A Dutch woman living in Sweden.

Wie het leuk vindt kan hier lezen hoe wij genieten van ons verblijf in Zweden.
Over hoe het met ons gaat en wat we zoal meemaken...


Zweden... rust, ruimte, oneindige natuur, frisse lucht en veel aardige mensen!




zondag 31 augustus 2008

Weer thuis


We zijn weer thuis. Komende week zal ik nog een bericht maken met de belevenissen onderweg en zo. Nu nog even genieten van deze voorlopig laatste mooie dag (met veel zon). Morgen mijn ouders bezoeken. Dus tot later nog even.

woensdag 27 augustus 2008

Bedankje en tot gauw


Het was erg leuk om dit dagboek bij te houden! Vooral omdat jullie me lieten merken dat het op prijs gesteld werd. Dus lieve allemaal: heel hartelijk bedankt voor je reactie, of die nu kwam via het gastenboek, e-mail, sms, telefoon, ik vond het erg leuk en het stimuleerde me om iedere dag iets te willen schrijven! We gaan nu weer naar huis. Zodra ik in de gelegenheid ben zal ik me nog even melden op deze weblog. Daarna zal er nog wel op geschreven worden, maar minder frequent natuurlijk. Volgend voorjaar wellicht weer meer. Morgenochtend om 08.00 u check ik voorlopig voor de laatste keer de mailboxen, daarna koppel ik de laptop af en gaat hij weer mee naar Nederland.

Nu ga ik dus even afsluiten. De auto is gepakt, het huis winterklaar en wij zijn er klaar voor om weer naar Nederland te gaan. Het zal fijn zijn mijn familie weer te zien en in Holland zullen we ons ook gelijk weer thuis voelen, net als hier. Ik wil onze buurvrouw Joke (die van de wol, het kaarden en van de geiten die 's zomers naast ons huis staan) enorm bedanken, omdat ze deze hele maand augustus ons huis (brievenbus en planten) heeft verzorgd!
Ik meld me nog even als we weer thuis zijn.

Kramsvogels


Weten ze dat we weggaan, de ca. 30 kramsvogels die vanmorgen in ene neerstreken in de tuin??? Weten ze dat we de aalbessen over hebben en dat zij ze nu verder op mogen eten??? Natuurlijk niet, maar het is wel erg toevallig! Behalve de aalbessen, doen ze zich ook tegoed aan enorme pieren die ze uit de grond trekken. Inmiddels hebben beide eksters een grijs koppie en is de oorzaak duidelijk ..........ze zijn in de rui en het zijn nu hoofdzakelijk donsveren die je nog op hun kop ziet zitten. Net nog even naar Åsele geweest, op perceel even verder hier liepen wel 10 kraanvogels, pracht gezicht.

Mooi hè


Toegift over de Zweden

Wat ons ook duidelijk is geworden is dat enorm veel Zweden alles "op de pof kopen" en veel gokken. Bij de supermarkten staat regelmatig een soort karretje waar je kunt gokken of bepaalde loten kunt kopen. Ook in de supermarkt zelf staat voor een aparte toonbank regelmatig een rij mensen om loten te kopen. Als je zondags op stap gaat en je ziet veel auto's staan, is de kans groot dat er een soort bingo aan de gang is, die kan je dan in een zeer wijde omtrek in alle duidelijkheid volgen. Verder zijn ze hier in het noorden niet zo poetserig . Ook lijken ze minder stress te hebben. Wat vandaag niet komt, komt morgen of misschien nog wel later. Wel zijn ze over het algemeen zeer correct, serieus, eerlijk. Ze leven een totaal ander leven hier eigenlijk. Ook de jacht is hier erg populair. Dat is iets waar ik me niet in zou kunnen aanpassen, maar dat hoeft natuurlijk ook niet. Ik bedoel dat ik het zelf nooit zou willen en kunnen. In gedachten vind ik het vreselijk wanneer ik een eland zie lopen, of gevogelte en dat je die zou kunnen schieten en opeten! "Zielig" denk ik dan. Maar is dat niet enorm hypocriet??!!! We kopen wel een runderlapje of gehakt, spekjes of gekookte worst. Dit is meestal vlees van de bio-industrie (helaas heb ik in de omgeving van Oudesluis nog geen scharrelslager kunnen vinden). Dus van dieren die een rot leven hebben gehad. Dit in tegenstelling tot bijv. de eland die hier heerlijk volwassen heeft mogen worden in een onmetelijk natuurgebied met onbewerkt voedsel! Als dat niet bio(logisch) is!!!!

dinsdag 26 augustus 2008

Loodgieter en zo

Het is nu elf uur en de loodgieter is er nog. Hij heeft ook een buitenkraan gemaakt en is bijna klaar met alles. Hij kwam met het idee alle leidingen met een compressor leeg te blazen voor ons vertrek. Dat kost dan wel een uur arbeidsloon, maar scheelt ons bergen electra, plus toch nog evt. risico's van bevriezing. Hij komt dus donderdagochtend tussen 07.30 - 08.00 uur. Dan zijn wij al helemaal klaar voor vertrek, dus perfect geregeld! Als we in het voorjaar hier weer komen, kunnen en mogen we hem bellen, dan kan hij hier zijn zodra we aankomen zodat we gelijk weer water kunnen gebruiken. We mogen ook in het weekend bellen. Ook dan kost het ongeveer een uurtje. We zijn erg blij hiermee. Mocht er dan iets aan de hand zijn volgend voorjaar (bijv. een verdroogd rubbertje of i.d.), is er ook gelijk een prof bij. Wanneer hij donderdag komt en ook wanneer hij volgend voorjaar komt, moeten we samen goed opletten wat hij doet. "Dan koopt u een eenvoudige compressor in Holland, en dan kunt u het daarna voortaan zelf."
De man van E-ON is ook geweest, dus even afwachten hoe het nu opgelost gaat worden met de meterstand. Hij kon niets anders doen dan constateren dat de meterstand inderdaad met een drie begint en niet met een vijf. Hij heeft dit uiteraard genoteerd en geeft het door aan het hoofdkantoor. Ook hebben we de "verkliklamp" buiten samen opgehangen en aangesloten. En het werkt zoals we willen! Tevreden dus.
Zaterdag heb ik geschreven over "snus" en ben vergeten te vertellen dat we die dag richting Junsele zijn gereden en daarna door naar Backe en toen drie loppisar hebben aangedaan.
Veel gekocht ook! Leuke lamp voor boven de eettafel in de keuken, een sprei om over het bed te doen als we hier niet zijn (was nog als nieuw, dus gewassen en klaar, het is nog een schatje ook). Twee leuke kannen die als vaas dienst gaan doen, twee leuke blauwe stoeltjes en twee schilderijtjes. Kandelaren en nog wat frutsels. Ik kan wel een mooi stilleven maken van de spullen van de loppisar.
Peter heeft trouwens net weer aalbessen geplukt. Dat doet hij dagelijks, dus we eten ze nog steeds dagelijks. Heerlijk! Leuk dat ze juist rijp waren nu we er zijn.
Morgen de auto pakken en 's avonds lekker uit eten in Åsele.
Ik schrijf morgen nog een keer voor ik de laptop "afkoppel".

