Wie het leuk vindt kan hier lezen hoe wij genieten van ons verblijf in Zweden. Over hoe het met ons gaat en wat we zoal meemaken... Zweden... rust, ruimte, oneindige natuur, frisse lucht en veel aardige mensen!
Vorig jaar kreeg ik zoveel leuke reacties na het plaatsen van een kerstverhaal, dat ik besloot het nu maar weer te doen. Dit keer een kort verhaal (novelle), dat Bernhard Nordh in 1947 liet verschijnen, samen met een serie andere korte verhalen. Het is nu bijna een jaar geleden dat ik de boeken van Bernhard Nordh ontdekte. Ik was er zo blij mee, omdat me eindelijk meer duidelijk werd over de tijd van de kolonisten.
Ik schreef er dan ook erg enthousiast over in januari 2012(klik). Later wijdde ik er nog een logje aan in april 2012en nog weer later, na ons bezoek aan Marsliden in juli 2012.
Maar vanaf nu hier het kerstverhaal in vijf delen. Je vindt het door HIERte klikken. Je kunt ook op de foto hier rechtsboven klikken. Ook het verhaal van vorig jaar kun je nog lezen.
Ik weet niet in hoeverre de berichten zijn doorgedrongen tot Nederland, per slot van rekening is het daar ook koud met sneeuw, maar een deel van Zweden heeft deze week erg slecht weer 'oväder' gehad. Het slechte weer, met abnormaal zware sneeuwval, teisterde vooral Stockholm en het gebied ten westen daarvan. Ook ten noorden van Stockholm, maar dan alleen langs de kust en zo'n beetje tot Sundsvall. Het was een drama op de E4. In het midden van de week lag het vliegverkeer, alsmede bus-, tram- en treinverkeer in en rond Stockholm geheel stil. Alleen onder de grond (metro) kon je je nog verplaatsen. Auto's in de stad waren compleet ingesneeuwd. Sneeuwruimen was zeer moeilijk. In Stockholm is deze week 80% van de sneeuw gevallen die normaal gesproken in een hele winter valt. Nu kunnen ze even bijkomen, maar vanaf zondag kan 'ovädret' weer toeslaan.
En er kwam nog veel meer!
Van de weg geraakt
Hier merkten we daar niets van. Althans... vandaag waren we bij ICA.
De diepvriezers waren allemaal leeg en er hingen teksten boven. Er stond dat ze de diepvriezers hadden leeggehaald en uitgeschakeld om ze te ontdooien en schoon te maken. Tja, en toen ze de vriezers weer aan wilden zetten, deden ze het niet meer. Er zijn nu nieuwe vriezers besteld in Duitsland, maar door het slechte weer en de slechte wegen, zijn ze er nog niet. Buiten dit merkten we dus niets van het slechte weer, we hadden meer zoiets van 'Krijgen we ook een beetje meer sneeuw? Niet zoveel natuurlijk a.u.b., maar graag iets meer dan die twee centimeter!'
Gisteren begon het dan en nu ligt er zo tussen de tien en twintig centimeter. Zeer fraai! Het waait niet, dus op elk minuscuul takje ligt wel een paar centimeter. Rushy vond het ook helemaal geweldig. Wat had ze het naar haar zin in de sneeuw, hollen als een gek en zich dan in ene omdraaien, voorpoten laag, achterpoten hoog, uitdagen. Enig! Soms wel even aan een pootje kluiven als er een klontje onder was ontstaan.
Ik zag een leuk recept voor Caffè latte med julsmakin een tijdschrift.
Caffé latte met kerstsmaak. De avond afronden met goeie koffie met een heerlijke geur en smaak!
Hier is het alvast:
Eerst slagroom kloppen. Verwarm daarna 3 dl melk met 4 kaneelstokjes en een theelepel speculaaskruiden in een pan. Verdeel dit over vier grote glazen en voeg aan elk glas 1½ dl sterke (expresso-) koffie toe. Dan nog een lekkere grote toef slagroom erop.
