Noorwegen en 21 jaar

Het begon op 10 januari j.l. dat er op allerlei blogs foto's verschenen van jonge 21-jarige vrouwen. Het was Balsemien die ermee begon en die dus snel navolging kreeg.

Ik moest eens nadenken en rekenen en zoeken tussen de oude albums.

Wel ik vond een leuke combinatie, n.l. 21 jaar en Scandinavië. Ik was 21 jaar, woonde nog bij mijn ouders en was secretaresse bij een muziekuitgeverij. Het leek me al een hele tijd geweldig om op vakantie te gaan naar Scandinavië. Het was enkele jaren NA deze oliecrisis en dat was de reden dat we in een, voor die tijd, redelijk grote auto reden.
Deze grote auto was n.l., in verband met die oliecrisis die speelde toen wij ons rijbewijs haalden toen we 18 waren, heel goedkoop omdat hij nogal slurpte en de benzine zou op de bon.

Farce Majeure had toen veel succes met het liedje Kiele kiele Koeweit:

Kijk vooral even dit korte filmpje over de crisis en
een  kort stukje van het liedje. Echt heel leuk!

Onze auto was een Simca 1501 spéciale en op de foto zit ik op de klep van de kofferbak.
De foto is genomen in Noorwegen. Zelfs de faktuur van het reisbureau zit nog achterin het album en we (Hans en ik) betaalden voor die reis van twee weken, met overtocht en half pension HIER en HIER zo'n 2.000,-- gulden.
Best wel veel eigenlijk voor die tijd. De biljetten voor de ponten waren ook inbegrepen, je moest nogal wat ponten gebruiken, tolbruggen waren er nog niet. De fjorden waaraan Loen en Balestrand liggen zijn overigens overweldigend mooi! Waar bovenstaande foto is genomen weet ik niet meer, in ieder geval waren we onderweg. De auto is enorm vies op de foto, we reden heel veel op grindwegen (grus).

Ik ben benieuwd of er nog meer lezers volgen met een foto uit de gouwe ouwe tijd op hun blog. En heren, we zijn natuurlijk ook nieuwsgierig naar jullie!

Erkers Marie Persson, de uitslag

 

 

Wat kwamen er veel mailtjes binnen met oplossingen, goede en verkeerde oplossingen. Want nee, het was geen steelpan, geen schroevendraaier, geen pasta machine, föhn, krultang, gourmetstel, heft van een chique mes, geen kandelaar of spanningsmeter. Het goede antwoord is gasaansteker.
 

 

Van alle inzendingen waren er 18 goed. Er gingen briefjes in de hoge hoed met de namen Marianne, Jos, Quiltvitrine, Annemie, Charlotte, Janneke, Annelies, Dora, Eva, Richt, Hans, Sandra, Arnoud, Willy, Jan, Levina, Bea en Anneke.

Omdat er veel goede inzendingen waren, besloot ik al snel om twee pakjes met 8 kaarten van Erkers Marie Persson te verloten, dus dubbele kans.

 

En de winnaars zijn:

Dora

Annemie

 

Gefeliciteerd. Mailen jullie nog even je adres Dora en Annemie, zodat ik de kaarten op de post kan doen?

Iedereen bedankt voor het meedoen.

Ik heb dit nogal leuk gevonden, vooral ook omdat sommigen wat meer vertelden over zichzelf en hoe lang en waarom ze m'n blog volgen. Het is leuk eens te horen wie er "aan de andere kant" zit te lezen. Het is maar een piepklein aantal mensen waarvan je dit weet. 

Wat mij betreft dus wel voor herhaling vatbaar. Eerst maar eens gaan nadenken over wat ik dan weg zou kunnen geven. Het mag niet te zwaar zijn, want de portokosten zijn hier schrikbarend hoog! Maar ik heb al wel een paar ideetjes :-)

p.s. Mochten er onder jullie zijn die toch heel graag de kaarten zouden willen hebben, dan wil ik ze met alle plezier toezenden tegen kostprijs, dus prijs van de kaarten + portokosten, dan bestel ik het aantal pakjes erbij. Wacht dan niet te lang, dan kan ik ze allemaal ik één keer bestellen en verzenden. Als je dit wilt kun je me mailen via "Mail me maar" in de rechter kolom.