Maaien, wasmachine en naar Christien






Vandaag dus allebei maaien. Het was er goed weer voor. Er zat wel een sluier voor de zon, ik denk ook dat daarom de foto's met de camcorder zo slecht zijn, maar goed toch even een idee. De maaiers (gras- en bosmaaier) allebei laten draaien tot de benzine op was. De grasmaaier blijft hier, maar de bosmaaier gaat mee. We hebben die hier gekocht. Het is er een van het Zweedse merk 'Jonsered' en hij bevalt prima. Je kunt er op drie manieren mee werken. Met een draad (zoiets als een kantenmaaier voor grasveld), en er zitten nog twee metalen bladen bij, voor dunne en dikkere takken en planten. Hij gaat mee naar Oudesluis, omdat ik komende winter het riet daar eens helemaal wil maaien. Gewoon iedere dag een stukje. Plank erop en gaan. Toen we klaar waren met maaien en lekker buiten hadden geluncht, hebben we de wasmachine uit de badkamer gehaald en in de keuken gezet. Nu kunnen we tenminste overal bij, bij de boiler, de hydrofoor en de pomp. Ook konden we zien dat alles goed geïsoleerd is met steenwol en doordat de machine weg is en ook het schot daarachter, kan van de winter de warmte van de radiator veel beter bij de leidingen komen. We gaan dan veel geruster weg. De wasmachine wordt morgen aangesloten in de keuken waar ruimte zat is, door de loodgieter uit Åsele. Als hij bezig is, kan ik mooi buiten een "verkliklamp" ophangen, morgen overdag is het n.l. nog droog weer. Ook komt er morgenochtend tussen 08.00 - 10.00 uur iemand van E-ON de meterstand opnemen. De loodgieter komt al om 07.30. Vroeg op dus. Ik moet dus eigenlijk nodig naar bed, want het is al kwart voor één. We zijn bij Rob en Christien geweest. Het was erg gezellig. Er was ook een bevriend stel van ze uit België. Die staan al een week met hun camper bij Rob en Christien. Eigengemaakt gebakje bij de koffie. Rabarbersap (zelfgemaakt) geproefd, lekker bevonden en glas genomen. Toen een Kriek (kersenbier) van de Belgen. Drie potten honing mee; Christien heeft iets van 15 bijenvolken en heeft enorm veel honing. Ze heeft eigen etiketten (die krijg je pas als je aan kwaliteitsvoorwaarden voldoet) en verkoopt ze dus. Bio-honing uit Lapland!!! Ik vind het heel leuk en bijzonder. Eergisteren zijn we ook nog bij Stan geweest, vergeten te vertellen. We hebben hem een stuk Nederlandse extra belegen kaas gebracht en een pot Boerenjongens. We hadden over van de avond met de buren. We moesten gelijk weer koffie drinken, lekker buiten op het terras (balkon begane grond). Zijn vrouw Mirja kwam er nu ook bij zitten. Eerst wilde ze niet omdat ze geen enkele taal spreekt, behalve haar eigen taal: Fins. Ik schreef al eerder dat Stan ook een Fin is, maar hij spreekt vloeiend Zweeds en zeer gebrekkig Engels. Dit komt volgens hem omdat hij vroeger (om wat voor reden dan ook) in Rusland heeft gezeten en toen teveel Wodka heeft gedronken. Hij zei niet met zoveel woorden dat hij blij was met de "Ost" (kaas), maar liep na de koffie gelijk naar zijn aardappels in de tuin en rooide voor ons een zak. Thuisgekomen er een stuk of wat afgewassen (het velletje/schilletje is zo dun, nauwelijks aanwezig) en lekker gebakken in de koekenpan. En echt waar, ik heb nog nooit zulke lekkere aardappeltjes gegeten! Verser kan ook niet natuurlijk en kennelijk is het een zeer smakelijke soort.Ik ga nu stoppen, wil nog douchen.

