Nyårsafton - Oudjaar 2013

M'n tegel van het jaar 2013 in willekeurige volgorde

In een jaar kan er veel gebeuren. Er zijn zoveel mensen op deze aardbol, dus ook onder onze familie, buren, vrienden, collega's, dorpsgenoten, blogvolgers, facebookvrienden zijn er velen die met pijn of weemoed terugkijken op het afgelopen jaar. Ooit krijgen we allemaal met zulke emoties te maken. Toon belangstelling voor elkaar, steun elkaar, help elkaar, omhels elkaar, mail met elkaar, loop niet weg voor elkaars herinneringen en emoties. 

Overtuig elkaar ook van de prachtige dingen die er natuurlijk ook zijn! De eerste voorjaarsdag die weer zal komen en de eerste bloem die dan bloeit, die prachtige paarse sering of bijzondere zonsondergang, dat complimentje of die aansporing, je heerlijk warme bed, een mooi lied dat je bijna tot tranen roert, de trouw van een huisdier, een spontane zoen op je wang van iemand waar je het niet van verwacht, die heerlijke wandeling! Een schaterlach van een kind, een vriend of buur die je steeds helpt. Wees trots op een afgeleerde slechte gewoonte en tel ook je zegeningen. 

Op naar een nieuw jaar, allen met onze eigen verwachtingen.

Een heel gezellige jaarwisseling wens ik jullie

en tot volgend jaar!

Gon

De tijd tussen de jaren

Nog even, dan is ook december om en is het jaar voorbij...

Als ik hier zo zit, zie ik dit plaatje van de Zweedse kalender in mijn rechter ooghoek. December. Kerstmis is alweer voorbij en we zitten nu in de tijd die ik altijd zo noem, de tijd tussen de jaren, de tijd waarin een jaar wordt afgesloten en een ander jaar klaar staat om te beginnen. De tijd waarin we denken over wat is geweest en ons afvragen wat er gaat komen.

Vorig jaar vroeg ik me ook af wat er zou gaan komen en kon niet vermoeden dat er zoveel mensen om ons heen weg zouden vallen. Ik ga dat nu niet weer allemaal opnoemen, ik deed dat al een keer in november. Wat dat betreft hoop ik dus op een beter jaar. Ik heb geen grote toekomstplannen, vind het prima zoals het nu gaat en hoop ook dat dat nog een tijd zo zal blijven gaan. Gezondheid, geluk in je relatie, geluk met de plek waar je woont, zijn dat niet de belangrijkste dingen? Als je dat geluk hebt moet je toch heel dik tevreden zijn (het is ook wel eens anders geweest) en daarom heb ik verder geen grote toekomstplannen. Voor het nieuwe jaar hoop ik juist voor mensen die dit nu niet zo beleven op meer geluk en gezondheid in het nieuwe jaar. 

Het oude jaar, meer mensen zijn ermee bezig. Veel mensen zelfs. Waarschijnlijk was het ook daardoor dat iemand die hier leest op het idee kwam een kort verhaal te schrijven en naar mij toe te sturen. Hij heeft heel mooi Zweden, oudjaar en wat melancholie met elkaar vermengd en kwam tot het verhaal Oudjaar in de jachthut. Het mocht van hem geplaatst worden. Zo ontstond het idee hier nog maar een bladwijzer te plaatsen bovenaan onder de header, de bladwijzer Verhalen door lezers. Dus uiteraard is er plaats voor meer verhalen. Weet dat ik het erg leuk vind ze te krijgen en te plaatsen. Vorig jaar immers genoot ik ook zo van de ingezonden stukjes voor de afloop van het kerstverhaal Julotta, geschreven door Jan, Arnoud en Hans. Ik zou zeggen 'Kom maar op!'

  Gon

"Kerst komt aan"...

Kerstavond - Julafton

Een witte kerst hebben we, het spande er wel even om. Morgen kan het zelfs even dooien, maar met de laag die er nu ligt en de verdere vooruitzichten hoeven we ons geen zorgen te maken dat de kerst groen zal worden. 

Dit piepkleine voederhuisje heeft een mooie hoge hoed
gekregen en het hek eronder ook!

"Kerst komt aan" zegt men op een Groningse kerst cd In tied dat... die ik al heel lang heb en een van de leukste vind, samen met een cd die de VPRO ooit uitgaf. Ze vervelen me nooit. Ondanks dat we veel kerst cd's hebben en ze lang niet allemaal elk jaar aan de beurt komen, worden de twee genoemde altijd meer dan één keer gedraaid.

"Kerst komt aan" en allemaal zijn we druk. Het is hier in de omgeving veel drukker dan normaal, allemaal mensen uit het zuiden die hierheen komen voor wintersport, gelukkig ligt er nu sneeuw. Abnormaal laat in vergelijking met andere jaren. In de winkels was het gisteren ook erg druk voor hier.

"Kerst komt aan" en kerstavond, dus vanavond, is voor de Zweden kerst. Dan komen ze allemaal bij elkaar en kijken 's middags steevast naar Kalle Anka (Donald Duck) op tv om klokslag drie uur, een jaarlijks terugkerende traditie en daarna aan de glögg gevolgd door het julbord oftewel het kerstbuffet. 

"Kerst komt aan" en voor mij is kerstavond meer een avond van overdenkingen. Terug- denken aan kerstfeesten met geliefden die er niet meer zijn, maar ook aan mensen die geestelijk in de knoei zitten.
Aan gewetensgevangenen die onder vreselijke omstandigheden in gevangenissen zitten. Aan al die mensen waarvoor het niet vanzelfsprekend is dat er brood op de plank is en aan al die mensen die eenzaam zijn met Kerstmis en die blij zijn als de kerst weer om is.

De kerstboom die ik uit het bos haalde en aan de trapleuning heb
vastgemaakt, kan de sneeuwlast haast niet torsen.

"Kerst komt aan", voor ons een witte kerst met lekker samenzijn, met kaarsjes en hapjes. Misschien wel even erop uit, "A sleigh ride in the snow" :-). Voor vanavond heb ik geen Zweedse glögg, beetje slappe hap :-), 'k heb lekker zelf bisschopswijn gemaakt.
Zorgt voor lekker rode wangen.

De oude beer op m'n nachtkastje geniet ook van de kerstsfeer ;-)

"Kerst komt aan" ieder zijn of haar ding, weinig mensen in bloggenland. Ik zal er waarschijnlijk ook niet zijn morgen, overmorgen... kerst, maar daarna ben ik er zeker weer. 

Denken jullie nog aan de NIEUWJAARSWENS? Je kunt HIER zien wie je al voorgingen.
Ik hoop natuurlijk op veel inzendingen, al weet ik dat iedereen nu druk is met andere dingen. Maar goed, het is nog geen 10 januari.

Oh ja, en het slot van het kerstverhaal vind je natuurlijk HIER, veel leesplezier. Bovendien zal ik nu bekendmaken hoe het verhaal heet en wie de schrijfster is. Dit kun je bovenaan het verhaal lezen.
De tekst van het Zweedse kerstlied dat je hoort, zet ik hier onder mijn naam. Het wordt gezongen door Carola Häggkvist. (Na kerstmis heb ik het automatisch afspelen van het Zweedse kerstlied uitgeschakeld, je kunt het hier nog beluisteren)

Een heel mooie warme en gezellige kerst wens ik jullie en

Gon

Jul, jul, strålande jul, glans över vita skogar,

himmelens kronor med gnistrande ljus, glimmande bågar i alla Guds hus,

psalm, som är sjungen från tid till tid, eviga längtan till ljus och frid!

Jul, jul, strålande jul, glans över vita skogar!

Kom, kom, signade jul! Sänk dina vita vingar

över stridernas blod och larm, över all suckan ur människobarm,

över de släkten, som gå till ro, över de ungas dagande bo! 

Kom, kom, signade jul! Sänk dina vita vingar!

Musik: Gustaf Nordquist

Text: Edvard Evans

Nieuwjaarswensen met kans op GOD JUL

Je bent wel een beetje te vroeg zullen jullie denken, eerst komt kerst nog. 

Helemaal waar natuurlijk, maar ik wil jullie de tijd geven voor een nieuwjaarswens.
Een lezer van deze blog reikte mij eigenlijk het idee aan, waarvoor nog mijn dank, hij weet wel dat ik hem bedoel. Het doet een klein beetje denken aan de keukenramen die ik ooit verzamelde toen ik de lezers gevraagd had een foto uit hun keukenraam te maken, dat is alweer lang geleden. 

Het idee is zo. Velen van ons maken tegenwoordig wel eens een kaart van een mooie eigengemaakte foto en plaatsen daar zelf dan een mooie toepasselijke tekst in. 