Erkers Marie Persson, 2e ronde

Wanneer je hier even niet gelezen hebt... het onderstaande heeft betrekking op het vorige berichtje, dus dan eerst dat berichtje even lezen.

Alle oplossingen die tot nu toe binnen kwamen waren fout, er kwamen ook reacties met de mededeling dat men het echt niet weet. De foto was dus blijkbaar te moeilijk. Zoals beloofd nu dezelfde foto van het deel van het gebruiksvoorwerp, maar dan ietsje scherper. Om het nog wat leuker te maken heb ik er nu ook een cryptische omschrijving bij bedacht:
 

Pyromaan van wie we ziek worden

 

Nu moeten de goede oplossingen toch binnenstromen lijkt me :-)

Dus, was je vorige oplossing fout; doe gerust nog een poging en mail

je antwoord! Je kunt klikken op "Mail me maar" in de rechter kolom.

Iedereen mag mee doen, ook al reageerde je nog niet eerder.

De winnaar maak ik a.s. woensdag 16 januari bekend.

Erkers Marie Persson

 

 

Erkers Marie Persson is een Zweedse kunstenares geboren in 1954 in Stockholm en woont in Åkerö, Leksand. Ze illustreert elk jaar de "Sverige Almanack" = Zweden kalender met nationale romantische ontwerpen van Zweden.

De site van Sverige almanackan vind je HIER.
Onder de knoppen Erkers Marie en Gallerier vind je meer informatie en afbeeldingen. 

Zelf koop ik wel eens zo'n kalender, maar nu heb ik setjes kaarten met winterse afbeeldingen gekocht. Het zijn glanzende ansichtkaarten. Nu lijkt het me leuk om één zo'n setje van 8 kaarten aan één van m'n volgers te schenken. 'Tja, hoe zal ik dat nu eens aanpakken?' dacht ik. 

Wel, ik bedacht dit...
 

 

Ik maakte bovenstaande foto van een gebruiksvoorwerp in huis (maar je kunt het ook wel buiten gebruiken). Daarna 'knipte' ik een stuk uit de foto en maakte die daarna onscherp. Jullie mogen schrijven wat je denkt wat dit is. Wanneer het te moeilijk blijkt, zal ik een iets minder onscherp exemplaar plaatsen en zo door tot het geraden is. Wanneer er meer goede oplossingen komen, zal ik het setje kaarten verloten. Omdat het spelletje snel afgelopen is wanneer de oplossing in de reacties hieronder wordt gegeven en er dan niet meerdere goede oplossingen kunnen komen (i.v.m. evt. verloting), besloot ik dat het leuker is wanneer je de oplossing mailt. Dan kan er niemand beïnvloed worden. Je kunt klikken op 'Mail me maar' hiernaast in de rechter kolom.

Veel succes!

 

Het setje kaarten (8 stuks)

 

De winter was tot nu toe zeer zacht te noemen hier. Zelfs hier stonden we telkens onder invloed van de vele depressies op de Noordzee, wat vooral in december veel sneeuw gaf en temperaturen die niet ver onder nul lagen. Rond de jaarwisseling zelfs even erboven, wat dan erg vervelend is. 

Maar nu is het koud. Eindelijk koud. Vandaag was het de hele dag zo rond de -23 graden en nu is het -26. Ik bedacht me vanmorgen dat het uitmuntend weer was om de vriezer weer eens te ontdooien.

 

 

Kan niets mee gebeuren zo. In de winter hebben we altijd redelijk veel in de vriezer zitten, ook al wonen we maar twee kilometer van de winkel. Je kunt je dan altijd een poosje redden als het eens wat langere tijd erg glad is, enorm koud of door ziek of zeer. Er zit vis, vlees en groente in. 

Dat voornamelijk, maar ook andere artikelen natuurlijk. Samen met een voorraad meel, gist, gedroogde zuidvruchten, zelfgemaakte jam, vacuüm verpakte kaas en nog veel meer van zulke spullen, kun je het wel een paar weken uithouden. Het is gelukkig nog nooit echt nodig geweest, maar toch blijven we het zo doen. We zorgen dan altijd dat de vriezer aan het einde van de winter weer een beetje leeg gegeten is :-).