maandag 25 augustus 2008

Op het nippertje


Om een idee te geven wat ons vandaag overkwam, hierboven een foto (gedownload) van een vrachtwagen met boomstammen. Het is zondag, dus vanmorgen een beetje uitgeslapen. Het zonnetje scheen al heerlijk in huis en na een lekker ontbijt, deden we een paar kleine klusjes. Tijdens deze klusjes stelde Peter voor om weer naar Torvsjo Kvarnar (zie 10 augustus) te gaan en daar lekker buiten in het zonnetje weer koffie te nemen met appelgebak (homemade). Dat is een half uurtje rijden. Daarna zouden we nog een uitstapje kunnen maken naar Lycksele (100 km van hier), want dan waren we al een eind op weg. Ik reed naar Torvjo Kvarnar. Maar dat viel tegen, het was gesloten! En dat terwijl Peter zei zeker te weten dat het open was tot 31 augustus. Jammer. Peter wilde nu wel even rijden. Nog geen vijf minuten later hing ons leven aan een zijden draad. Het is een wonder dat we er nog zijn. Het was een erg rustige, bochtige weg. Een grote vrachtwagen met boomstammen (ongeveer als bovenstaand) kwam ons met een snelheid van een idioot tegemoet, daarbij de bochten afsnijdend, dus hij probeerde eigenlijk rechtdoor te rijden om maar zo snel mogelijk te kunnen. Hij ging ook nog enigszins bergafwaarts. Ja, en toen reden wij daar in ene om de bocht. Achteraf ben ik blij dat Peet reed, ik weet niet hoe ik gereageerd zou hebben. De vrachtwagenchauffeur gooide zijn stuur naar rechts en er vloog allemaal boomschors en weet ik veel wat tegen de voorruit. Als we naar rechts zouden uitwijken, zouden we in een diepe brede greppel vallen (voor de sneeuw 's winters). Het scheelde echt een haar en het heeft zeker 10 minuten geduurd voordat mijn hartslag en adrenalinespiegel weer normaal waren. Dit is al de tweede keer dat dit ons overkomt. Het gebeurde ook al een keer in mei, toen was het iets minder angstig dan nu, maar ook heftig. De idioten. Nou deze chauffeur zal ook nog wel even hebben zitten natrillen en naar ik hoop ervan geleerd hebben.
Toen door de bossen en toendra's naar Lycksele. Onderweg zagen we veel veenpluis (2e foto). Zo noemen we het in ieder geval in Nederland. Bij ons is het inmiddels een zeldzaamheid. Ik weet nog dat ik een aantal jaren geleden met Silvia nog speciaal naar een plek in de provincie Utrecht ben geweest om het voor het eerst te aanschouwen. Ik had in het boek van Natuurmonumenten gelezen dat het daar nog voorkwam. Na enige tijd zoeken in dat bepaalde natuurgebied (ik weet nu niet zo gauw meer welk), het gevonden. Nou hier staat nog genoeg veenpluis!!!
Verder zijn we nu een beetje aan het aftellen, omdat we donderdagochtend willen vertrekken. Morgenochtend willen we maaien. Peter wil met de bosmaaier nog verder naar achteren en ik ga gewoon het gras maaien. Dan nog een ruitje maken in de Altan (is soort overdekt terrasje of halletje, hoe je het maar noemen wilt), waar je binnenkomt. Morgen is het ook nog mooi weer, en dinsdagmorgen ook. Gisteren en vandaag waren ook lekker zonnig! De berken beginnen hier al wel een heel klein beetje te verkleuren. De nachten zijn ook wel een beetje fris als het zonnig mooi weer is (dus helder).

zaterdag 23 augustus 2008

Snus


Wellicht ook zo'n reactie van "wat is dat nu, snus" ?? (spreek uit als snoes) Wel dit is een tabaksproduct dat in Europa alleen in Noorwegen en Zweden verkocht wordt. Het is het beste te vergelijken met pruimtabak. De meest gebruikelijke manier om snus te gebruiken is om het onder de bovenlip te stoppen en daar een bepaalde tijd, variërend van enkele minuten tot meerdere uren te houden. Je hebt: "Original snus of lössnus" dit is een los vochtig poeder dat je zelf in porties kan verdelen. En je hebt: "Portionssnus" dit is voorverpakt in kleine portiezakjes. De zakjes zijn gemaakt van hetzelfde materiaal als theezakjes. Snus werd verboden in de EU in 1992 nadat onderzoekers van de Wereldgezondheidsorganisatie concludeerden dat snus kankerverwekkend is. De Wereld- gezondheidsorganisatie gaf later toe dat er nog niet genoeg wetenschappelijk bewijs is om conclusies te trekken. Toen Zweden aantrad tot de Europese Unie in 1994, dwong het land af dat het zou worden uitgezonderd van het verbod op snus. Inmiddels is wel bekend dat je er tandvleesziekten en tandvleeskanker van kunt krijgen. Ik hoorde er eigenlijk voor het eerst over in het programma "Nu we er toch zijn, in Zweden" van BNN. Later zagen we de doosjes hier bij het Statoil tankstation in Åsele liggen in een soort koelkast met glazen deur. Toen we zaterdag de uitnodigingen rondbrachten werd er een in ontvangst genomen door de zoon des huizes (ouders waren niet thuis en hij stond met een jachtgeweer bij zijn auto). Hij glimlachte naar ons..............!!!! gadsie !!!! je weet niet wat je ziet !!! Je kon precies zien waar de snus altijd onder zijn bovenlip zit. Het was gewoon een groot zwart gat. Het vlees wordt gewoon in loop der tijd weggevreten! En het is ook echt zwart het tandvlees. Nou die krijgt toch nooit meer verkering denk je dan, of ze moet ook "snussen" of hoe dat ook mag heten. Zoiets komt nooit meer goed. In ieder geval wordt het hier heel veel gedaan!
De foto van bovenstaande persoon komt van het internet. Ik kon helaas geen duidelijkere vinden. Wel een filmpje op You Tube, maar dat gaat me te ver en die was zeer onsmakelijk.

