A Dutch woman living in Sweden.

Wie het leuk vindt kan hier lezen hoe wij genieten van ons verblijf in Zweden.
Over hoe het met ons gaat en wat we zoal meemaken...


Zweden... rust, ruimte, oneindige natuur, frisse lucht en veel aardige mensen!




maandag 15 juli 2013

Wat een tv-receiver en hjortron met elkaar te maken kunnen hebben...


Hjortron groeit in moerasachtige gebieden.
De foto is niet van mezelf.

Toen afgelopen voorjaar bleek dat we veel bezoek zouden krijgen dat gebruik zou maken van het gastenhuisje, besloten we om er een televisie neer te zetten, vooral ook omdat er een echtpaar bij was dat bijna drie weken zou komen. Gewoon Zweedse tv, net als wijzelf in huis. Daar heb je een tv-receiver voor nodig en die kun je in Strömsund kopen, maar als je de weg weet dan weet je ook dat Kalle ze verkoopt aan huis. Hier vlakbij, vijf minuten rijden. Dus een receiver gekocht bij Kalle.
Een week of twee geleden echter deed de receiver het niet meer en ik reed met het kapotte ding naar Kalle. Er was niemand thuis. Later eerst maar eens gebeld en nog eens gebeld, Kalle nam maar niet op. Later nog maar eens geprobeerd toen ik toch in het dorp moest zijn. Zijn vrouw deed open en zei: 'Kom binnen, kom toch binnen!' en riep Kalle. Hij pakte gelijk een nieuwe receiver en spoedde zich ermee naar onze gasten in het gastenhuisje, ik bleef nog even bij Siv zoals ze bleek te heten.
Siv verklaarde waarom ze niet bereikbaar waren geweest, 'Dit hebben we gedaan!' zei ze en liet me allerlei vergieten en schalen zien met hjortron, de bergbraam die hier voorkomt in moerasachtige gebieden. Gebieden die je moet weten te vinden.
Ik zei dan ook: 'Ja, jullie weten precies waar je die kunt vinden.'
'We gaan een keer samen.' beloofde Siv en met die wetenschap ging ik naar huis.
'Ach, het zal er vast wel niet van komen.' dacht ik...



Ik was nog steeds druk aan het kloven, nu ben ik daar trouwens klaar mee, maar toen dus nog niet. Het was eind vorige week toen Siv in ene voor m'n neus stond. 
'Zullen we vanmiddag hjortron gaan plukken? Ik weet ze te staan en wil het je graag laten zien!' Werkelijk zo'n aardige vrouw, nog niet eerder heeft iemand hier met mij willen delen waar ze hun hjortron plukken. Houden het strikt geheim, hun heilige plek met hjortron, het goud van Lappland zoals het ook wel genoemd wordt. Zelfs Nederlanders die hier in de omgeving wonen niet. 
Overigens kun je nog aardig verdienen met plukken, omgerekend betaalt men wel rond de vijftien euro voor een kilo! Maar de meeste mensen hier en ook Siv doen het voor zichzelf en vriezen vele kilo's in om er een jaar lang allerlei heerlijkheden mee te maken en te versieren.
Maar goed, ik zou rond half vier bij Siv zijn en dan reden we met haar auto naar haar geheime plek. Het was zeker wel 15 km rijden en we kwamen in the middle of nowhere. We liepen door een smalle strook armoedig bos om vervolgens aan de rand van een prachtig moeras te staan. Allerlei soorten mos, allerlei kleuren groen, rood, bruin hadden de mossen en er stond ook veel wollegras. Ook andere piepkleine plantjes met blad als van lavendel. Ik ken de naam niet. We hadden laarzen aan en een emmer bij ons natuurlijk. Het was heerlijk zonnig weer met redelijk wat wind, waardoor er geen muggen waren. Vaak zakte je wel twintig tot dertig centimeter weg, waardoor het erg zwaar liep. 
Maar ik wist niet wat ik zag, eindelijk veel hjortron. Elk klein plantje draagt één vrucht. Terwijl we aan het plukken waren zei Siv dat zij en Kalle er vanmorgen ook waren en toen op afstand een beer hadden gezien. 
'Oh stom, mijn belletje vergeten, nooit aan gedacht, wat stom!' dacht ik. Maar al gauw bleek dat het niet erg was dat ik het belletje was vergeten. Al plukkend raakten we nogal uit elkaar en Siv wilde me zoveel vertellen, dat ze inmiddels haar stem nogal verhief. 
De beren zouden zeker op afstand blijven! :-)
In anderhalf uur plukte ik twee kilo. Veel plezier had ik er in (mijn rug wat minder, die had al zoveel zware bonken berkenstam getild) vooral mede door het enthousiasme van Siv: 'Oh wat veel bessen, oh, wat een mooie bessen, oh, wat een heerlijke bessen!' Tijdens het plukken belde Kalle haar diverse malen op om te vragen of alles goed was. 
Dat van die beer zat hem toch vast niet lekker. 
Eenmaal terug bij het huis van Kalle en Siv moest ik nog even wachten. Siv ging naar binnen en kwam terug met een ijskoud pakketje uit de vriezer. Twee vissen zaten er in, zelf gevangen door Siv, öring oftewel zalmforel en dat is zulke lekkere zoetwatervis. 
Ik gaf haar een 'kram' en bedankte haar zo hartelijk als ik maar kon. 
Wat zou ik nu toch eens voor leuks terug kunnen doen voor deze aardige Siv? Iets lekkers voor haar bakken misschien. Nog iemand met een leuk idee?