Een mooi weekend verder!

God fortsättning!

't Zal je maar gebeuren!

Keuring

Toen we dit huis gekocht hadden, hebben we zo snel mogelijk een verzekering afgesloten. Omdat nog niet helemaal duidelijk was hoeveel maanden per jaar we hier zouden wonen, namen we een 'Fritidshusförsäkring', oftewel een verzekering voor een vakantiehuis. Wel, al snel woonden we hier wel 9 à 10 maanden per jaar en is het huis inmiddels het hele jaar wel bewoond, zelfs tijdens onze afwezigheid. Maar... nog steeds hadden we die verzekering. Vorig jaar kregen we SCHADE AAN HET DAK (klikklik) en Stefan zei toen dat de verzekering het misschien zou dekken. Maar helaas, de verzekering dekte de schade van omgerekend zo'n duizend euro niet. Nee, dan hadden we 'husextra' moeten hebben. Afgelopen november ben ik er dan eens ingedoken en hebben we een normale verzekering afgesloten, dus gewoon voor een huis waar je het hele jaar in woont, een verzekering met alles erop en eraan, ook met 'husextra'.

Een week of twee later kwam er een brief van Anticimex Zweden. Ik kende het bedrijf niet, maar het blijkt dat het ook in Nederland bestaat, kijk maar eens HIER. Ze zouden langskomen voor een bezichtiging, of liever gezegd, het huis moest eerst gekeurd worden voor die verzekering door Anticimex. Er moest gecheckt worden op zwammen/schimmels, ongedierte (of je huis niet opgegeten wordt), afvoeren, vocht, zolder e.d.
Pffffff. Nou ja, ik zat er eigenlijk niet over in. Het huis is degelijk, prettig, comfortabel en heeft geen van die problemen in onze beleving. Er stond ook in de brief dat ze overal bij moesten kunnen. Dat er een goedgekeurde trap moest staan naar de zolder, dit omdat de zolders hier veelal van buitenaf bereikbaar zijn en niet bewoonbaar. Zo ook hier. Het dak is schuin, zodat de sneeuw eraf kan glijden. Er liggen stalen platen op. Op ons plafond ligt ongeveer een halve meter isolatiemateriaal, glas- of steenwol. Op die zolder, tussen de isolatielaag op het plafond en de 'stalen-platen-dakbedekking', moet het goed ventileren.
Ook stond er in de brief dat de afvoerputjes schoon moesten zijn. Nou, beneden (het hele huis is onderkelderd) zijn vijf putjes. Eén voor de wasmachine. Een voor het bad, een voor de douche, een in de stookruimte (stel dat er een accumulator- tank gaat lekken) en een in de garage (stel dat je je besneeuwde auto er in zou zetten). Nou, de putjes van de badkamer en tvättstugan (is was(-machine-)ruimte) maak ik met regelmaat schoon. 

Toen we dit huis kochten was het om door een ringetje te halen, werkelijk zo ontzettend schoon! Maar toen ik de putjes schoon wilde maken, schrok ik erg.
Het was een gezin met drie dochters met lange donkere haren, en je wil niet weten hoeveel er in het putje zaten, het was een wonder dat het nog doorliep. Sommige mensen staan er totaal niet bij stil dat je die dingen af en toe eens open moet maken :-). De putjes verschillen hier overigens wel van de Nederlandse putjes, ze zijn groter en nadat je het putdekseltje er af hebt gehaald, kun je het hele gevalletje er uit halen en elders schoonmaken.

De man kwam, was aardig, dronk koffie, ging het huis helemaal door en keek overal in. Ook buitenom op de zolder, die volgens hem het beste gecheckt kon worden in de winter. De zolder was perfect zei hij. De stalen platen waren droog aan de onderkant. Als het niet goed ventileert zit er rijp aan de onderkant van de platen volgens zijn zeggen. Hij vroeg ook nog of er een brandblusser is. Ah, mooi, vorig jaar een aangeschaft  en die staat in de stookruimte. Zit er buiten een metalen kap op de schoorsteen? Ah, alweer gescoord :-), drie jaar geleden laten doen. Het huis werd goedgekeurd. Er waren twee kleine dingetjes. Een expansievat op zolder is niet verzekerd, dus heb je evt. wateroverlast door zo'n tank, dan heb je pech. Dat is een regel voor elk huis.