vrijdag 22 augustus 2008

Buren




Wel ik zou verslag doen van deze avond met de buren. Nou hier ben ik dan nog even! We hadden vanuit Holland in ieder geval in een koelkastje in de auto, met allemaal bevroren pakken frisdrank en diepvrieselementen eromheen, bitterballen meegenomen. De koelkast kon onderweg achter in de auto aan op 12 volt. Toen we hier aankwamen was alles wonder boven wonder nog steeds ijs! Maar goed, bitterballen kennen ze hier niet en het leek ons juist daarom leuk om te serveren. Evenals Hollandse kaas natuurlijk en andere hapjes. Je loopt natuurlijk het risico dat ze het helemaal niet lekker vinden, dus ook nog maar wat dingen uit de supermarkt hier erbij. De friteuse heb ik boven op de zolder neergezet, dan zitten we beneden niet in de frituurlucht. De zolder is enorm groot en er kunnen ramen open dus leek een goed plan. Maar goed, dit even ter voorbereiding, nu over de avond.
Ik moet zeggen.............dat we het erg gezellig vonden. De hele avond gesprekstof, er vielen gelukkig geen stiltes. 80% is gekomen, dus dat is erg leuk. Alleen de boer die het verste weg woont was er niet. Misschien dacht hij zoiets van "Ik ben in mei toch al eens bij jullie aangewipt toen ik langs fietste." Maar dat was zonder echtgenote. Jammer. De rest waren echt zeer aardige mensen. Een man kwam alleen en zei dat een van de twee nou eenmaal bij de 8 kinderen moest blijven. Uiteraard! Een vrouw kwam ook alleen omdat haar man bij de vier kinderen moest blijven. Wat een kinderen hebben ze hier! Komt dat misschien door de premie en het enorm lange verlof dat ze hier krijgen? Geen idee. Het volgende stel had ook vier kinderen, maar die hadden al een leeftijd die geen oppas meer vereist. Kerstin en haar man hebben ook kinderen (ik weet niet meer of het er nou twee of vier waren), maar die zijn de deur al uit. Buiten de buren kwam Christien ook nog langs uit haar werk. Ze was om 22.00 uur klaar.
En dan over de Hollandse dingen die we ze voor hielden: .......... bitterballen succes bij 60%, Hollandse kaas succes bij 100%, werd enorm van genoten, lieten het als het ware over de tong rollen, Boerenjongens succes bij 60%. Het zijn wel bescheiden eters en drinkers. We hadden ze ook op advies van Christien gevraagd om 19.30 u. Vroeg zouden wij zeggen. Christien had zelfs 19.00 uur gezegd, maar daar hebben we zelf 19.30 van gemaakt. Ze gaan ook bijtijds weer weg. 23.00-23.30 vinden ze al enorm laat. Het viel me ook al op dat de lichten hier vaak zo rond 22.00-22.30 uur uit zijn doordeweeks.
Wel we hebben het over veel onderwerpen gehad natuurlijk, maar een van de dingen die me het meest opviel / is bijgebleven is dat ...................... ze het er unaniem over eens waren dat januari, februari en maart voor hen de mooiste/fijnste maanden zijn qua weer! "Fantastisch", "Prachtig" en "Geweldig" moet dat allemaal zijn. Heerlijke tijd. Dat willen wij dan toch wel gauw een keer meebeleven, ervaren.
In ieder geval ben ik in de drukte van kletsen en serveren vergeten foto's te maken. Niet echt erg denk ik. Stille medewerker vanavond was de frituurpan op zolder (foto).
Wij kijken hier in ieder geval tevreden op terug omdat het gewaardeerd werd dat we dit deden. En dat is het belangrijkst. Tot en met komende woensdag kunnen we nog genieten van het boeket en de fles wijn nemen we denk ik mee naar huis.

Morgen over "snus".


donderdag 21 augustus 2008

Kerstkaartplaatjes




Ja, en zo ziet het er hier in het noorden 's winters uit. Betoverend mooi. Kan ook wel lastig zijn natuurlijk. We willen best graag een keer 's winters hier zijn, zeer binnenkort. Maar komende winter zal dat wel niet lukken. Per slot van rekening is de schoorsteenveger ook nog niet geweest. We zijn inmiddels wel weer wat wijzer wat de winterbanden betreft. Als je de allerbeste winterbanden zonder spijkers neemt kan je hier gemakkelijk komen. Het lijkt me helemaal geweldig. Wel even schoeisel aanschaffen en zo. Maar goed het zal wel niet komende winter, maar de winter daarop worden.
Iedereen, maar dan ook iedereen die je hier voor het eerst spreekt vraagt je (in wat voor taal dan ook): "Hebben jullie honden?" Als we dan zeggen dat we die niet hebben en wel tot voor kort één oude hond hadden en hoogstwaarschijnlijk weer één hond nemen, zijn ze zeer verbaasd. Laatst spraken we de loodgieter uit Åsele en ook hij vroeg het. Toen we ook bij hem ontkennend antwoordden zei hij "Gelukkig, dan zijn jullie normaal". Ik moet ook zeggen dat je hier wel van die verlaten hondenkennels ziet. Dan hebben ze het na een paar jaar kennelijk wel weer gezien.
Met grote regelmaat denk ik nog aan Cayan natuurlijk! De vakantie leidt wel af hoor, maar ik mis hem toch wel erg. Zie hem in gedachten ook nog hier door de tuin waggelen in mei. Gelukkig vond hij autorijden altijd heel erg fijn, geen kind had je aan hem dan. Hij was altijd zo makkelijk onderweg. Leuk dat hij nog een keer mee kon, al was het eigenlijk maar netaan. Als de dierenarts hem niet die "anabolus"-injectie had gegeven, was het misschien wel een drama geworden. Door die injectie leek het de eerste tijd nog heel wat, dat dacht hij zelf ook volgens mij. Maar hij was echt op. Dat zeg ik ook steeds tegen mezelf. Het was een mooie leeftijd, 17 jaar!!! En eigenlijk al drie jaar bijgetekend na de Ziekte van Lyme en de ontdekking van de tumor. Mijn verstand zegt dus dat het goed is zo, maar het gemis is er natuurlijk nog steeds.
Morgen dus de buren. Wellicht dan geen bericht. Misschien ook wel. Vaak ben ik klaarwakker na zoiets. Ik zal in ieder geval morgen of overmorgen verslag doen daarvan. Daarna wil ik het nog hebben over een verslavend middel dat hier veel door de jeugd wordt gebruikt. In Nederland had ik er nog nooit van gehoord. Maar hier is het "in". Later dus meer hierover.

