A Dutch woman living in Sweden.

Wie het leuk vindt kan hier lezen hoe wij genieten van ons verblijf in Zweden.
Over hoe het met ons gaat en wat we zoal meemaken...


Zweden... rust, ruimte, oneindige natuur, frisse lucht en veel aardige mensen!




donderdag 14 augustus 2008

Denken aan kaarden



Vandaag was het als verwacht ook regenachtig, al viel er veel minder dan gisteren. Ook de zon nog gezien. Dus weer behangen in de kamer. We zijn er bijna klaar mee. Wat wordt het mooi! Wat een verschil. Wat een behangetje kan doen zeg. Inmiddels zie ik al helemaal voor me hoe de kamer eruit gaat zien als ook de vloer is geverfd (dat zal de volgende vakantie wel worden) en er gordijnen hangen. Vloerkleed erop en de groene drie-zitsbank die we in mei al hebben gekocht. Ja, een vloerkleed moet in Zweden natuurlijk anders ben je een buitenbeentje. Het is onvoorstelbaar hoeveel kleedjes de mensen hier in huis hebben liggen. We hadden het afgelopen winter al gezien toen we met grote regelmaat op het internet zaten te snuffelen bij de Zweedse makelaar-sites. Allemaal vloerkleedjes, -lopertjes. Ook bij de heer en mevrouw Findin (de makelaar hier in Åsele) en bij Stan in huis barst het van de kleedjes. Het lijkt me zeer onhandig en bewerkelijk. Neemt niet weg dat één vloerkleed in de kamer me best gezellig "warm" lijkt. Wie weet maak ik er ooit zelf nog eens een. Maar dan moet ik eerst een weefgetouw hebben. Daar zal ik nog eens even mee wachten. Wel heb ik vlak voor vertrek naar Zweden in Nederland een kaardemolen gekocht. Onze buurvrouw Joke in Oudesluis heeft me daar warm voor gemaakt. Zij hobbyt erg veel met wol. Ze heeft een kaardemolen, spinnewielen, een weefgetouw. Ze heeft bijvoorbeeld van een onbehandelde schapenvacht een mooi jasje gemaakt, een soort colbertje. Dus... wassen, kaarden, spinnen, verven, weven, naaien. Wat een werk, maar wat een mooi resultaat. Van haar krijg ik een spinnewiel, zo leuk en aardig. Ik kreeg dus afgelopen voorjaar drie schapenvachten. Maar het waren bruine. Die kun je dus niet verven en zijn dus niet overal geschikt voor. Maar Joke bracht me op het idee dat ik er bijvoorbeeld een wollen dekbed van kon maken. Leuk om mee te beginnen. Maar dan moet je de wol wel eerst wassen en dan kaarden, zodat je mooie pakketjes wol kan maken om in het dekbed te doen. Inmiddels heb ik op het internet een beschrijving gevonden van hoe je het beste zelf zo'n dekbed kan maken. Dat was maar goed ook, want ik zou het anders ook minder handig gedaan hebben. Kaardemolens zijn niet goedkoop. Een nieuwe kost zo'n 350,-- euro. Jeetje en vind ik het wel leuk op de lange termijn? Mijn broer Wim zei: "Waarom vraag je er niet een te koop op Marktplaats!" Nou daar had ik al eens op gekeken en die waren ook nog aardig aan de prijs. Ik heb het toch gedaan en warempel, na ongeveer een week bood een mevrouw er een aan voor 150 euro. Hij is zo goed als nieuw. Vlak voor de vakantie heb ik hem opgehaald in Haarlem. Hier in Zweden hebben we oude synthetische dekbedden nu. Niet veel zaaks. Iedere avond als ik eronder ga liggen denk ik: "Volgend voorjaar hopelijk onder een eigengemaakt wollen dekbed hier!" We kunnen hier wel iets kopen natuurlijk, maar dat vind ik nu maar even onzin. Misschien bevallen de nog te maken wel zo goed dat ik ze in Oudesluis houd en de donzen van Oudesluis dan hierheen doe. Per slot van rekening slaap ik in Oudesluis toch zo'n 9 maanden per jaar. De tijd zal het leren.
Morgenochtend bijtijds op om het laatste behang erop te plakken. Het wordt mooi weer, en overmorgen ook, dus zonde om dan binnen te zijn!!!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten