Bijzondere foto

Deze foto vind ik zo bijzonder dat ik het niet kon laten hem hier te plaatsen. Afgelopen week kreeg ik twee maal eenzelfde powerpointpresentatie toe- gestuurd. De presentatie begint met deze foto en ik vind hem echt zo onwijs mooi. De zwerver met het bekertje voor zich waar waarschijnlijk geld in moet. De brokjes die door voorbijgangers zijn neergelegd voor de hond die in innige omarming van zijn slapende baas slaapt. Vrienden voor het leven, dat zullen het zijn!
Binnenkort een verhaal over mijn eigen hond, een verhaal dat ik nog niet verteld heb.

Geografisch middelpunt

Kwam ik toevallig tegen op het internet, het geografische middelpunt van Zweden. Dit middelpunt ligt in Ånge in Västernorrland. Dit ligt tussen Sundsvall en Östersund. Wat Utrecht voor Nederland is, is Ånge voor Zweden, n.l. een groot spoorwegknooppunt.

Zweden is 1574 kilometer lang (enorm!). Als ik de lengte door twee deel (wat me dan logisch lijkt), wonen wij in Hoting ca. 250 kilometer boven het middelpunt. Als ik de lengte dan in 3-en deel zitten we boven in midden Zweden :-) ongeveer. Misschien een geruststelling voor familie en kennissen die volgens mij soms denken dat wij bijna op de Noordpool wonen, ha, ha. Dat komt ook door het woord Lapland volgens mij. Men denkt dan toch echt wel aan heel noordelijk, terwijl de Samen tot onderin midden Zweden leven. Bovendien ligt er nog een strook Noorwegen boven Zweden. De Noordkaap is immers Noorwegen. Van ons naar de Noordkaap is het nog zo'n 1250 km. Dat is niet hemelsbreed, maar over de weg. Hemelsbreed zal het wel zo'n 1100 km. zijn. Wel, even een stukje aardrijkskunde.

Verder denk ik aan andere Nederlanders die naar Zweden zijn verhuisd of op het punt staan te verhuizen. We kennen er aardig wat. Een kleine greep..... Neem bijv. Christien die al zo'n 10 jaar in Zweden woont. Zij heeft pas een café gekocht in Hälla, dat nog helemaal in de stijl van de jaren 50 is van binnen. Komend weekend opent ze officieel en het is jammer dat we daar niet bij kunnen zijn. We kunnen echter niet eerder weg, omdat ik nog voor de laatste controle naar Heerenveen moet i.v.m. de implantaten in mijn mond. Jammer, maar we komen evengoed snel lekker bij je eten Christien! Christien gaat n.l. een restaurant beginnen in dit café. Dan denk ik aan Ria en haar man die nog maar net verhuisd zijn en heeeeeeeeeeeeel gelukkig op hun nieuwe plek. Lees maar eens op haar blog die hier rechts in het rijtje staat: Svensksaga. Zo herkenbaar wat Ria schrijft. En wat te denken van Marleen en Monique die naar Fredrika in Lapland zijn verhuisd. Echt kersvers. Ik zou zeggen kijk ook eens op hun blog. Je kunt nog bij het begin beginnen in het blogarchief (in 2010) en steeds onderaan een bericht naar een nieuwer bericht gaan. De blog staat ook hier rechts (wat het makkelijk maakt om te zien of er een nieuw bericht is) en heet M&M in Lapland. Het bijzondere is dat ze gevolgd worden door "Ik vertrek" en dat we dus (waarschijnlijk komende winter denk ik) de uitzending kunnen verwachten! Leuk! En dan wachten we met z'n allen in Zweden nog op Irma en Ronald en op Els. Zij zijn er ook erg aan toe om te vertrekken. We hopen dat dat ook snel zal kunnen! Bijzonder leuk zal dat zijn. Rechts staat ook de blog van Nathalie "Emigratie Zweden". Op haar blog staan ook veel adressen van Nederlanders die geëmigreerd zijn. In Dorotea ontmoetten we vorig jaar nog een jong Nederlands echtpaar dat daar een mooie camping heeft overgenomen, evenals een jong echtpaar in Hammerdal dat een camping heeft, net ten zuiden van Strömsund.

Gisteren zijn we door vrienden getrakteerd op een verrassingsdiner! We werden gereden en wisten niet waarheen. Hendrik Jan en Joke, het was geweldig en erg gezellig. Nogmaals hartelijk bedankt!