woensdag 20 augustus 2008

Paddenstoelen







Het heeft afgelopen week af en toe flink geregend. Er waren ook erg mooie dagen. In ieder geval heeft dit geresulteerd in paddenstoelen in de tuin. Bovenstaande paddenstoelen heb ik vandaag gefotografeerd en staan niet verder dan een paar meter van het huis. Vooral de bovenste zijn enorm groot! Die op de onderste twee foto's zijn "aardappelbovisten". Zouden in Nederland ook al paddenstoelen verschijnen, daar is het toch ook geregeld nat de laatste tijd. Augustus is niet al te geweldig in NW Europa. Wie weet hoe mooi september wordt. Ik vind het altijd zo'n heerlijke aparte sfeer als je in het najaar mooi weer hebt. Herfst is ook een prachtig seizoen! T/m zondag (verder kan ik het nog niet zien) wordt het hier in ieder geval mooi weer. Alleen vrijdagmiddag misschien wat regen. Dat is niet zo erg, want 's avonds komen alle buren (als het goed is), dus een beetje voorbereiden. Ik hoop dat we genoeg zetels hebben. Ik denk het wel, als ik de tuinmeubelen meereken. Vind het wel een beetje eng hoor! Ik zal er verslag van doen. Ik weet niet of dat vrijdagavond al wordt. Het ligt eraan hoe laat het wordt en of ik er dan nog zin in heb. Ik hoop dat ik niet vergeet een paar foto's te maken met de camcorder. Tja, en dan duurt het nog een week en dan staan we alweer op het punt om terug te gaan naar Nederland. Het plan is om donderdagochtend 28 augustus hier te vertrekken. We gaan het lekker weer in drie dagen doen, dus waarschijnlijk zaterdagavond thuis. Zondag mooi een dag om een beetje bij te komen en tassen uit te pakken. Dan zullen er vanaf maandag weer heel andere dingen op de agenda staan!
Eigenlijk heb ik het hier nu nog best naar mijn zin en zou nog wel wat langer willen blijven. Maar dan kan dus niet. Het zal wel weer even duren voordat we hier dan weer zijn.

Berken en vinken



Vanmorgen eerst het isoleren van de leidingen afgemaakt. Dat was nog een uurtje werk. Toen kwam Christien langs. Dat is toch zo'n gezellige kwebbel. Ze vroeg of er nog dingen waren die ze voor ons kon doen en daarmee doelde ze eigenlijk op dingen die nog geregeld zouden moeten worden. Eigenlijk is alles gelukt, alleen met E-ON (electriciteit) wil het nog niet helemaal vlotten. Al ben ik met e-mailverkeer wel bijna waar we willen zijn, n.l. automatisch afschrijven van de rekening die we hier in Åsele bij de Swedbank hebben. Dit "AutoGiro" doen ze in principe alleen wanneer je een Zweeds persoonsnummer hebt. Dat hebben wij niet, wij hebben ons Nederlandse nummer. Daar hebben we hier natuurlijk niets aan in dit geval. Ze nemen echter ook genoegen met het fictieve persoons- nummer dat de Swedbank ons heeft toegekend. Dit doorgegeven. Nu maar hopen dat we geen rekening meer in Holland krijgen, maar dat het automatisch gaat. We hebben juist voor zulke zaken deze rekening geopend. De kosten voor breedband, vuilnis e.d. van de Gemeente Åsele gaan ook gewoon via AutoGiro. Kan er niets misgaan. Maar goed, toen wij aangemeld werden bij E-ON in de maand mei is er door de makelaar een meterstand doorgegeven. Dit was immers de eindstand van de vorige bewoners (voor hun eindafrekening) en voor ons de beginstand. De ordner met alles van Zweden meegenomen. Vorige week dacht ik "Ik ga eens even de meterstand opnemen". Vergelijk het met de gegevens uit mei. Daar klopt niets van. De stand was in mei (alleen het eerste cijfer is belangrijk, rest nu even verzonnen) zeg maar 53765 en nu in werkelijkheid 36732. De meter hangt op een moeilijk afleesbare plaats, dus zo zal de vergissing van het 1e cijfer wel ontstaan zijn. Ik zag er tegenop om nu dit weer duidelijk te maken. Wat is het dan toch belangrijk dat je de taal spreekt. Ik ga er daarom weer extra gemotiveerd tegenaan eerdaags met de cursus Zweeds. Leuk voor het winterseizoen! Christien heeft nu voor ons gebeld. Ook om de tweemaandelijkse voorschotbetaling te verlagen. Ze hebben ons ingeschat alsof we hier een heel jaar wonen. I.v.m. het probleem van de meterstand komt er nu a.s. dinsdag iemand van E-ON kijken. Nou het loodje zit er gelukkig nog keurig om, we hebben de meter niet teruggedraaid. Ben benieuwd.
Peter heeft nog een paar berken opgekapt (= onderste takken weggehaald) met de gisteren aangeschafte zaag. Ging perfect. Vooral ook door de lange uitschuifbare stok die bij de zaag hoort, kom je gemakkelijk vrij hoog. Nu kan de zon beter bij het huis, dat is toch ook voor het behoud. Morgen wil hij met de bosmaaier aan de gang. Naast het huis, waar de oude vrachtwagen stond (bericht 5 juli) komt bijvoorbeeld veel op. Bijvoorbeeld heel veel jonge lijsterbessen. Dat moet wel in toom gehouden worden.
De laatste twee dagen zijn er trouwens wel 30 vinken in de tuin, ze eten berkenzaadjes. Leuk gezicht. Het eksterpaar komt ook nog steeds!
We zijn ook nog even naar Åsele geweest. O.a. grondverf gehaald. Gisteren nog een salontafeltje gekocht bij de "loppis-mevrouw" in Junsele waar we zondag ook al waren. Enorm veel zin heb ik om dat tafeltje op te knappen. En Peter om de twee deuren die hij van de week buiten geschuurd heeft in de grondverf te zetten. Dus dat wordt nog vechten om de pot, ha, ha. Maar ik moet eerst nog schuren dus......... In ieder geval zijn dit klusjes die we alleen doen als we er zin in hebben en als het geen mooi weer is. Geen verplichting. Het vorstvrij maken van de leidingen was dat bijv. wel. Al zulke zaken zijn klaar.