Bijvoorbeeld zoiets als dit:  

Nu lijkt het me erg leuk als jullie zo'n kaart naar mij sturen, een fotokaart van een eigen foto met jouw nieuwjaarswens. Die wens mag aan mij of aan ons zijn, maar het mag ook een wens in het algemeen zijn, aan iedereen die hier leest of een wens voor de hele wereld. Een wens die jou aanspreekt of bezighoudt. Ik heb hiervoor onder de header een aparte pagina gemaakt met de naam Nieuwjaarswensen. In Nederland houdt men in de regel zo'n beetje aan dat je elkaar nieuwjaar kunt wensen tot ongeveer 10 januari. Die datum heb ik dan ook als sluitingsdatum gekozen.

Ik stel er ook een kleinigheid tegenover. In Zweden is het erg populair om de kerstwens Prettige kerstdagen in houten letters ergens neer te zetten, in dit geval dus GOD JUL zoals bijvoorbeeld op de foto hieronder. 

Het is geen wedstrijd, al hoop ik natuurlijk op mooie inzendingen, maar op 10 januari zal ik een setje van deze houten letters onder de inzenders verloten. Diegene zal dan volgend jaar met kerstmis ook deze letters neer kunnen zetten. Keuze tussen rode of witte letters.

Je kunt je nieuwjaarswens-foto sturen naar gonnetje2@gmail.com, graag in een JPG-, GIF- of PNG-bestand in een formaat niet groter dan ca. 500 KB, dus bestanden in de grootte van bijv. 1,5 MB graag even verkleinen daar ik met een trage mobiele verbinding werk.

De ingezonden foto's zullen steeds direct na ontvangst door mij geplaatst worden op de pagina Nieuwjaarswensen. We kijken naar jullie wensen uit!

Enne, tot dinsdag bij het laatste deel van het kerstverhaal.

Oh deer 2

Ik kreeg een paar e-mailtjes waarin men schreef toch vooral wel een vervolg te verwachten op "Oh deer". Daarom zal ik maar vertellen hoe het verder ging...

De Kerstman sneeuwde nog eens onder, en nog eens, en nog eens. Dan dooide het weer en dan was het weer erg koud. Steeds kwam hij dan toch weer even binnen om op te warmen, ondanks zijn grote mond dat hij goed tegen de kou kan. Maar ja, dat houdt toch ook geen mens vol om etmalen achtereen bij temperaturen rond en onder nul in een oude arrenslee te zitten. Zit niet comfortabel bovendien, ondanks het lekkere kussen dat ik hem in bruikleen had gegeven, zo'n kussen van vertragend schuim. 

Het voordeel van zo'n kussen is dat het zich naar je lichaam vormt door je lichaams- warmte, maar als hij een poosje bij ons binnen was, werd het kussen in de vrieskou keihard. Het duurde dan toch wel weer een half uurtje eer je hem weer zachtjes in het kussen zag zakken. Ik raadde hem een volgende keer dan ook aan het kussen maar even mee naar binnen te nemen. Ja, we hadden er echt even een kostganger bij. Vroeg zelfs een keer om een borreltje. Was best gezellig hoor, echt waar, maar je had die rode neus eens moeten zien! Een beetje nukkig was hij ook, maar dat kwam omdat hij verwacht had dat er veel eerder vanzelf rendieren zouden zijn gekomen. Toch wist ik hem niet te overtuigen vooral toch eens contact op te nemen met de Samen en te vragen om een paar rendieren. Op mijn vraag of hij niet altijd dezelfde rendieren heeft zei hij dat z'n rendieren misschien allemaal in quarantaine moeten i.v.m. mond- en klauwzeer. De dierenarts vertelde hem dat hun ziekteverschijnselen er op lijken. Uit voorzorg meende hij alvast wat andere rendieren te zoeken.

Tja, omdat het toch al aardig naar kerst loopt en de toestand toch niet leek te verbeteren ging ik toch maar weer eens een gesprek met hem aan. Inmiddels had ik uit eerdere gesprekken met hem begrepen dat de Kerstman verschillende verblijven heeft. Een verblijf in Finland (waar HANS laatst over schreef), een verblijf in Zweden, een in Groenland en een op IJsland. Voor hij bij ons aankwam, was hij in zijn verblijf op IJsland.

"Zo, zo, doe maar luxe! En dan blijft er ook nog geld over voor zóveel cadeautjes?" vroeg ik. "Ja hoor, nog jaren en jaren en jaren", lachte de Kerstman. Ik vertelde hem dat ik zijdelings iets had vernomen over ontwikkelingen op IJsland en dat ik hem wilde aanraden toch vooral naar IJsland te gaan, omdat zijn probleem dan waarschijnlijk wel opgelost zou kunnen worden. Helemaal zeker was ik er niet van, maar dat zei ik niet omdat ik toch vrij hoopvol was en wat moesten we anders?