Afgelopen zondag was het de 1e advent. Kerst en midzomer zijn in Zweden de belangrijkste feestdagen. De
Zweden zijn echte kerstliefhebbers, niet zo gek in een land waar het rond deze
tijd van het jaar lang donker is en koud. Men begint hier al heel vroeg aan de
kerstvoorbereidingen en de kerstperiode duurt zo eigenlijk van medio
november tot in januari.
Maar nu dus de adventsperiode. Op de eerste advent
verschijnen overal raamverlichting en adventssterren. Exact op deze dag zagen we bij Clas het trappetje voor het keukenraam verschijnen en bij Åke kerstverlichting in de boom. Die verlichting hadden wij een week of twee geleden al aangebracht, niet in een boom maar langs de trapleuning naar de voordeur. Het was toen zacht weer, temperatuur rond nul. Dat is een stuk prettiger dan bij -15. Je kunt dus wel zeggen dat het bijtijds hing. Je hoeft het niet direct aan te doen natuurlijk.
Je kunt nu ook overal weer hyacinten, amaryllissen,
kerststerren en tulpen kopen en dat doet men dan ook volop. Op de buitendeur worden
sparrentakken gehangen. Al vanaf half november worden er kerstmarkten georganiseerd.
Van klein tot groot.
Zoveel sneeuw ligt er nu nog niet.
Deze foto nam ik vorig jaar uit de rijdende auto langs Tåsjön, hier vlakbij.
Hier valt met regelmaat de "Dorotea & Hoting aktuellt" in de bus. Dat klinkt als een belangrijke krant, in feite is het dat ook, althans voor hier. Het is echter niet meer dan een zeer eenvoudig, tja, hoe moet ik het nu noemen? Het is A4 formaat. Gewoon papier dat iedereen in z'n printer heeft zitten. Die A4-tjes zijn tweezijdig bedrukt, gevouwen en geniet. Een piepklein "krantje" dus. Maar hij is zeer geliefd, echt iedereen leest 'm. Alles wat er te doen is in de wijde omgeving, maar vooral in Dorotea en Hoting, staat erin. Peter en ik lezen hem dan ook altijd helemaal door. Niet dat daar veel tijd in gaat zitten. Maar je weet dan wel wanneer er een kneuterige kerstmarkt is, of een loppis in het Folkets hus. Wanneer het koor zijn kerstliederen zingt in de kerk en dat de winkeliers op de adventzondagen weer mooie dingen laten zien. In hun winkel of ervoor in de sneeuw, gezellig buiten met marschaller (reuze kaarsen in blik, het is immers al vroeg donker) en glögg. Maar ook wanneer de 'Thai wagen' weer in Dorotea staat met heerlijke afhaalmaaltijden. Of wanneer de man weer hier in Hoting staat met zijn karretje met Lofotenharing, ingelegde haring, ansjovis, gerookt vlees, gerookte ham en worsten. Of wanneer de aardappelboer uit Åsele, of de aardappelboer uit Rossön met zijn vrachtwagen komt naar het plein bij het stationnetje. Veel soorten aardappels, goeie ook. Maar er staat bijv. ook in wanneer het grote kerstconcert is in Arjeplog, niet echt naast de deur. Moet heel mooi zijn. Ook advertenties van de winkeliers natuurlijk. En 's zomers bijvoorbeeld wanneer de bloemenwagens komen met éénjarige tuinplanten.
Kortom, we zijn hier al helemaal in de stemming. Daarbij is het nu eindelijk echt winter geworden, ook al ligt hier maar heel weinig sneeuw. Het zal twee à drie centimeter zijn. Maar het is in ene wel koud geworden, gisteren -11 en vanavond zag ik al -15 op de thermometer. Ja, de lange onderbroek moet weer aan. Tegenwoordig thermo-ondergoed genoemd. Je kunt ook een gewatteerde broek aantrekken. En doe het maar! Je krijgt anders echt winterbenen.