Ten tweede moest er een extra slot op de voordeur. Het hoeft niet, maar dan heb je bij inbraak 3000 SEK eigen risico (iets meer dan 300 euro).

Nu is het huis dus goedgekeurd. Voor verzekering van een vakantiewoning hoeft een huis niet te worden gekeurd.
Nu mogen we Anticimex ook altijd bellen voor GRATIS bestrijding van bijvoorbeeld ongedierte, als bijv. ratten, muizen, wespen e.d.  

Hoera, het kan weer...

...wandelen in de bossen!

klikklik

Omdat het rond de jaarwisseling iets dooide, werd de bovenlaag van de sneeuw in de bossen nat. Toen het weer ging vriezen werd deze laag prettig voor de kleinere dieren, zoals bijv. sneeuwhaas en vos. Het wordt dan een soort plaat waardoor deze lichte dieren niet meer zo ver in de sneeuw zakken. Er lag al wel zo'n centimeter of veertig denk ik. Maar zelfs voor sneeuwscooters wordt het dan veel interessanter en zowel vrijdag als zaterdag was Clas bezig in onze omgeving met zijn sneeuwscooter om fijne paden te maken in de bossen, mede omdat het weer gesneeuwd had. Hij heeft er dan iets achter hangen, wat nog het meest op een groot uitgevallen pallet lijkt.
Hierdoor worden de paden lekker breed. Ze worden dan ook geschikt om te langlaufen, iets wat hij graag doet. Vrijdag liep ik al met Rushy op het pad hierachter. Er was nog maar één keer gereden, maar het lopen ging redelijk.
Toen hoorde ik een sneeuwscooter aankomen en raakte een beetje in paniek.
Ik ben nog nooit een sneeuwscooter tegengekomen hier, ze rijden hier nauwelijks, het is voornamelijk Clas. Ik pakte Rushy op (15 kg) en ging in de kant staan, oftewel tot mijn knieën in de sneeuw. Maar Clas reed helemaal niet hard, want hij had die pallet er achter hangen. Ik dacht er niet aan een foto te maken, ook omdat ik de hond op de arm had. Om een lang verhaal kort te maken (wat eigenlijk al niet meer kan :-), hoera hoera, ik kan weer naar mijn geliefde plekken lopen. Vrijdag maakte ik een paar foto's vlak voor Clas langs kwam en zaterdag liepen we naar het meer waar ik eind september voor het laatst was, vlak voor we naar NL gingen. Ik kreeg al vraag naar sneeuwfoto's en omdat ze hier niet zo groot geplaatst kunnen worden, heb ik ze maar op m'n fotoblog gezet.
Als je ze wilt zien, kun je HIER naar ZoominGon.
De plekken zullen jullie soms wel bekend voorkomen, maar toch zijn de foto's anders omdat het al erg schemerig was in de tweede helft van de middag.
Zelf vind ik de kleuren erg mooi. 

Ik was trouwens van plan om nu sneeuwschoenen aan te schaffen, dan zou het nog makkelijker lopen. Het is echter best wel een uitgave en ik heb besloten het een jaar uit te stellen. Ik hoop dat het geen afstel wordt. Ik heb n.l. nogal last van mijn rechter voet. Ben al bij de dokter geweest en aan het eind van het liedje loop ik nu met steunzolen. Oh ja, ze geven me veel steun hoor die zolen, maar het is niet waar mijn voet echt op zat te wachten. Het helpt n.l. helemaal niet en de last wordt de laatste twee weken erger. In april gaan ze een foto maken. Rushy heeft ook al last van haar rechter poot. Ik draag haar al een week of twee de trap af, want dat is het meest belastende.
Oftewel... we hebben nu alle drie een mankement aan een been :-).