Vandaag naar mijn moeder geweest. Ook dat was gezellig, want Rie, Barbara, Ief en mijn broer kwamen ook allemaal voor mijn moeder. Ze zat gewoon weer in de stoel aan tafel. Eet en drinkt zelf. Eet heel goed zelfs. Ik heb haar zelfs nog met de rollator zien lopen. Jammer is wel dat ik de laatste 2x geen herkenning meer bij haar bespeurde. Volgens mij had ik net zo goed wie dan ook kunnen zijn. Ze noemde me altijd nog gelijk bij mijn naam en lachtte dan breed en strekte haar armen uit, maar nu niet meer. Toen ik het vroeg zei ze ook:  "Nee, ik weet niet wie u bent."  Toch is het bijzonder te zien hoe ze geniet van aandacht en dus van bezoek. Het doet echt veel met haar die "prikkels".

Drop

Collage van ons in Zweden, klik erop voor vergroting

Nog ruim een week dan gaan we. Als ik zie wat er allemaal klaar staat om mee te nemen, krijg ik het benauwd omdat ik wel hoop dat we het allemaal in mijn C3 krijgen. Kijk, als we met Peter zijn auto zijn kan je maar ingooien, nou ja, zetten en leggen. Maar daar komen we volgende keer mee naar Nederland, die moet dan gekeurd. Gelukkig ben ik wel goed in zeer economisch pakken. Morgen eerst de auto schoonmaken van binnen. Ik heb nog nooit een auto zo slordig gehad van binnen. Kan ik niet tegen. Dat komt ook omdat je hier bij de flat wel een gigantisch snoer moet hebben om te kunnen stofzuigen buiten. Dus stel ik het maar uit. Vind die muntjesdingen ook niks, eer ik al die haren eruit heb ben ik een half uur verder. Morgen gaan we naar Hendrik Jan en Joke op de boerderij. Even gezellig bakkie doen en gedag zeggen. Daar gaat de beuk erin, mag ik hem daar stofzuigen. Kan hij lekker overdekt in een loods staan en kan ik alles er uit leggen. Het zijn vrnl. haren van de hond en zand van onze wandelingen. Ik had de achterbank van boven tot onder bekleed met een oud laken, deken op de zitting dus kon er volgens mij niks mis. Maar die korte haren gaan er gewoon doorheen, zijn net naaldjes. Als de auto schoon is, ga ik hem van lieverlee pakken. Heb al in mijn hoofd hoe. Wat moet je nu meenemen, je hebt daar toch ook alles? Ja, dat denk ik ook altijd, maar toch. Heeeeeeeeeeeel belangrijk zijn bijvoorbeeld 6 zakken Kokindjes van Katja. Alleen die, van dat merk. Ik moet er niet aan denken dat ik die dropjes niet heb. Ze hebben die niet in Zweden. Koffiepads hebben ze ook niet. Nemen veel plaats in omdat er ook lucht in de zakken zit. Een grote koeltas om bijv. gerookte makrelen in te doen voor Clas. Die vond hij vorig jaar zo lekker. Hebben ze daar ook niet. Ach, daar hebben ze weer dingen die je hier niet hebt. 's Land wijs 's lands eer zullen we maar zeggen.

Inmiddels krijgen we eenmaal in Zweden met regelmaat bezoek uit Nederland! Echt zo leuk. In ieder geval al 5x, variërend van 1 dag/nacht tot een week.

Ik heb ook een nieuw blog erbij gemaakt. Nog niet echt in gebruik (wel online). Ik heb hem gemaakt om foto's op te zetten. Echt alleen maar foto's. Ik heb een nieuwe camera (die ik nog helemaal moet ontdekken) en kan daardoor, hoop ik, grotere afbeeldingen plaatsen zonder dat ze onscherp worden. Dat kan niet op deze blog, want dan is de ruimte te smal i.v.m. de rechter kolom. Dus die blog is voor de fotoliefhebbers. Als ik er t.z.t. foto's op plaats zal ik het steeds vermelden.

Terug naar de Vikingen

We gaan naar Zweden over twee weken. Het is erg dubbel voor mij, maar we gaan er toch heen. Normaal gesproken zouden we, net als vorig jaar, tot eind september gaan. We gaan ervan uit dat het niet zo zal uitpakken. We accepteren het uiteraard dat we ieder moment teruggeroepen kunnen worden. Er moet toch echt het e.e.a. gebeuren daar en we krijgen rond midsommar Carla en Kees een week op bezoek. Die afspraak staat al zeker een jaar. Carla en Kees hebben al lang hun route uitgestippeld en overnachtingen geboekt. Ze komen heen over Zweden en gaan door Noorwegen terug. We verheugen ons hier alle vier al een tijd op. Ook Kerstin en Åke & Wiveka verheugen zich er op. Carla kan n.l. een aantal instrumenten bespelen, maar in dit geval neemt ze haar “trekzak” mee. Een trekzak is verwant aan de accordeon, maar het zijn wezenlijk verschillende instrumenten.

