A Dutch woman living in Sweden.

Wie het leuk vindt kan hier lezen hoe wij genieten van ons verblijf in Zweden.
Over hoe het met ons gaat en wat we zoal meemaken...


Zweden... rust, ruimte, oneindige natuur, frisse lucht en veel aardige mensen!




vrijdag 10 januari 2014

Het lootje is getrokken en over Rushy




Tot vandaag kon men nieuwjaar wensen en zou ik onder de inzenders een setje letters GOD JUL verloten. Als ik iets verloot doe ik dat altijd in een hoed van Peter :-). Dus ook nu gingen de briefjes met namen daar in. 
Aan Peter dan ook de eer er een lootje uit te halen. 


Annemieke is de gelukkige. Ik zal contact met je opnemen Annemieke!
Ik wil jullie allemaal erg bedanken voor alle mooie wensen en zeg dan voor de laatste keer dit jaar 'Gelukkig nieuwjaar'!
De pagina met wensen zal ik laten staan tot ongeveer 1 februari. 

En dan had onze lieve Rushy jullie al iets willen verklappen en ik hoop niet dat jullie al te ongerust zijn geworden. Dat was niet de bedoeling. Gelukkig schreef ze aan het eind nog wel dat alles nu weer goed is volgens haar en dat is ook zo, maar ik heb wel drieënhalve dag in de piepzak gezeten en dan ook nog door m'n eigen stomme schuld!

'Kylan är på väg' oftewel 'De kou is onderweg' zei de weervrouw afgelopen weekend in haar weerpraatje op tv. We hadden al een tijdje geen boodschappen gedaan en besloten om dat maandagochtend maar lekker te gaan doen, het was nog niet koud en we zouden lekker inslaan. Lekker de vriezer en de kelder bijvullen.
We hadden ook vlees gekocht en soms zijn de verpakkingen nogal groot en verdeel ik het om het daarna in te vriezen.
Zo had ik dus op een moment een lege vleesbak, zo'n zwarte uit de supermarkt waar onderin zo'n zwart gevalletje ligt om het vocht (bloed) te absorberen. 'Anders vinden de mensen het er vies uitzien', zal de achterliggende gedachte zijn.
Rushy is dan niet weg te slaan uit de keuken natuurlijk, voor haar ruikt dat zalig.
Als ik klaar ben krijgt ze dan natuurlijk altijd een stukje, zo ook nu. Ik pakte zo'n bak en deed er een paar hapklare stukjes in. Ik ging verder met zakjes dichtmaken. Een tijdje later wilde ik de bak opruimen, maar wat gek, er zat bloed op het zeil. Dat kon niet door de hapklare stukjes zijn gekomen en opeens gingen er bellen rinkelen, wat was ik stom geweest! Ze had het absorberende gevalletje, nou zeg maar gerust geval opgegeten!
Ik riep haar en ze kwam gewoon vrolijk aanhollen. Tja, praten kan ze niet. Maar ik wist het zeker, ze had het opgegeten. Laten braken? Ik heb vroeger EHBO voor dieren gedaan en ook nog heel lang mijn kruisjes gehaald, maar om nu die schep zout achterin haar keel te gooien. Ze kon zich wel verslikken, leek me helemaal niks.

Dierenarts maar bellen. 'Heeft ze erop gekauwd?' vroeg de arts. Ik zei dat ik dacht van wel, zo'n ding kan niet zomaar naar binnen, maar ja, ze krijgt het heus niet aan flarden. 'Kan ik haar gewoon eten geven, of juist niet? Wat moet ik doen?'
'Gewoon eten geven, des te eerder komt het eruit, we moeten afwachten, we kunnen nu niets doen.'
Ik was helemaal van slag, mijn handen zaten vast en ik kon aan niets anders meer denken. Wat als het aan haar maagwand vast zou plakken, of de doorgang naar de darm zou afsluiten, of in haar darm vast zou komen te zitten of erger, er doorheen zou prikken!
Internet, lezen op internet. Nou, daar heb ik dus wel tips vanaf gehaald, bijv. drie maal daags olijfolie geven om de boel niet hard te laten worden en enigszins te laxeren.
Maar ik kwam ook veel dingen tegen, doem scenario's zeg maar! Ik had dagen zenuwen in mijn maag en sliep slecht. Alles wat ze anders deed dan anders deed me schrikken. Naderhand denk ik wel dat zij mij heeft aangevoeld, mijn stemming, en daardoor ook wat timide was. Goed ze mocht niet alleen buiten, alleen met mij samen, zodat ik de drolletjes in een poepzakje kon doen en in de garage kon onderzoeken.
Steeds moedelozer werd ik als het alleen maar poep was, maar ja, dat was natuurlijk wel een teken dat de boel niet gestremd was ergens onderweg.

Tot gisterenavond, drieënhalve dag later. Ik ben nog nooit zo blij geweest met een hondendrol :-). Het was geen gewone, nee, er zat een stuk plastic in. De dagen ervoor had ik alleen vezels aangetroffen, vermoedelijk het spul dat moet absorberen, het spul tussen de twee laagjes geperforeerd plastic. Zocht ik steeds naar iets zwarts, het plastic was wit en het was maar één helft. Maar ik was zo blij, zo blij, Peter ook en Rushy werd helemaal uitgelaten door onze stemming, ha, ha. We hebben het even gevierd. Maar ja, er moest nog een tweede stuk komen. Ik zat er inmiddels wel minder over in. Vanmorgen niets. Vanmiddag zocht ik dus weer naar een wit stuk, ik dacht dat het plastic geverfd was geweest en in Rushy daarvan ontdaan was. Vanmiddag kwam er nog zo'n stuk, maar nu was het zwart.