Ik zei dat hij de slee wel mocht lenen om naar IJsland te gaan, maar ja, dat was natuurlijk een domme opmerking van mij. Nee, hij zou eerdaags gaan zoals hij gekomen was en hoe dat was zal voor mij altijd een raadsel blijven.

Toen ik vanavond buiten kwam en voor het huis langs liep, zag ik dat de Kerstman niet in de slee zat, sterker nog, daar waar hij steeds zat hing nu een briefje opgeplakt. 

Dat briefje ben ik natuurlijk even van dichtbij gaan bekijken.

Ah, gelukkig, hij is naar IJsland gegaan! Nou, dan vallen we daarmee misschien in het kerstverhaal, dus als je wilt weten hoe dit afloopt, lees je daar verder.

Je vindt het op een-na-laatste deel nu HIER.

Oh deer!

Peter wilde graag de arrenslee, waarover ik al twee keer eerder schreef HIER en HIER, rond de kersttijd voor het huis zetten. Dat deden we ook en hij staat een beetje onder een keukenraam en voor het badkamerraampje beneden. Toen ik de foto vanuit de badkamer gemaakt had (vorige bericht), ben ik 's avonds toen ik de hond uit ging laten, maar eens even voor het huis gaan kijken. Eenmaal bij de slee aangekomen was ik stomverbaasd en zei: "Krijg nou wat, de Kerstman!"

"Wat doe jij hier nu Kerstman in onze oude arrenslee en dan zo zonder rendieren? Van cadeautjes zie ik ook nog niets!" Ik kreeg een vaag verhaal te horen over z'n kapotte slee en z'n zoektocht naar rendieren. Tja, ik heb hier wel eens rendieren gezien natuurlijk, maar om er nu in een oude slee op te gaan zitten wachten tot ze zich komen melden. 

Hij zag er al wel wat verkleumd uit, zat maar in zijn handen te wrijven. Ik had eigenlijk wel medelijden met hem en vroeg: "Kopje warme chocolademelk Kerstman?" 

Ja, dat kon hij wel waarderen en ik bracht hem dus een lekkere warme kop. Ik vertelde dat er meer sneeuw werd verwacht en dat hij ook in huis mocht overnachten. Daar wilde hij niet van horen, stel je voor dat hij de rendieren zou missen! Hij keek me verwijtend aan, hoe kon ik dat nu voorstellen! 

"Oké, dan moet je het zelf maar weten!" zei ik. 

"Ik kan heus wel tegen een beetje kou, hoe denk je dat het is als je daar hoog door de ijskoude avondlucht vliegt?!" 

"Nou, een goeie avond dan maar Kerstman en ik hoop dat er rendieren komen vannacht. Vorig jaar zag ik hier nog een hele kudde dwars over ons erf lopen, dus wie weet."

Het was nog amper licht de volgende ochtend en ik schrok geweldig toen ik uit het raam keek. De Kerstman was redelijk ingesneeuwd en hij bewoog helemaal niet. "Hij zal toch niet door de kou bevangen zijn, anders veeg je toch in elk geval je gezicht wel even schoon?" dacht ik. Snel weer naar buiten en zijn gezicht schoongeveegd. Zijn bril was beslagen, ja, wat wil je. Langzaam werd hij wakker. 

"Wil je dan echt niet even binnenkomen Kerstman, even een beetje opwarmen en een lekker ontbijtje?" Uiteindelijk gaf hij toe en heeft hier na het ontbijt ook nog even prinsheerlijk in de kamer gezeten. 

Ik heb maar niet geflitst, ik was bang dat hij daarvan zou schrikken.

Om een lang verhaal kort te maken, hij is weer naar de slee gegaan, zit daar nog steeds en nog geen rendier te zien. Zelfs geen sporen in de buurt. Misschien moeten we toch eens een oplossing gaan bedenken. Wel te hopen dat er een oplossing komt voor kerstavond, zodat al die kinderen, al die mensen niet teleurgesteld gaan worden. 

Voor nu nog even iets anders en dat is deel vier 

van het kerstverhaal dat je HIER kunt vinden.

Hé, wat is dat?

Wat ik nu toch zag toen ik beneden in de badkamer was.

Later toch maar eens op onderzoek uit gaan, dus wordt vervolgd...