Vorig jaar zeiden we tegen Kerstin en Åke & Wiveka dat Carla en Kees zouden komen rond midsommar en dat Carla trekzak speelt. Carla werd bij voorbaat al direct uitgenodigd om met midsommar te komen spelen bij de Hembygdsgård. Ik meen dat ik er toen ook al over geschreven heb. Als de “midsommarstång” overeind is gezet, wordt er omheen gedanst en worden er liedjes gezongen, vorig jaar begeleid door man op accordeon. Daarna gezellig samenzijn in de Hembygdsgård met koffie en allerlei “hemgjord” (het beste te vertalen als het Engelse homemade) baksels. Het idee is dat Carla dan speelt. We zullen wel zien hoe het uitpakt. Zelf willen we ook nog uitstapjes maken. In eerste instantie in een rechte lijn naar het westen, Noorse fjordenkust dus. Maar of het daar van komen zal. We maken nog geen concrete plannen wat dat betreft, we bekijken alles wel op het moment.

Zodra we in Hoting zijn wil ik weer naar het eiland met de graven van de Vikingen. De graven in dit grafveld stammen uit de tijd van 900 – 1100 jaar na Christus. Het is het meest noordelijke grafveld van Vikingen. Ik heb dat afgelopen september zo bijzonder gevonden dat ik me al verheug op de wandeling. Het is maar 5 à 10 minuten rijden en dan de prachtige wandeling.

Deze drie foto's zijn van vorig jaar en plaatste ik al

eens eerder. Genomen vanaf het "vikingen eiland"

Ik heb alleen het grafveld aan de oostkant bezocht, maar wil ook het grafveld (dat kleiner moet zijn) aan de andere kant bezoeken. Je bent daar dan echt alleen op een heel smal lang eiland dat in het midden wordt doorkruist door een spoorlijn waar wellicht één of twee keer per dag een trein langs komt. Het eiland is ongeveer 2,5 km lang en ik denk 100 tot 200 meter breed. Ik schreef hier al eerder over mijn bezoek aan het grafveld. Je loopt hoog alsof je op een hoge natuurlijke dijk loopt met in het midden een smal kronkelpaadje. Maar er zal ook in de tuin gewerkt moeten worden. We komen twee weken later dan vorig jaar. Ook daar is het warmer geweest voor de tijd van het jaar, dus veel te doen. Vorig jaar moest ik me al haasten om de dode plantenresten van overjarigen weg te halen, omdat al het nieuwe er al door kwam. Dat beschadig je dan zo snel als je er eigenlijk te laat mee bent.

Toch maar niet

Het muziekje op mijn blog was dus inmiddels heel goed gelukt. Gewoon doorzoeken en ik stuitte op iets wat prima werkte. Ik had al ergens iets gelezen over het feit dat Buma/Stemra hier moeilijk over zou kunnen doen en natuurlijk weet ik dat wel (ik heb vroeger een aantal jaren bij een muziekuitgeverij gewerkt, wat heel leuk was), maar dacht dat het zo'n vaart niet zou lopen. Maar nu kreeg ik vanavond een waarschuwing van iemand die deze blog volgt. Haar vriendin had ook muziek op haar blog gezet en heeft een fikse boete gekregen. Tja, en hoe leuk en mooi ik het ook vind, dat heb ik er toch niet voor over. Dus net eens even gekeken op de site van Buma/Stemra. Het mag wel wat ik deed, maar dan moet je het melden en kost het 330,-- euro per jaar. Heb ik er ook niet voor over. Jammer vind ik het wel. Kan ik jullie geen deelgenoot meer maken van die prachtige muziek.
Nou, de hitte is even uit het land verdreven. Wat zijn we veel buiten geweest, erop uit gegaan. Wat is de natuur al ver. Ik heb nog nooit zoveel citroenvlinders en zandoogjes (de vlinders) gezien als de afgelopen maand. Volgens mij heb ik ook nog nooit de gele lis zo vroeg zien bloeien. Afgelopen week zag ik ze bloeien aan de oever van een heidemeer. Ik heb ook nog nooit zoveel teken van de hond afgehaald. Ik heb deze maand al twee keer frontline op de hond gedaan. Toch heb ik er een paar in haar huid gevonden. Vorige week op de terugweg uit de Randstad de hond even uitlaten onderweg. Ach laten we dat eens in het Kuinderbos doen. Nou nooit meer. Eenmaal in de auto zag ik teken die probeerden in haar vacht te kruipen. Twaalf heb ik er van haar afgehaald!!! Bij het aanzien ervan alleen al, kreeg ik jeuk. Het zijn zulke vieze beesten, vampiers zijn het. Thuis haar helemaal nog een keer gekamd. Ik ben er nogal panisch van, want onze vorige hond Cayan kreeg de Ziekte van Lyme door die vieze beesten en was bijna dood. Hij is ook nooit meer de oude geworden erna. Eén zo'n kreng over het hoofd gezien, zat in de lies van zijn voorpoot. Gelukkig brengt maar een percentage van de teken deze ziekte over en doen ze dat niet allemaal, maar ja, als het er twaalf zijn begint die kans toch wel groot te worden. En misschien zie je er evengoed wel over het hoofd, ze zijn maar heel klein als ze op de hond springen. Dus mensen, houd je hond of kat maar goed in de gaten. Dit is echt tekentijd, evenals de nazomer.