Vandaag viel er poolsneeuw, dat is sneeuw uit een vrijwel onbewolkte lucht.
Uit waterdamp eigenlijk. Het zijn hier een soort plaatjes, heel eenvoudige kristallen dus eigenlijk. Ik schreef er al eens eerder meer uitgebreid over. En dat is toch echt zo mooi 's avonds. Heldere lucht met enorm veel heldere sterren.
En dan al die diamanten in de sneeuw, want zo lijkt het. Alsof iemand rijkelijk heeft gestrooid met diamanten. Daar kan ik nooit genoeg van krijgen!
We zijn al wel het een en ander gewend als het gaat over logeren in boomhutten, maar wat ze nu toch in Zweeds Lapland voor elkaar hebben gekregen! Daar kun je nu bijvoorbeeld ook een nachtje doorbrengen in een ufo. Misschien komt E.T. er wel op bezoek.
Het Treehotel ligt bij het dorpje Harads, op amper zestig kilometer van de poolcirkel, iets ten noordwesten van Luleå. Een groep Zweedse architecten tekende voor het concept: elk nam één boomhut voor zijn rekening. Ze werden zo gebouwd dat ze bijna helemaal opgaan in de natuur, tussen de vier en zes meter boven de grond en ze zijn opgetrokken volgens de strengste ecologische voorschriften, met milieubewuste materialen. Gasten kunnen ontbijten, lunchen en dineren in Britta's Pensionat, een blokhut op de begane grond. De 24 m² grote Cabin ziet eruit als een capsule die door een of ander ruimtevaartuig werd achtergelaten. Twee personen hebben er een dubbel bed, badkamer en terras met weids uitzicht over de bossen. De Mirrorcube is een aluminium gevaarte met overal glas, zodat de groene omgeving erin wordt weerspiegeld. Je kunt naar buiten kijken, maar niet binnengluren. Er zijn zes vensters, een dubbel bed, badkamer, salon en dakterras. Opdat vogels niet tegen het gespiegelde glas zouden vliegen, werd het bekleed met infraroodfilm die enkel zichtbaar is voor de vogels.
Bird's nest
Ook Bird's Nest is populair: je kunt deze boomhut inderdaad het best vergelijken met een reusachtig vogelnest. Onderaan is er een automatisch uitschuifbare ladder waarmee je 'aan boord' stapt en vervolgens tussen het groen verdwijnt in je eigen cocon. Aan de buitenkant zie je het misschien niet meteen, maar hier kan een gezin met twee kinderen terecht. De binnenmuren zijn bekleed met hout, er zijn twee afgescheiden slaapkamers, een badkamer en een woonkamer. De vierde hut is de Blue Cone. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, is deze 'kegel' helemaal niet blauw, maar rood. De constructie is eenvoudig en licht en kan makkelijk met een loopbrug worden bereikt, zelfs met een rolstoel. Er zijn vier bedden, een badkamer en een woonkamer.
Het saunagebeuren
En wat is het Hoge Noorden zonder een sauna? De boomsauna kan tot acht mensen tegelijk opwarmen. Het geheel is bovendien uitgebreid met een heetwaterton en een relaxruimte.
Ufo
Het meest recente huzarenstukje is UFO, een perfecte kopie van hoe een ruimtevaartuig eruit zou kunnen zien. Je zou bovendien denken dat hij elk ogenblik kan landen, zeker wanneer de duisternis valt en het licht vanuit de raampjes in bundels naar de grond schijnt. Het gevaarte is gemaakt van composiet dat ook gebruikt wordt in de vliegtuig- en botenbouw. Licht maar sterk, échter kan het niet! Deze ufo kan twee volwassenen en twee kinderen herbergen en biedt aparte slaapkamers, een badkamer en een woongedeelte.
