A Dutch woman living in Sweden.

Wie het leuk vindt kan hier lezen hoe wij genieten van ons verblijf in Zweden.
Over hoe het met ons gaat en wat we zoal meemaken...


Zweden... rust, ruimte, oneindige natuur, frisse lucht en veel aardige mensen!




dinsdag 11 november 2014

Huilen om een boom


Kunnen jullie me begrijpen wanneer ik zeg dat ik van binnen een beetje huil om een boom?

Vorig jaar hadden we hier twee zeer zware stormen, hun namen waren Hilde en Ivar. 
Er kwam nog een zware storm, maar of die een naam had weet ik niet meer. Wat ik nog wel weet is dat ik ontzettend bang was en dat er in Noorwegen en Zweden enorm, echt enorm veel schade was en dat we lang zonder stroom hebben gezeten. Dit weer omdat er duizenden bomen over de stroomkabels waren gevallen. 
HIER (klik) schreef ik over Hilde en HIER (klik) over Ivar.

Hier om ons heen waren bomen waar we bang voor waren. Ze zwaaiden zo enorm heen en weer en zagen er echt dreigend uit. Na de stormen leken ze ook wel enigszins uit het lood te staan. Bomen van de buren en bomen van onszelf.


"Pinus"

Ook een van mijn lievelingsbomen. De grote hoge, misschien wel honderd jaar oude grove den (Pinus Sylvestris) die achter het gastenhuisje staat. 
Peter vond daarna dat hij om moest en eigenlijk wist ik dat hij gelijk had. Niet alleen het gastenhuisje liep gevaar, maar aan het gastenhuisje zit ook een garage waar ook nog eens mijn auto in staat.
Buiten alle ellende en schade die je dan hebt... wat doet de verzekering?

Telkens wanneer Peter over "Pinus" begon ging ik er niet serieus op in, probeerde het onderwerp te ontwijken of zei dat ik het erg moeilijk vond en of er geen andere oplossing was, bijvoorbeeld opkappen. Geen idee of dit een bestaand woord is, maar met opkappen bedoel ik een deel van de onderste takken wegnemen, zodat de kruin minder zwaar wordt en de last beter verdeeld is, hij heeft aan één kant namelijk meer en langere takken, zeg maar gerust armen.


Wat is Pinus hoog!

Inmiddels een jaar verder en nog steeds staat Pinus daar mooi te zijn.  
Weer begon Peter over de boom toen het onlangs weer eens flink waaide. Ik werd er nerveus van dat hij er weer over begon. Toen ik dat zei, stelde hij voor dan aan Runo te vragen hoe hoog zijn "skylift" komt en wat het kost om hem te huren. 
Runo gebeld, hij zou komen kijken en hij kwam.


Somber weer, past bij mijn stemming om de boom.

Het afgelopen jaar was Peter tegen wel meer Zweden over de boom begonnen en had gevraagd of ze iemand wisten die de boom kon opkappen. Maar de Zweden lijken dan wel nooit iets te weten. "Nee hoor ik weet niemand, en vanwaar die moeite, zo'n boom kap je toch gewoon!"
Een boom heeft hier niet de waarde in die zin die ik voel. Het is hier een bosbouwgebied. Bomen zijn er om te kappen en geschikt voor a. hout om te timmeren of, wanneer de boom van mindere kwaliteit is voor b. cellulose oftewel de papierindustrie. Bossen worden hier na zo'n tachtig tot honderd jaar gekapt om daarna binnen vijf jaar weer herbeplant te worden. Na zo'n honderd jaar gaan de bomen achteruit, vandaar de kap voor die tijd. 
Ze kijken hier dus heel anders tegen een boom aan.
Ik moet zeggen dat toen er na de eerste storm "Hilde" zo'n tien tot twaalf bomen in ons eigen bos om lagen, ik daar ook niet echt zo mee zat. Er staat een massa, er staan er nog zat en ik had niet specifiek iets met bepaalde bomen daar. Dus ik begrijp de Zweden wel wat dat betreft. Het is niet te beschrijven hoeveel dennen, sparren en berken hier in Zweden staan. Buiten de stedelijke gebieden en enkele landbouwgebieden in het zuiden, is eigenlijk heel Zweden wel een bosbouwgebied.

Runo dacht dat zijn skylift wel redelijk op die hoogte zou kunnen komen, maar we merkten wel dat hij zich afvroeg wat ons bezielde. Na het afzagen van de takken zou Pinus wel gaan rotten. Waarom niet gewoon kappen?! Ik kon hem wel... je weet wel. Mijn laatste hoop in de grond geboord.




Toen spraken we buurman Åke. Hij zei dat we hem dan moesten laten omhalen door iemand die "gecertificeerd" is. Mocht het namelijk misgaan, je krijgt bijvoorbeeld schade aan het een of ander en hij is geveld door iemand die niet is gecertificeerd, krijg je niets vergoed door de verzekering.
Hij stelde voor ons in contact te brengen met Rolf en Rolf kwam, stond binnen een kwartier zelfs al op de stoep. Deze week komt hij. Moordenaar. Misdadig.


Pinus tijdens mooi weer in de zomer achter (het dak van) het gastenhuisje.

Ik zit er nu dus erg mee. 
Ik denk er over om Pinus nog even te omarmen, even tegen/met hem te "praten".
Ik denk aan de nesten die de vogels bouwden op/in zijn takken, aan de jonge vogels die we langzaam volwassen zagen worden. Veel vogels hadden er onderdak, kraaien, eksters, Vlaamse gaaien, mezen, vinken, kramsvogels.
En wat te denken van de eekhoorns die genoten van zijn dennenappels!