Plastic handschoenen aan en gewassen in de garage
om het jullie te kunnen laten zien.
Als je op de foto klikt kun je in de linker haar tanden zien :-)

Joepie, Rushy is weer helemaal plastic vrij en ik heel blij! Ik zag haar in gedachten al op de operatietafel, want ja, op internet had ik voorbeelden gezien van operaties bij honden met ongewone zaken in de darmen. Wat die beesten allemaal niet opeten zeg! Tot grind aan toe. Maar ja, Rushy wordt 1 juni 15 jaar en heeft ook nog wat overgewicht, als zij onder het mes zou moeten zie ik het somber in. Ze (het asiel) hebben haar nog gesteriliseerd toen ze 9 was, vlak voor wij haar kregen. Daarna is ze dikker geworden.
Nu beweegt ze niet meer zo heel veel, heeft een versleten gewricht in haar linker voorpoot en heeft daar pijnstillers voor. Ze loopt wel normaal.
Ze merkt dus heel duidelijk dat de stemming hier weer oké is, vanmiddag was ze door het dolle buiten en leek wel helemaal geen versleten gewricht te hebben. Ze vond de versgevallen sneeuw zo leuk!
Een echte diehard, ja, een echte terriër :-).

Tot volgende keer, dan zal ik het hebben over de ijsberg van mijn (overleden) vader.
Heel iets anders dus.

Gon

16 opmerkingen:

  1. Zo, dat was spannend voor jullie, maar gelukkig goed afgelopen!!
    groetjes, Bea

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Gefeliciteerd Annemieke, leuk voor je!
    En wat een pak van jouw hart lieve Gon, dat Rushy dat plastic kwijt is. Kan me je zorgen goed voorstellen. Hopelijk hebben jullie nog een tijd plezier van haar!
    Liefs, Ineke
    Fijn weekend ook.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. jemig lieve gon, wat kun je blij zijn met een drol, dat zijn een paar hachelijke dagen geweest, wat fijn dat dit goed is afgelopen, knuf voor beide x

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hihi...Dit is precies het vervolg verhaal op de verfroller avonturen...Ok ik zwijg al!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Annemiek, g e f e l i c i t e e r d. En Rushy ook :-). Maar goed dat het geen spons was.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oh, ik was er al bang voor, maar durfde het niet neer te zetten. Ik meen de tussen deregels door te lezen, dat ze misschien iets opgegeten had. Maar zoiets! Gelukkig, dat het nu weer allemaal normaal is.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Je hebt het dus zwart op wit dat alles er weer uit is. We kunnen ons voorstellen dat je er over in de rats zat.
    Fijn weekeinde, groetjes Marlies en Arnoud.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Oei, dat is schrikken. Gelukkig is ze het nu kwijt. Onze dierenarts heeft ooit gezegd dat als er zoiets als dit gebeurd (hij gaf als voorbeeld een tennisbal die opgegeten was door een hond) je altijd ontbijtkoek moet geven. Ontbijtkoek kapsel dit soort dingen in. Misschien een tip voor als er nog iets dergelijk gebeurd.
    Ik ben blij voor jullie dat ze er niets van over heeft gehouden. Nu weer bijkomen van de schrik.
    Fijn weekend en groetjes, Renske

    BeantwoordenVerwijderen
  9. @Renske (quiltvitrine)
    Ik had ook gelezen op internet over de ontbijtkoek. Hier kunnen we geen ontbijtkoek kopen, is er gewoon niet. Ik bak het wel eens zelf, maar je zult net zien dat je het dan net niet hebt. Maar die tip zal ik zeker onthouden!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Oh!! Wat een verhaal.
    Gelukkig is alles nu weer oké.
    Groetjes Marguerite

    BeantwoordenVerwijderen
  11. de tip van de ontbijtkoek zal ik aan mijn kennissen doorgeven.
    Die hebben een kat die gek is op handschoenen sokken en laatst een stuk cadeapapier.
    De kat heeft al een operatie gehad om de sok eruit te halen en ze moeten alles ontzettend goed opruimen want de kat eet het op
    en ze krijgt echt wel genoeg eten.
    blij voor je dat een operatie bij rushy niet nodig was
    grpet
    mien

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Hè wat een verhaal. Een hele opluchting.
    Annemieke gefeliciteerd!
    Fijn weekend,

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Gelukkig is het goed afgelopen met Rushy! Een ongeluk zit in een klein hoekje. Jij bent altijd heel secuur en als er dan zoiets gebeurt...je moet er niet aan denken wat er kan gebeuren. En jawel, internet kan een uitkomst zijn, maar het heeft ook echt doem-verhalen...

    GEFELCITEERD Annemieke! Veel plezier ermee!

    GroetjesssSilvia

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Jee, dat is wel verschieten!! Wat een opluchting dat het goed is afgelopen!
    Groetjes,
    Marissa

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Oh Gon, wat een verhaal en oooh wat heb je in de rats gezeten en nu...wat een opluchting! Gelukkig is alles eruit gekomen! Dit gebeurd je niet een 2e keer!`k Mail je binnenkort.
    Liefs Richt

    BeantwoordenVerwijderen
  16. @iedereen
    Annemieke is erg blij met de letters die ze won. Het is helemaal bijzonder leuk dat ze schreef dat ze komende zomer zelfs hier in de buurt op vakantie is en nu hebben we afgesproken dat ze, met haar gezin, de letters komt halen. Leuk!
    Ik zal er t.z.t. dan nog wel over schrijven :-).

    BeantwoordenVerwijderen