maandag 18 augustus 2008

Winterklaar, moerassen en kraanvogels





Omdat het hier nogal kan vriezen 's winters en wij er dan niet zijn, moeten we maatregelen treffen tegen bevriezing van leidingen e.d. In de hal lopen, net onder het plafond, langs twee muren, twee waterleidingen (warm en koud) om vervolgens in een hoek naar beneden te gaan, de keuken in. Deze leidingen zijn tezamen 16 meter. In Nederland in Hoorn een "vorstvrij" lint gekocht van 16 meter. Dit is een kabel die je helemaal langs de waterleidingen legt met "tie raps". Je doet bij vertrek de stekker die aan de kabel zit in het stopcontact en wanneer de temperatuur van de waterleiding de lage temperatuur van 3 graden Celsius bereikt, wordt de kabel warm, er zit n.l. ook een klein termostaatje aan het lint en op de leiding. Na het aanbrengen van de kabel pak je het geheel in met van die grijze schuimrubber buisisolatie. Dat hebben we dus gedaan vandaag, want het was inderdaad "avondrood regen in de sloot", dus weer voor kleine klusjes. 's Middags nog even naar Dorotea gereden, daar zit een grotere DHZ-zaak, dus eens even het assortiment bekijken. We kochten een boomzaag en een deurslot. Het assortiment is er prima! In Dorotea ook maar boodschappen gedaan en er een leuk rondje van gemaakt door anders terug te rijden.
We zagen weer kraanvogels. Dit zijn trekvogels die o.a. ook hier broeden. Wanneer ze in het voorjaar terugkomen uit warmer oorden, verzamelen ze zich begin april met meer dan 10.000 bij het Hornborgameer in Zuid-Zweden, ongeveer 150 km ten noordoosten van Göteborg, om daarna in kleinere groepen en paren door te trekken naar hun broedplaatsen, dus ook door naar hier. Ze broeden in de moerassige gebieden en in de veengebieden die hier diep in de bossen liggen. Op de tweede foto een idee van het moerasachtige gebied (voor ons gevaarlijk). Op de derde foto kun je zien dat het water bruin gekleurd is. Dit komt omdat het ijzerhoudend is. Je proeft het in dit gebied ook aan het water uit de kraan, omdat dit altijd uit de diepten komt hier. In de bossen liggen onnoemelijk veel gigantische en kleinere zwerfkeien. Deze zijn ook vaak rood gekleurd door het ijzer.

zondag 17 augustus 2008

Loppis en een lekker toetje







Vandaag richting Junsele, dus zuidwaarts. Voor vertrek hadden we nog een enorm lelijk kitscherig ding van het plafond in de slaapkamer gehaald. Jammer geen foto van genomen. Het was zo'n plafondventilator. Het koper leek zo kitch en de, hoe noem je die dingen eigenlijk???........schoepen, wieken, geen idee, waren van namaak hout (kitsch) en in het midden rotan. Dan zaten er nog vier lampjes onderaan met lelijke glazen wulpse kapjes, kitsch. Volgens mij ben ik wel duidelijk, ha, ha. Maar goed, we vonden het allebei een lelijk ding, weg ermee. Maar er zijn vast wel mensen die het mooi vinden, dus misschien kunnen we het ruilen bij een loppis. We vonden een loppis in Junsele. Een mevrouw had een kompleet ingericht huis gekocht, maar wilde de inrichting niet hebben, ze had immers haar eigen spullen. Daarom de ergste rommel naar de vuilnisbelt gebracht en de rest in een grote tent bij het huis. We vonden een leuk vloerkleed (nog erg netjes en fris), een antieke bascule, schilderijlijstjes, twee lampjes en een paar houten bakjes. We gaven haar de plafondventilator om te verkopen. Toen kregen we van haar ook iets. We wilden niet alles voor niks, ze was al zo goedkoop. Het kleed staat leuk bij het behang in de kamer. Peter zette na thuiskomst later gelijk een paar van zijn melkbussen op de bascule. Daarna ging de rit verder naar Hoting. Wat een mooi stuk zeg tussen Junsele en Hoting! Bij Hoting een binnenweg genomen richting Gafsele. Ook een prachtig plaatsje Svanabyn (zwanendorp) tegengekomen. Tegen etenstijd weer thuis. Peter ging aardbeien en aalbessen plukken. Jawel ook aardbeien. De eksters zijn er zeker afgebleven. Natuurlijk door het brood. Toch nog aardbeien al hebben we er geen net overheen. Ik houd niet van een net, vogels kunnen daar verstrikt in raken en een nare dood sterven. Ik heb het vroeger zelf gezien dat er een dode merel in hing. Zonde, nee voor mij geen net erover.
Lekker zeg die aalbessen. Lekker veel en met naturel yoghurt eroverheen. Daar kan een kant-en-klare yoghurt van de supermarkt niet tegenop. Morgen weer! Er hangt zat.

Avondrood

Avondrood, regen in de sloot? Deze foto net genomen uit het keukenraam. We zullen het zien morgen of het regen wordt, vandaag was het hier in ieder geval heerlijk weer, dus dat hebben we alvast weer.

zaterdag 16 augustus 2008

Buren




Wat een heerlijk weer vandaag! Lekker zonnig, windstil, 20 graden in de schaduw. Het kan eigenlijk niet lekkerder. Zoals gedacht lekker buiten zijn. Peter wilde graag twee binnendeuren schuren buiten en ik wilde graag de ramen eens schoonmaken aan de buitenkant. De hele dag zitten kunnen we nou eenmaal niet. We hadden die klusjes klaar tegen lunchtijd. Lekker buiten gegeten en toen onze stoute schoenen aangetrokken om de buurt rond te gaan met onze uitnodigingen die ik in Oudesluis al had gemaakt. In het Zweeds, Christien had de tekst voor me vertaald, wat is e-mail toch gemakkelijk he?! Maar goed dus aanbellen, voorstellen en uitnodiging overhandigen stelden we ons voor. We waren eerder klaar dan we dachten. We troffen bijna niemand thuis. Waarschijnlijk bezig met boodschappen, sport, jacht of naar de grote stad. Per slot van rekening is het zaterdagmiddag. We hebben 7 uitnodigingen achtergelaten, dus we zien wel hoeveel mensen er volgende week vrijdagavond komen. We waren met de auto gegaan, want Peter had de hele ochtend al gestaan en niet zoveel puf met zijn been om alles lopend te doen. De huizen liggen hier nogal ver uitelkaar. De twee dichtstbijzijnde kun je net zien. Dat is nou eenmaal Zweden, of je moet in een grote plaats gaan zitten. Eén mevrouw was thuis, we zien haar dagelijks voorbij lopen met haar Golden Retriever. Ze stelde zich voor als Kerstin (spreek uit als Sjerstien). Ze leek erg aardig, even mee staan praten. De boer verderop was al druk aan het melken. Hij heeft mooie koeien, ze hebben tenminste nog horens. We hadden hem in mei al eens gesproken. Toen kwam hij zomaar even langs! We zijn wel benieuwd hoe men hierop reageren zal. Over het algemeen vinden we de Zweden zeer prettige mensen. Bescheiden, gaan confrontaties uit de weg, eerlijk, dat is de indruk die we hebben, maar waar ze ook wel bekend om staan.
Morgen lekker weer mooi weer. We gaan nu zuidwaarts op speurtocht naar loppisar en dan op de terugweg even bij Rob en Christien langs. Kijken of ze al een beetje bijgekomen zijn van alle emoties. Zal nog wel even duren.

