A Dutch woman living in Sweden.

Wie het leuk vindt kan hier lezen hoe wij genieten van ons verblijf in Zweden.
Over hoe het met ons gaat en wat we zoal meemaken...


Zweden... rust, ruimte, oneindige natuur, frisse lucht en veel aardige mensen!




zaterdag 2 november 2013

Wauw, wat een mooie Lovikka wanten!


En wat voor wanten! Laat ik maar bij het begin beginnen...
Vrijdag zat er een pakje in de brievenbus, het was geadresseerd aan mij.

Iemand wenste me heel veel plezier met de inhoud van het pakje, deze mooie gebreide Lovikka wanten. En die iemand heeft een naam, ik kreeg de wanten van EVA.
Lieve Eva, ik ben er zo mee in mijn nopjes, nogmaals hartelijk dank!

Klikklik op de foto en kijk eens hoe mooi!

De meeste Zweden kennen de Lovikka wanten, ze zijn dik, warm en wollig. Maar de vrouw die de wanten ooit voor het eerst maakte, wie was zij? Het verhaal gaat ver terug in de tijd. Haar naam was Erika Aittamaa-Kruuka, geboren in het dorp Junosuando in het noorden van Zweden, nabij de grens met Finland.


Ze was de vrouw van een houthakker met een groot gezin. In het dorp Lovikka waar ze woonde, werd ze "Riga" genoemd. Erika was een sterke en inventieve vrouw. Om wat extra geld te verdienen hielp ze met het werk in het dorp. Ze kon werken als een man!
Ook deed ze aan breien op bestelling. Velen spraken over haar vaardigheid in het breien. Mensen brachten wol naar Erika, zodat ze wanten voor hen kon breien. Op een keer was er een klant ontevreden over de geleverde wanten, ze voelden stug en hard. Erika was erg creatief en liet het er niet zo bij zitten. Ze waste de wanten en ruwde ze op met een speciale kam voor het kaarden van wol. Je kunt je voorstellen dat de klant tevreden was met deze zachte wanten. Dit was in 1892 en de eerste Lovikka wanten waren een feit! Later werden de wanten versierd met veelkleurig borduurwerk. De vraag naar Erika's wanten werd zo groot dat ze andere vrouwen moest leren hoe ze werden gemaakt en zo werden de Lovikka wanten een grote bron van inkomsten voor de vrouwen in het gebied, vooral rond 1930. Erika overleed in 1952 toen ze 86 jaar was. In 1961 werd het Lovikka wanten merk geregistreerd. Helaas ging de fabriek Lovikka Vanten AB in 2007 failliet. Maar de naam van Erika is voor altijd verbonden aan de Lovikka wanten.


Wanneer je door het dorp Lovikka komt, kun je een gigantische want zien in een klein huisje langs de weg. De want is een gedenkteken voor Erika Aittamaa en haar werk. 


Veel vrouwen in het dorp hebben gewerkt aan het project. De inhuldiging van de enorme want was in 2007. Ik vind het er wel een beetje vreemd uitzien :-).


Lovikka wanten staan ook afgebeeld op een postzegel uit 1998 (rechtsonder).

De meeste informatie heb ik, na een tip van Eva, gevonden op de site van Solveig Larsson. Zij breit wanten, wanten en nog eens wanten en wordt geïnspireerd door o.a. de natuur. Het is erg leuk om een kijkje te nemen op haar site. Gebruik desnoods een vertaalmachine als je geen Zweeds kunt lezen. Haar site vind je HIER.

Solveigs vantar

Lovikka wanten zijn nog steeds populair, vooral in het noorden natuurlijk. In het dorpje Junosuando waar Erika geboren is, bevindt zich het 11:ans hantverkcenter. Zij houden zelfs een wantenfestival met daaraan verbonden een wedstrijd Lovikka wanten breien. Neem HIER maar eens een kijkje! Er zijn trouwens nog veel andere leuke en mooie dingen te zien op hun site!

De zes winnende paren

En als ik deze winnende paren zie, ja, ze zijn prachtig, vind ik de wanten die ik van Eva kreeg nog steeds de allermooiste!

12 opmerkingen:

  1. wowwww mooi verhaal en want een mooie wanten

    liefs jenneke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een prachtig verhaal, je boft met jouw mooie nieuwe wanten, ze zijn schitterend.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat leuk om het verhaal achter de wanten te lezen.
    En volgens mij zijn ze zo zacht dat je ze niet meer uit wil doen.
    En maar aaien en aaien en aaien....
    Groetjes Marguerite

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Goh, die Erika wist dus wel van wanten.
    We hebben ze in het miniatuur al 20jaar in de auto hangen, helemaal verbleekt.
    Leuk kadootje Eva.
    groetjes Marlies en Arnoud

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dear Gon!
    I have them from Finnland and I love them.
    Thanks for the history behind them!
    I wish you a beautiful evening and a sunny next week!
    With love,
    Geli

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik ben stiekem een beetje jaloers op je mooie wanten! Ze zijn al mooi om voor de sier neer te leggen of op te hangen. Zullen we samen eens een kijkje gaan nemen in dat hantverkcenter :-). Dat zou leuk zijn zeg! Veel plezier ermee in elk geval, ze zullen wel lekker warm zitten.
    Liefs van Ineke

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ha Gon,
    Heb even wat tijd vrij gemaakt om achterstallige blogs te lezen en dat waren er heel wat! Mooie blogs had je weer...ik heb o.a. heerlijk gelachen om je verhaal van de electrische tandenborstel...zoooo herkenbaar!
    En wat zijn dit een paar schitterende wanten, bijna te mooi om aan te trekken!
    `k Ga je nu even mailen.
    Groetjes Richt

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een mooie wanten heb je gekregen.
    Bijna zonde om te gebruiken. Ik zeg expres bijna, want als je ze helemaal niet gebruikt is het echt zonde. Gebruik met mate, zou ik bijna zeggen :-)
    xxx
    Silvia

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een lieve verrassing!!

    BeantwoordenVerwijderen