Aardappelen, het weer en de loppis

Gisteren ben ik begonnen met het poten van de aardappelen.
Om ons heen zegt men, de Zweden dus, dat we het te vroeg doen. Dat zeiden ze vorig jaar en het jaar daarvoor ook. Het is toch juist altijd goed gekomen met onze aardappelen. Nog kans op nachtvorst ja. IJsheiligen, dat hier natuurlijk niet zo heet, is hier ongeveer een maand later. Maar je stopt de aardappelen in een geul en gaat ze daarna aanaarden, zodat ze onder een lekker laagje grond liggen. Dan deert een klein nachtvorstje ze niet. Het loof is er pas als de kans op nachtvorst wel is geweken.

Morgen is het twee weken geleden dat Peter is gevallen, nog steeds liep hij nauwelijks met zijn beenprothese en als hij het al deed, dan met krukken er bij. Vanmorgen hakte hij de knoop door, hij wilde zo graag helpen met de aardappelen, ik had gisteren bijna de helft er in gekregen. Peter hielp nu en was dan voor het los maken van de grond en voor het aanaarden. Ik voor de geul maken en het deponeren van de aardappels. Toen we klaar waren ging de prothese wel gelijk weer uit en bleef uit voor vandaag. Maar het is weer een grote stap ik de goede richting en we waren er beiden erg blij mee.

De oude koffiemolen

Het weer is niet om over naar huis te schrijven nu. Na de warmte met Pinksteren is het nu veel te koud. Een record zegt men hier op tv. Ik moet dan wel een beetje lachen, want het is hier wel erg vaak een record. De zomer van 2011 was hier in Jämtland werkelijk zo mooi, zes weken aaneengesloten mooi weer, slechts één dag met regen. Dit was een record. De sneeuw kwam zo laat daarna, in december lag er zelfs nog niets. Men verzekerde mij hier dat het voor de kerst wel zou komen en ze kregen gelijk, maar het was een record. Daarna kregen we een veel te zachte winter voor hier, een record, met enorme hoeveelheden sneeuw, wederom een record.

De mokkakopjes van Gustavsberg
klikklik voor vergroting

Ik ben gisteren ook nog even naar de loppis 'Gea:s prylbod' geweest hier in het dorp. Ik was er al een tijdje niet geweest en dat terwijl het tegenover de ICA is. Het leuke is dat er dan wel veel nieuwe spullen zijn. Het is een permanente loppis en een heel nette loppis met leuke spullen, geen troep. Ik vermaakte me er een hele tijd. Ook altijd een gezellig praatje met Gea en haar man. Gea vraagt altijd hoe het met mijn moeder gaat. Ze hadden 2x zoveel ruimte als vorig jaar, een groot stuk erbij gehuurd. Leuk! Ik kocht een lantaarntje voor in het gastenhuisje, de oude rode koffiemolen en de schattige porseleinen mokkakopjes van Gustavsberg. 

Tja, en ik zag natuurlijk wel meer...

Oude Zweedse quilts

Voor de liefhebbers van quilten en quilts het volgende.

Onlangs las ik op de blog van Willy over een boek dat ze had gekocht tijdens een vakantie in Zweden. Het gaat over het boek 'Old Swedish quilts'. Ik plaats hier verder geen foto's, want die kun je bij Willy zien. Ik ben zelf helemaal niet zo geïnteresseerd in quilten, niet om het zelf te doen bedoel ik, maar ik wilde het boek wel erg graag hebben. Dit omdat er dus oude Zweedse quilts in staan met een verhaal. Vaak gemaakt uit armoede van bijvoorbeeld oude kleding, puur voor de warmte. Deze verhalen spraken me aan en daarom vroeg ik aan Willy waar ze het gekocht had.
Tijdens de reis van Nederland naar hier, heb ik het boek gekocht. Liever gezegd, ik kocht er twee. Het tweede met de gedachte dat er misschien wel een volgster is die het boek ook graag zou willen hebben, maar er niet aan kan komen in NL.

Dus... heb je belangstelling, mail me dan. Mijn adres vind je in de rechtkolom onder  'Mail me maar'. Ik zal je dan de prijs laten weten en de verzendkosten.
Wees er dus snel bij! Mocht het echt storm lopen, dan kan ik er in september meer aanschaffen, dan kom ik weer langs het verkoopadres hier in Zweden.

p.s.

Het boek heeft een harde kaft, natuurlijk heel veel kleurenfoto's, soms ook van de makers/maaksters van de quilts, telt 190 bladzijden en is beslist goedkoop te noemen!

Genieten

Het is prachtig weer geworden. Al twee dagen lopen we in korte broek met hemdje. Dat kan nu nog zonder je in te hoeven smeren met goedjes tegen vervelende insecten. Maar als het zulk mooi weer blijft, zullen die ellendelingen wel snel tevoorschijn komen. De zon heeft hier zo veel kracht, dat we al behoorlijk verkleurd zijn. Vooral Peter.

Peter is vorige week gevallen en heeft een aantal dagen zijn beenprothese niet kunnen dragen vanwege een zwelling. Gelukkig gaat het nu wat beter en kan hij hem weer dragen, maar niet volledig belasten, hij loopt nu dus met krukken erbij. Zelf ben ik druk geweest met behangen en zo. Echt leuk om iets zo te zien opknappen! Maar de laatste twee dagen zijn we dus de hele dag buiten. Heerlijk.

Waar ik ben is Rushy, dus staat zij er ook weer eens op :-)

Ik geniet van het hier zijn, samen.

Ik geniet van het mooie weer.

Ik geniet van de dennengeur, die vrij komt door de warmte van de zon.

Ik geniet van zo enorm veel vogels die, nu het niet meer donker wordt, de hele nacht zingen!

Ik geniet van een eland die op de berg loopt waar we tegenaan kijken, terwijl we buiten thee drinken.

Ik geniet van alles wat nu in bloei komt.

Ik geniet van de wilde zwaan die iedere avond overvliegt, veel geluid makend. Drie wilde zwanen grondelen wat af op het meer hier. Zouden het dezelfde drie zijn als vorig jaar?

Ik geniet van de koekoek die sinds gisteren weer terug is.

Kortom, ik geniet van alles om ons heen.

Vandaag heb ik een rekje opgehangen bij de altan die ik vorig jaar opgevrolijkt heb. De tuin is groot en vrij open, het is moeilijk om, zoals in Nederland gemakkelijker gaat, 'hoekjes' te maken. In NL zijn de tuinen doorgaans kleiner en aanplant groeit veel sneller. Dus opvrolijken op andere manieren, zoals bijvoorbeeld met dit rekje. Een paar geraniums er aan en het staat gelijk weer veel leuker zo'n hoek.

Ik was er net mee klaar toen Chris en Georgette onverwacht op bezoek kwamen. Heerlijk buiten gezeten, was gezellig.

De komende dagen blijft het nog mooi weer en hebben we bezoek. Dat is mooi dus. Vanaf dinsdag blijft het wel goed weer, maar de temperatuur gaat wel omlaag. Maakt ons niet uit, als de zon schijnt is het hier zo snel lekker!

Middernacht

Ik kan alweer foto's maken aan het meer hier
tegenover om precies middernacht!
Precies een maand voor de langste dag.

Mooi alweer hé?!

Ik wilde zoomen i.v.m. de twee bijzondere eenden,
maar dan wordt de foto natuurlijk donkerder.
En dan zwommen ze ook nog de dennenbomen in
die in het water weerspiegeld staan :-).



Vuurtje

Hier doen ze het 't hele jaar door, in Nederland alleen in de zomer. Buiten eten, buiten kokkerellen, buiten grillen. Gisteren was het Hemelvaartsdag. Verderop bij Hembygdsgården is een grote grillplaats, overdekt, open aan de zijkanten, bankjes in de rondte, grill in het midden. Het regende pijpenstelen en ik kwam er langs omdat ik Rushy aan het uitlaten was. Het zat vol met mensen en er kwam rook uit het dak. Er stonden allemaal thermosflessen. Ja hoor, ze waren gezellig aan het grillen. Ze trekken zich echt niets van het weer aan. Ook 's winters in de sneeuw doen ze het :-). 

Ik kwam laatst een wel heel leuke manier tegen om buiten te koken of te bakken. De foto's zijn dus niet van mezelf, hoewel ik van plan ben dit zeer binnenkort te gaan uitproberen. Ik zal dan verslag doen. Maar nu zal ik eerst het simpele principe laten zien. Misschien kennen sommigen van jullie het al wel.

Je neemt een stuk boomstam.
Hier gebruiken ze berk, spar of den.
Hij moet wel recht zijn, onder en boven,
anders valt hij om of glijdt je pan eraf.

Met een kettingzaag ga je twee tot vier keer kruislings naar beneden.
Je blijft natuurlijk een centimeter of tien boven de onderkant,
anders valt hij uit elkaar en dat is niet de bedoeling.

In de gleuven prop je losjes tot de onderkant wat krantenpapier
en houtsnippers. Deze steek je aan de onderkant aan.