Mijn twee kilo hjortron, ik ga zeker nog meer plukken!

Gon

 

14 opmerkingen:

  1. Dear Gon!
    What a wonderful post!
    What a treasure - your berries of Lapland!
    I know them from Finland/Rovaniemi!
    I love them as marmalade or with pancakes or cheese!
    Hmmmmmm...
    I hope you're well and Peter also and that you have a wonderful sunny summer in your little paradis ...
    With love,
    Geli

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het goud van Zweden, je ziet het hier niet veel,
    Veel plezier met je gasten en geniet van de zomer, het gaat nu snel
    Fijne week groetjes Joke voor jou en Peter ook van Angus

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ooit heb ik het geplukt bij Yukkasjärvi toen we daar met vakantie waren Voordien had ik er nog nooit van gehoord. Het is echt verrukkelijk! Wij wonen hier veel te zuidelijk voor de hjortron.... Nodig ze een keer uit op een barbeque en maak dan saté met pindasaus! Echt 'Nederlands' en een grillfest vinden alle Zweden leuk......

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Marlies en Arnoud16 juli, 2013

    Hej Gon,

    Wat een heerlijke en leuke ervaring om zo met die aardige Siv hjortron te plukken. Gelukkig kwam er geen beer storen. Ja kan me goed voorstellen dat je rug bijna afbrak....En dan kreeg je ook nog visjes. Wat een lieve mensen zeg. Maak er maar likeur van ( inleggen in brandewijn) en ze dan uitnodigen en het samen opdrinken...

    Liefs en groetjes,
    Marlies en Arnoud

    BeantwoordenVerwijderen
  5. hej hej!
    Het verbaast me dat ze er nog zijn na alle plukverhalen die ik op meerdere blogs lees. Lekker zijn ze!
    Vandaag nog een lekker broodje brie met sla en hjortron(jam) gegeten in de zon in Vetlanda op een terrasje.
    Als dankjewel doen de typisch Hollandse gebruiken het erg goed. Nodig alle mensen die je wilt bedanken uit voor een oliebollenfeestje. Draai Hollandse muziek en schenk chocolademelk. Op 2 of 3 januari, hebben ze elkaar ook gott nytt ar kunnen wensen :)

    Groet,
    Ria

    BeantwoordenVerwijderen
  6. jaja maar neem dan wel je belletje mee brrrr

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Boffen! Ik heb ze hier in de buurt nergens gezien. Maar dat zegt niks blijkbaar. Als de Zweden zo hun eigen plekjes hebben...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. 2 kilo. We hebben er in al die tijd 1 plantje gezien :-).

    BeantwoordenVerwijderen
  9. @Janneke (baasbraal), Marlies, Ria
    Bedankt voor jullie ideeën, ik vind ze allemaal leuk!
    We zullen zien welke het wordt, meer ideeën welkom!

    @Willem (Madcap), Hans
    Je moet echt in de moerassen zijn (vaak aangegeven op de kaart als 'myr'), daar waar je rubber laarzen nodig hebt :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Hoi Gon,
    Wat zou ik graag met je mee gaan als je weer gaat plukken. Wie weet komt het er volgend jaar van! Geniet maar lekker daar.
    Veel liefs van Ineke

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Lekker! Ik zou ze ook op drank zetten. En de aardige dame met Kerst op de borrel vragen. Het moet wel even staan. Recept nodig. Rumtopf maak je ongeveer met de zelfde hoeveelheid kandijsuiker.
    Groetjes Christien

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik heb geen ideeën voor je maar wat een leuke post. Je bent een talent in het schrijven! Groet Jan

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat leuk om zo dat (gele) goud van Lappland te zien.
    Ik zou ze ook wel willen proeven! Misschien in de vorm van jam...
    Zal dat net zoiets smaken als de gele frambozen bij ons (die veel zoeter zijn dan de (zuurdere) rode, die iedereen kent? Het wekt mijn nieuwsgierigheid!

    Aan iets lekker bakken... tja ik dacht meteen aan appeltaart, of heb ik gewoon trek ;-) ?

    xxx
    Silvia

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Hej Gonny, wij hebben deze besjes zien staan tijdens onze wandeling in Borgafjäll! Inderdaad in erg moerassig gebied. Ik had er nog foto's van genomen want wij hadden geen enkel idee wat dit was :-)
    Nu dus wel! :-)
    Groetjes,
    Marissa!

    BeantwoordenVerwijderen