Muziekje?

Zomaar een schitterende geleende foto!

Ik heb mezelf maar eens streng toegesproken. Kan wel down zitten te zijn, maar mijn moeder help ik daar niet mee, mijn omgeving verblijd ik daar niet mee, mezelf natuurlijk ook niet. Als het zover is is het vroeg genoeg. Neemt natuurlijk niet weg dat je niet alles zomaar kan wegwimpelen, ik denk er vaak aan, maar genieten mag ook best. Mezelf maar eens getracteerd op een paar nieuwe cd-tjes. Daar zijn er ook twee bij van Sami zangeressen/songwriters. Weet je wel van de Samen (vroeger Lappen). Koptelefoon op en ik geniet enorm. Vooral als ik dan de beelden van het gebied van de Samen er in gedachten bij neem (zoiets als op de foto hierboven :-). Dacht ik een rustig nummer hiervan als achtergrond op mijn blog te zetten. Uren aan het zoeken en puzzelen geweest, maar het is me (nog) niet gelukt. Niet echt ontspannend als het dan niet lukt, dus er even de brui aan gegeven. Ik wacht nog op een supertip van iemand, het liefst van iemand die ook een google blogger account heeft en er meer verstand van heeft dan ik. Ik heb vooral problemen met het verzenden van het mp3 bestand naar de server. Kennelijk vul ik die gegevens niet goed in, tenminste ik denk dat dat het probleem is.

Verder gaan Peter en ik er veel op uit. Ook eens naar het Zuidlaardermeer geweest en daar eens rondgegeken. Leuke plaats dat Zuidlaren en een heel mooie omgeving. Had ik eigenlijk niet gedacht. De hond heeft inmiddels aardig door wanneer we er op uit gaan en vindt het ook helemaal geweldig. Lekker op de achterbank en op veel verschillende, heerlijk geurende (althans als er andere honden hebben gelopen) plaatsen uitgelaten worden! Ja, voor haar moet het ook leuk zijn. Over honden gesproken, doet me in ene denken aan dit Zweedse bericht dat ik een paar dagen geleden las........
Dinsdag 26 april 2011 - Twee golfspelers namen hun chihuahua mee op een golfronde in Ramkvilla, ten zuiden van Vetlanda. Dat lokte een onverwachte gast naar de golfbaan. Plotseling hoorden ze gehijg en twee meter achter hun stond ... een wolf. Het vrouwtje van de chihuahua tilde haar trouwe beestje op en zei tegen de bezoeker dat hij niet met het kleine hondje mocht spelen. Toen pas had ze door dat het een wolf was. De golfclubs werden als verdediging gebruikt maar de wolf rende na een tijdje verder, aldus Vetlanda Posten.....

Vetlanda ligt niet ver van Jönköping, net ten onder de grote meren. Best zuidelijk dus. Een mooi weekend alvast!

Op en neer

Beetje een onwerkelijke tijd. Mijn moeder was erg slecht. Kreeg na de maagbloeding en al het overgeven alleen maar vocht. Na twee dagen een beetje vloeibaar voedsel. Na weer twee dagen een boterham. Ze zit overdag weer een paar uurtjes in de rolstoel. Klaagt constant dat ze zo moe is. Ik schrijf dit toch even, omdat ik een aantal mailtjes kreeg met de vraag hoe het nu gaat. Logisch na het laatste berichtje, vooral omdat ik niet meer schreef. Het kost veel energie. Ik ben erg moe. Het proberen je voor te bereiden dat ze zal overlijden en ook de ritten breken je op. Dat geeft allemaal helemaal niet, maar het gaat zo op en neer. Je bent blij dat het beter gaat omdat je haar het beste wenst. Maar beter wordt het toch nooit, dat kan niet meer. Tien jaar Alzheimer en lichamelijke gebreken maken haar tot een intens zielig, intens lief, groot ziek "kind".