En zie daar, het kokkerellen kan beginnen!
Het is afhankelijk van de houtsoort of je een hapje als
dit hierboven gaar krijgt, maar met berk lukt dat zeker.

Als je daarna nog een kampvuurtje wilt om gezellig nog
even na te zitten, heb je hier alvast een mooie basis.

Je kunt natuurlijk ook zo koken in de natuur.
Moet je niet al te ver hoeven te lopen met die
metalen stokken. Of zouden ze telescopisch zijn?

En zo kun je ook buiten grillen.

Want zeg nu zelf, dat is allemaal
 toch veel leuker dan dit?!!!

Maar wat je ook doet met vuur, kijk uit in de natuur! Maak een open vuur op zand of stenen en nooit zomaar in een bos tijdens een droge periode. Dat wil je niet op je geweten hebben. In dat laatste geval toch maar met de grill van campingaz.

Ik heb er een Samisch muziekje bij gedaan. Het nummer heet Viervai en is van de Anja Storelv Band. Zoals ze zelf zeggen zijn ze geen traditionele Samische Band, maar worden ze ook geïnspireerd door muziek uit andere werelddelen en door andere etnische muziek, maar het uitgangspunt is altijd het Samische.



Een mooi weekend!

Blauwe distel deel II

Wellicht herinneren jullie je nog dit berichtje dat ik een maand of tien geleden plaatste. Het ging over deze prachtige plant en hoe ik hem hier kreeg...

Ik vroeg me toen ook af of hij dat zou overleven. Zo maar van je plaats gerukt te worden (nou ja geschept), na van je mooie bloemen ontdaan te zijn. Daarna een winter met enorm veel sneeuw. Daardoor wel beschermd. De sneeuw is weg en de stokjes stonden er natuurlijk nog. De stokjes die ik erbij had gezet, zodat ik wist waar hij zou moeten staan. En ja hoor, de eerste blaadjes waren er al toen we begin vorige week aankwamen. Dus of hij zo mooi zal worden als vorig jaar, dat kan haast nog niet, maar hij heeft het overleefd. Nu kan hij zich mooi settelen. Wie weet kan ik hem in juli weer laten zien met mooi bloemen...

Een fijne Hemelvaartsdag!

Litet bo...

Het piepkleine vogelhuisje

Van het een komt het ander. Ik liet Rushy uit en zij wilde een zijpad in, dat ik niet in gedachten had. 'Vooruit maar' dacht ik. Op een gegeven moment viel m'n oog op een blokje hout. Het viel zo op omdat het zo licht gekleurd was, blank eigenlijk. Toen ik het tussen de bosbessen vandaan trok, bleek het een piepklein vogelhuisje, het dakje was al bijna verrot. Er staat 'Litet bo...' op. Het betekent zoiets als 'klein nest' of 'nestje'. Ik heb hem een beetje opgeknapt, nieuw stokje, nieuw dakje, en aan de gäststuga gehangen. Leuke naam eigenlijk voor de stuga! Ik ging ook nog eens snuffelen op het net en vond een liedje dat begint met 'Litet bo jag sätta vill...'.

Foto blijkt ook leuk om te bewerken

Het werd geschreven door Elias Sehlstedts in een tijd van grote veranderingen in de samenleving van Zweden. Je moet denken aan globaal zo'n honderd jaar geleden. Een tijd aan het einde van een economische crisis. De levensstandaard vergrootte geleidelijk.  De kwaliteit van de woningen ging sterk vooruit. Woningnood in de steden leidde ertoe dat er veel nieuwbouw woningen werden gebouwd. Velen droomden ervan om op het platteland te kunnen gaan wonen.

Zoiets misschien...

De melodie gaat zo.

En dit is het eerste vers:

Litet bo jag sätta vill:
Gård med trädgårdstäppa till.
Liten åker till att grava
Vill jag uppå landet hava:
Huset utan vank och brist -
Fyra rum och förstukvist.

Er zijn nog veel meer verzen, als je die wilt zien klik je hier.

Zelf heb ik andere gedachten bij dit liedje. Ik denk aan degenen die ook hier in de buurt zijn komen wonen onlangs, bijv. Tineke, Irma en Ronald, Berry met Henriëtte en Dave, Chris en Georgette, en anderen die ik niet persoonlijk ken. Vaak na lang dromen en wachten op het moment. Ook aan degenen die nog steeds dromen, mensen waarvan ik een blog lees waarop ze over hun dromen schrijven, of mensen die dromen en waarmee ik schrijf, mensen die dromen die ik ken. Ik hoop dat al jullie dromen over 'litet bo i Sverige' uitkomen!