Wie een nachtje in een van deze buitengewone accommodaties wil logeren, moet toch rekenen op zo'n 500 euro voor een tweepersoonskamer per nacht, ontbijt inbegrepen. Ik moet zeggen dat ik daar persoonlijk toch wel iets anders mee zou doen. Binnen vijf jaar moeten er trouwens 24 boomhutten zijn.
Als je HIER klikt, kun je een kijkje nemen op de site. De foto's kun je dan ook veel beter bekijken!
Leuk en bedankt dat je me hier op attent maakte Geert!
...eindelijk eens wat sneeuwvlokjes op m'n blog. Niet dat er hier ook maar één vlokje ligt hoor, er ligt dus echt helemaal niets. IJs hebben we gehad, we konden wel schaatsen op het erf zeg maar. Dat kwam door sneeuw die al in oktober gevallen was, was gaan smelten, waarna het later weer ging vriezen. Maar als je nu naar buiten kijkt, is het gewoon een landschap zonder een spoortje sneeuw. Twintig kilometer noordelijker en oostelijker ligt nog wel sneeuw, ook al is daar wel veel van weggesmolten. Daar is het tenminste nog wel wit.
Nu hebben we hoop voor de komende week. In ieder geval gaat het nu dan winter worden en tegen het einde van de week komt de temperatuur echt niet meer boven nul. Ook wordt er sneeuw verwacht.
Verder gaat het goed hier. Alles gaat lekker z'n gangetje. De vogels zijn er allemaal weer, ook al ligt er nog geen sneeuw. De vijf Vlaamse gaaien zitten 's morgens in het schemer al in de berken te krijsen om hun voer. Enig vind ik dat. Vorig jaar waren het er drie.
De mat- en glanskopmezen komen bijna op m'n hand zitten als ik het voer aanvul. Of ze tjilpen me al vrolijk tegemoet. De rest is er ook weer, de kool-, pimpel- en kuifmezen, de boomklevers, eksters, goudvinken, groenlingen en bonte specht. Natuurlijk de eekhoorns niet vergeten.
Het is alweer bijna twee jaar geleden dat ik schreef over Cornelis Vreeswijk, dat deed ik HIER en even later HIER. Lang geleden hield ik al van de liedjes van Cornelis, destijds de Nederlandstalige liedjes. In Nederland werd hij vooral bekend met liedjes als Veronica, De nozem en de non, Jantjes blues en De haan en de hen, om er maar eens een paar te noemen. Ik wist toen wel dat hij geëmigreerd was, maar besteedde daar niet veel aandacht aan, ik was zelfs van mening dat hij naar Noorwegen was geëmigreerd, maar later kwam ik erachter dat het naar Zweden was. Pas toen ik door het komen en zijn in Zweden ook in aanraking kwam met zijn Zweedse liedjes, ben ik daar veel meer over gaan opzoeken.
Ik kwam erachter dat er vele malen meer Zweedstalige liedjes van Cornelis zijn dan Nederlandstalige en dat zijn liedjes in Zweden erg geliefd zijn. In Zweden had hij veel meer succes dan in Nederland. Er is zelfs een Zweedse film gemaakt met de titel 'Cornelis'.
Een paar jaar geleden ontdekte ik dat er in Nederland een Cornelis Vreeswijk Genootschap bestaat, dat in mei 2000 is opgericht en ben daar toen meteen lid van geworden. Onlangs heb ik bij hen de film van Cornelis besteld en ik verheug me er erg op om daar eerdaags eens heerlijk voor te gaan zitten!
Het CVG geeft een eigen (digitaal) blad uit, 'De Pijpendraaier', waarin zij de leden informeert over alles wat er over Cornelis Vreeswijk te vertellen valt.
Er worden optredens besproken, achtergronden van het werk van Cornelis belicht, verhalen verteld over het leven van Cornelis en er worden optredens en evenementen aangekondigd.