vrijdag 15 augustus 2008

Windmolens en eksters





De laatste dagen zien wij hier transporten van windmolens.
"Uitzonderlijk vervoer" dat kun je wel zeggen! Hele rijen vracht- wagens met oplegger. Op één vrachtwagen van weet ik niet hoe lang, ligt één wiek van een moderne windmolen. Het lijkt wel of ze verder naar het noorden bezig zijn met een windmolenpark. Dat moet natuurlijk haast wel. Ik heb nog niet kunnen uitvinden waar. Ik zou haast denken dat het wel meer noordelijk moet zijn, daar waar minder bossen zijn. Daar waar het kaler wordt. Hier zitten we in een gebied met zeer uitgestrekte dichte bossen. Het waait hier nu bijna niet, ik weet niet hoe dat de rest van het jaar is. In Oudesluis waait het praktisch altijd. Ik weet wel dat Zweden ook bezig is met windparken in zee, maar dan hoeven ze niet door dit gedeelte van het land, dan zouden ze de snelweg langs de kust wel nemen. Ik denk ook dat die parken zuidelijker zijn. Nou ja misschien kom ik er nog achter, ik zou het best graag willen weten. Als ik nog denk aan die gigantische windmolenparken die ik in California zag. Ik zal daar ook een foto van bijdoen (de 2e).
Wat we ook de laatste twee dagen zien en waar we enorm veel schik in hebben, zijn twee eksters in de tuin! Het is zo enorm leuk om ze gade te slaan. In Nederland zien we ook vaak eksters, maar dit gedrag heb ik daar nog niet gezien. Het kwam omdat ik twee sneetjes oud brood had. Ik vond het wel een beetje zonde om ze weg te gooien en bedacht me dat er vast wel liefhebbers voor zouden zijn als ik het gewoon in stukjes op het gras zou gooien. Nou, ik was nog niet eens terug binnen, toen de twee eksters er waren. Ze zijn goed uit elkaar te houden, want een van de twee heeft een beetje een grijs koppie i.p.v. zwart. Aflopen week had ik ook gras gemaaid en dat op hoopjes naast elkaar gegooid op een plek langs het gras, verder naar achteren. Wat doen ze nu, ze gaan niet direkt eten, nee.........ze verstoppen het eerst! Hele bek propvol verzamelen, dan snel kijken wat je partner doet en of je niet gezien wordt. Gauw naar de grashoop, een stukje gras weghalen, brood erin, gras er weer op en volgende lading brood halen. De andere ekster had een mooi plekje tussen twee flinke zwerfkeien onder het keukenraam gevonden. En elkaar maar in de gaten houden. Er waren ook wel wat plukken gras op het grasveld blijven liggen (waarschijnlijk omdat de opvangbak even te vol zat) en zelfs daaronder werd brood verstopt. En maar wippen door die tuin. De volgende dag weer brood neergelegd omdat we het zo enorm grappig vinden. Ik vind het wel sneu als we eerdaags weer weg zijn, maar ja, altijd op brood is toch niet goed voor een vogel. Toen we even naar Åsele waren geweest eens even de voorraden bekeken, maar..........alles was al weg. Dus eerst het eten in veiligheid brengen, voordat de ander het opeet en dan lekker gaan peuzelen. Deze twee zijn duidelijk een stel, of toch in ieder geval maatjes, maar als het op eten aankomt is het duidelijk "ieder voor zich"!
De kamer is ook helemaal afgekomen met behangen vandaag. We zijn zeer tevreden en voldaan. Nu lekker weekend houden, het wordt, net als vandaag, lekker zonnig weer. Zondag in ieder geval zuidwaarts om te zoeken naar "loppisar" (loppis - vlooienmarkt).

