij zei: 'Ja hoor, Markus poseert graag voor jullie!' en Markus ging er helemaal voor staan met een glimlach van oor tot oor. Nou ja... bijna.



De kuil om de put te verwijderen en de buizen aan te sluiten is enorm. De waterleiding, op de foto hierboven bij Markus zijn rechtervoet, ligt hier op minimaal twee meter diepte i.v.m. de strenge vorst 's winters. De riolering dus ook. In Nederland is dit meen ik op 40 - 50 cm.




Onze waterput en rioolput langs het weggetje.


Ons huis ligt beduidend hoger dan de weg, een soort terp eigenlijk. Het komt omdat het gebouwd is tegen een berg en zo is het erf enigszins trapsgewijs. 
Zoals op de eerste foto van de graafwerkzaamheden al te zien is, zijn de kanten hier nog niet gemaaid. De put die je ziet is dus onze waterput, het betonnen deel gaat dus morgen weg. Iets naar onderen op de foto zie je, als je heel goed kijkt, een stukje van een bruin putdeksel, de rioleringsput. Deze wordt morgen dus verwijderd. Ik hoop dat de tuin en vooral de wortels van de oude berken er geen schade van zullen hebben. 

Het is voor een goede zaak, dus niet zeuren. Twee keer hebben we in het vroege voorjaar geen water gehad en dat was niet leuk. Kosten gemeente (= waterleverancier) en netjes opgelost, maar toch vervelend. De tweede keer schreef ik na een paar dagen zonder water gezeten hebben DIT (klik).

Toen ik toch nog het toestel in handen had en het veldje klaver achter het gastenhuisje zag, besloot ik dit ook nog even te laten zien. Dit is aan de voet van Pinus. Elk jaar laten we daar zo lang het bloeit de klaver staan, kleine witte en grote rode klaver. Het wemelt er dan van de bijen en de hommels. Echt zo leuk! Speciaal voor hen laten we het staan.

Ik vind het al jaren jammer dat ik in 2008, toen ik met deze blog begon, mijn indeling niet anders heb gemaakt. Met deze indeling kan ik namelijk geen grotere foto's plaatsen dan ik nu doe. Verander ik de breedte dan klopt het afbreken e.d. van de tekst helemaal niet meer, dus zeven jaar tekst in verminkte vorm. Dat wil ik ook niet. Dus, ik zou zeggen, klik eens op een foto en je zult zien dat het veel mooier is en je ze dan allemaal eventjes goed kunt bekijken.



Gon
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...