Ook organiseert het CVG ieder jaar een aantal muzikale evenementen. Zo is er de laatste jaren een vast Cornelis Vreeswijk onderdeel tijdens het Havenfestival van IJmuiden en wordt de jaarlijkse ledenvergadering afgesloten met een muzikaal samenzijn.
Het lag eerst in mijn bedoeling om hier een stukje te plaatsen uit de laatste Pijpendraaier en ik had er ook al toestemming voor van het CVG. Maar toen ik eraan wilde beginnen, vond ik dat het wel een heel lange post zou worden en besloot hier de links naar de websites van het CVG en van het Zweedse 'Cornelis Vreeswijksällskapet' te plaatsen.
In een van de twee logjes van februari 2011 schreef ik over het museum in Stockholm. In de Pijpendraaier las ik in een stukje geschreven door Marlies Philippa, dat het museum nu dicht is. De collectie zal naar Visans Hus gaan, het 'Huis van het lied', een muziekmuseum voor de drie verenigingen dat nog in aanbouw is op Djurgården, tussen Blå Porten en Gröna Lund. De bedoeling is dat het in de loop van 2013 geopend wordt. Met de drie verenigingen worden bedoeld: Cornelis Vreeswijksällskapet, Taubesällskapet en Bellmansällskapet.
De link naar dit liedje staat in de laatste Pijpendraaier, nr. 3 van de 4e jaargang...
Sinds 9 november heeft IJmuiden het Cornelis Vreeswijkpad. Het bord werd door zijn zoon Jack onthuld. HIER kun je erover lezen en foto's bekijken en hieronder een kort filmpje zien waar de datum verkeerd in beeld is gebracht, het was echt op 9 november!
Ben je ook enthousiast geworden? Een lidmaatschap kost vijftien euro per jaar.
Je kunt je opgeven via de contactpagina op de website van het CVG.
Vind je vaak rekeningen in je brievenbus, vandaag lag er eens een verrassing in. Een mooi boek met veel foto's. Het gaat over het gebied rond Storsjön, oftewel het grote meer (456 km2) bij Östersund. Het op vier na grootste meer van Zweden.
Ik kreeg het van Midscand, n.a.v. de fotowedstrijd van afgelopen zomer.
Het boek is geschreven als een bron van inspiratie voor degenen die meer willen weten over Storsjöbygden, het gebied rond Storsjön dus. Het kan worden gelezen door iedereen; degenen die al in het gebied wonen en graag een update willen of zij die meer informatie over het gebied willen of een bezoek willen brengen aan het hart van Jämtland. Het boek staat vol met historische gebeurtenissen en plaatsen, bezienswaardigheden en dingen om te doen. Afgezien van het Zweeds, ook geschreven in het Engels en Duits.
Ik ga me eerdaags laten meeslepen door deze verkenning rond Storsjön.
Natuurlijk staat er ook een foto in van de beeltenis van 'storsjöodjuret', want niet alleen Loch Ness in Schotland heeft zijn monster. Ook in het grote meer bij Östersund zou er een leven.
De verhalen over het monster daar beneden zijn al zeer oud.
Storsjöodjuret (odjuret = monster), staat ook afgebeeld op de runesteen op Frösön, die gemaakt is tussen 1050 en 1080...
In 2008 plaatste men zelfs vier webcamera's op het eilandje Nysvehälla om het monster te kunnen ontdekken en ook onderwatercamera's die op warmte reageren. In augustus 2008 zei men dan het dier op film vastgelegd te hebben. Er werd zelfs een videoclip getoond op YouTube.
Wat een giller, zal wel een zeeslang zijn geweest of een typische paling :-).
In het Jamtli museum in Östersund is een permanente tentoonstelling met betrekking tot Storsjöodjuret.
Alle afbeeldingen in deze post komen van het internet.
.jpg)