donderdag 14 augustus 2008

Denken aan kaarden



Vandaag was het als verwacht ook regenachtig, al viel er veel minder dan gisteren. Ook de zon nog gezien. Dus weer behangen in de kamer. We zijn er bijna klaar mee. Wat wordt het mooi! Wat een verschil. Wat een behangetje kan doen zeg. Inmiddels zie ik al helemaal voor me hoe de kamer eruit gaat zien als ook de vloer is geverfd (dat zal de volgende vakantie wel worden) en er gordijnen hangen. Vloerkleed erop en de groene drie-zitsbank die we in mei al hebben gekocht. Ja, een vloerkleed moet in Zweden natuurlijk anders ben je een buitenbeentje. Het is onvoorstelbaar hoeveel kleedjes de mensen hier in huis hebben liggen. We hadden het afgelopen winter al gezien toen we met grote regelmaat op het internet zaten te snuffelen bij de Zweedse makelaar-sites. Allemaal vloerkleedjes, -lopertjes. Ook bij de heer en mevrouw Findin (de makelaar hier in Åsele) en bij Stan in huis barst het van de kleedjes. Het lijkt me zeer onhandig en bewerkelijk. Neemt niet weg dat één vloerkleed in de kamer me best gezellig "warm" lijkt. Wie weet maak ik er ooit zelf nog eens een. Maar dan moet ik eerst een weefgetouw hebben. Daar zal ik nog eens even mee wachten. Wel heb ik vlak voor vertrek naar Zweden in Nederland een kaardemolen gekocht. Onze buurvrouw Joke in Oudesluis heeft me daar warm voor gemaakt. Zij hobbyt erg veel met wol. Ze heeft een kaardemolen, spinnewielen, een weefgetouw. Ze heeft bijvoorbeeld van een onbehandelde schapenvacht een mooi jasje gemaakt, een soort colbertje. Dus... wassen, kaarden, spinnen, verven, weven, naaien. Wat een werk, maar wat een mooi resultaat. Van haar krijg ik een spinnewiel, zo leuk en aardig. Ik kreeg dus afgelopen voorjaar drie schapenvachten. Maar het waren bruine. Die kun je dus niet verven en zijn dus niet overal geschikt voor. Maar Joke bracht me op het idee dat ik er bijvoorbeeld een wollen dekbed van kon maken. Leuk om mee te beginnen. Maar dan moet je de wol wel eerst wassen en dan kaarden, zodat je mooie pakketjes wol kan maken om in het dekbed te doen. Inmiddels heb ik op het internet een beschrijving gevonden van hoe je het beste zelf zo'n dekbed kan maken. Dat was maar goed ook, want ik zou het anders ook minder handig gedaan hebben. Kaardemolens zijn niet goedkoop. Een nieuwe kost zo'n 350,-- euro. Jeetje en vind ik het wel leuk op de lange termijn? Mijn broer Wim zei: "Waarom vraag je er niet een te koop op Marktplaats!" Nou daar had ik al eens op gekeken en die waren ook nog aardig aan de prijs. Ik heb het toch gedaan en warempel, na ongeveer een week bood een mevrouw er een aan voor 150 euro. Hij is zo goed als nieuw. Vlak voor de vakantie heb ik hem opgehaald in Haarlem. Hier in Zweden hebben we oude synthetische dekbedden nu. Niet veel zaaks. Iedere avond als ik eronder ga liggen denk ik: "Volgend voorjaar hopelijk onder een eigengemaakt wollen dekbed hier!" We kunnen hier wel iets kopen natuurlijk, maar dat vind ik nu maar even onzin. Misschien bevallen de nog te maken wel zo goed dat ik ze in Oudesluis houd en de donzen van Oudesluis dan hierheen doe. Per slot van rekening slaap ik in Oudesluis toch zo'n 9 maanden per jaar. De tijd zal het leren.
Morgenochtend bijtijds op om het laatste behang erop te plakken. Het wordt mooi weer, en overmorgen ook, dus zonde om dan binnen te zijn!!!

woensdag 13 augustus 2008

Stan op de koffie, daarna behangen





Het is best fijn om internet te hebben, want we kunnen dingen plannen naar het weerbericht. Televisie hebben we hier niet. We hebben wel een tv over voor hier (van Gerda en Renée gekregen) en er hangt ook een goede schotel aan het huis. We hebben alleen nog geen abonnement genomen. Maar goed ik kwam hierop door het weerbericht. Daarom gisteren het gras gemaaid en lekker buiten genoten, toen was het echt heerlijk weer. We zagen echter de bui al hangen voor vandaag en morgen.........regen! We hadden dus in dit huis nog zo'n 10 rollen mooi behang gevonden. Het behang in de kamer was werkelijk afgrijselijk en vies! Op de foto's die ik heb gemaakt met de camcorder valt het niet erg op, maar het is echt erg lelijk. Ja ik vind het nog steeds jammer dat ik het snoertje voor verbinding tussen mijn fotocamera en de computer ben vergeten. Toch nog fijn dat ik een idee kan geven met de camcorder, maar ja die zijn nou eenmaal niet scherp. Dwaal ik weer af naar de camera's maar wilde vertellen dat wij zouden gaan behangen tijdens de twee dagen regen. Ik hoop dat het afkomt in de twee dagen, ik denk het wel. Alles stond eigenlijk klaar om te beginnen toen er werd aangebeld. Het was Stan, hij was inderdaad op vakantie geweest met de bus uit 1967. Hij was naar Finland geweest, het is van oorsprong ook een Fin. Hij had een beetje koud weer gehad zij hij, hij was teruggekomen via Jokkmokk bovenin Zweden. Met z'n 3-en koffie gedronken, was gezellig. Hij is zeker een uur geweest. Zoals altijd verliep de conversatie erg moeilijk door de taalbarrière, maar met Engels, Zweedse woordjes, Nederlands en gebaren komen we toch altijd een heel eind. Stan zegt dat hij vroeger wel wat Engels sprak, maar dat hij nu een leeg hoofd heeft. Hij vindt dat we maar Zweeds moeten leren en daar heeft hij ook wel gelijk in. Was al 9 lessen op weg, maar van de zomer is er niets van gekomen. Ik wil er komende winter weer hard tegenaan, ik vind het ook leuk hoor! Het is geen straf voor me. Maar je neemt het wel moeilijker op dan wanneer je op de middelbare school zit. In ieder geval was het ons wel duidelijk dat hij de oude vrachtwagen (mijn blogverhaal van 5 juli) had verkocht voor 2500 kronen oftewel ca. 270 euro. Toch niet gek. Degene die hem kocht ging de motor gebruiken om iets aan te drijven, wij begrepen een grote kloofmachine. We hadden het ook nog even over de bosbessenplukkers. Die komen niet uit Korea, maar uit Thailand. Stan had nogal schik omdat die mensen nogal klein zijn. "Hoeven ze niet zo ver te bukken" zei hij. Zelf is hij erg groot.
Toen Stan wegging begon het echt te regenen en gingen wij behangen. Er was een kleine onderbreking omdat Christien ook nog even langs kwam om te zeggen dat ze weer terug waren uit Holland. Haar gelijk de pakken hagelslag, drop, beschuit en kaas meegegeven. Dat hadden we voor ze meegenomen, want toen wij op weg waren hierheen kon niemand nog weten dat zij voor een overlijden naar Holland zouden moeten. Ze was zelf niet aan inkopen toegekomen en was er dus toch blij mee. Daarna weer verder met het behangen. Het is erg lastig behangen door alle later aangebrachte electradraden e.d. Maar het is zulk leuk werk als je het zo ziet opknappen!!! De foto's zijn twee aan twee ervoor en erna. Het donkere behang is dus nieuw. Zo'n mooie kleur. De vlekjes zijn esdoornblaadjes, heel mooi bescheiden. Op de 2e foto een keukenstoel van de gemeentewerf (zie gisteren) erbij.
We vonden dat we wel erg ons best gedaan hadden en er was niet veel puf meer om te koken. Wel het is ook vakantie dus we zijn lekker in Åsele gaan eten! Via een andere weg (nog niet eerder gezien) naar huis.