Maar er is ook nog een klein lichtpuntje. Aan de voet van Pinus staat een kleintje, zijn kleintje, Pinus Jr.
Rolf heeft verzekerd dat hij Pinus Jr. kan sparen. Wee je gebeente als dat misgaat!


Het lichtpuntje, Pinus Jr.!

Ik ben zo eens gaan surfen op het net en daar vind je veel over het knuffelen en/of "praten" met bomen. Werd prinses Irene er bijvoorbeeld niet bekend door, nou ja, bekend was ze al, maar mensen deden en doen er wel lacherig over dat zij met bomen spreekt. 
Toch vond ik op internet een gewoon nuchter stukje over het praten met bomen, kijk maar eens  HIER (klik)!

Maar goed, of jullie nu lachen of niet, ik ga nog een keer met Pinus praten en hem omarmen. Als ik het niet doe krijg ik spijt.

Hoe denken jullie hier over en/of wie heeft hier ervaring mee?

Gon

14 opmerkingen:

  1. Hoi Gonny,

    Nou, ik begrijp jouw weerstand tegen omkappen wel. Niet alleen omdat ik van de natuur hou maar ook omdat ik ontzag heb voor de vaak hoge leeftijd van die bomen. Midden in het centrum hier staat ook zo'n reus die altijd aangeduidt wordt met 'de dikke boom'. Als je dat zegt weet iedereen waar dat is. Ik moet er altijd aan denken wat die boom allemaal al om zich heen heeft zien gebeuren.
    Als je weleens met je rug tegen een boom hebt gezeten, na een fietstocht of tijdens een wandeling, weet je dat je de energie van de boom kunt voelen. Heel bijzonder vind ik dat altijd.
    Maar veiligheid gaat natuurlijk boven alles. Wat een geluk dat er al een klein boompje naast staat, hoe mooi is het als je die ieder jaar hoger en dikker ziet worden.

    Kram, Els

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb er geen ervaring mee, maar ik zou toch een tijdje bij hem doorbrengen - er onder zitten , misschien? En dan, in mijn hart, tegen hem praten en het uitleggen. En weggaan als het gebeurt...

    Als het kleine boompje dan maar blijft!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @ Els en Irene
    Jullie voelen het precies goed aan, ja, als het kleine boompje maar blijft!
    En Irene, ik denk inderdaad dat ik weg moet gaan als het gebeurt, ik houd het niet droog anders, dat weet ik heel zeker. Maar eerst ga ik met hem praten, heel dichtbij...
    Bedankt voor jullie reacties!
    xx Gon

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dear Gon!
    Your beautiful tree is a part of your sweet home and I can understand you very well.
    You will never have such a large tree in your life on this little earth.
    It take such a long time to grow ...
    I have also such big trees near our house and the birds love it and I love the birds.
    We live in a little town but with these trees it' s like in the countryside.
    But when we have bad weather and all is full of leaves, branches and I fear that these trees are falling onto our house I often wish to have smaller ones.
    So it' s really a big decision Gon!
    But I must say this little tree is a little sunshine ...the next generation and heritage and I am sure you will love him and help him to grow and get big like your big beloved tree!
    Happy week my Dear!
    With love,
    Geli

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik begrijp helemaal wat je bedoelt en voelt. Heb vorige jaar zo'n zelfde situatie meegemaakt in onze tuin. Een enorme Pinus die ooit, toen de kinderen nog klein waren, als kerstboom in huis heeft gestaan. Die mijn man ook al veel eerder had willen omhalen en wat ik tegen heb kunnen houden tot..... vorig jaar ook hier een storm hem uit het lood blies. En ja in ons geval zou hij op het huis van de buren zijn gevallen dus er was geen ontkomen meer aan.
    Het was daarna wel veel lichter in huis maar het is mijn tuin niet meer. Ik heb deze zomer niet zo van de tuin kunnen genieten als anders. Hoop volgend jaar beter.
    Sterkte.
    Trijnie

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hej Gon,

    Jee, dat is wel erg moeilijk en jammer, snap je helemaal. En ik vind het niet gek om een boom te omarmen of er mee praten, heb ik ook wel gedaan, geeft rust. Ooit eens een zware storm in CH, toen moest ik ook beetje huilen toen ik die verwoesting zag.

    Hier die grote waar we samen van de zomer onder zaten word bruin, ik hoop niet dat hij ziek is anders moet hij misschien ook wel gekapt.

    Sterkte, en ja misschien niet kijken,

    Groetjes, M&A

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een verhaal, en wie Gonny kent begrijpt het natuurlijk volledig. Je bent er inderdaad gaan wonen voor de bossen en de bomen. Aan de ene kant is het dus zeer spijtig dat hij weg moet. Aan de andere kant is het misschien de beste manier om je huis te beschermen. Dus nee, het is niet vreemd dat je de boom nog eens wil omarmen en het hem wil uitleggen. Gelukkig is er Pinus Junior. Deze zal de komende jaren veel plezier brengen tijdens het groeien. Zo te zien op de foto had er na een poos een van beide toch moeten wijken.
    Ik vind wel dat je de boskappers moet vertellen dat jullie een rijkdom hebben aan bossen en bomen en dat het op andere plaatsen zeer erg gesteld is met de bossen en de natuur en waarschijnlijk het op deze manier met kappen is begonnen. En dat wij dus jaloers zijn op deze hoeveelheid bomen en het moeten stellen met een boomloze betonnen jungle. En ik kan het weten, ik zit op de eerste rij in de betonnen jungle! Het is en blijft een dubbel verhaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ook nog even dit:

    Over praten met bomen;
    Indianen hoofdman Tatanga Mani zei hierover het volgende:
    'Wist jij dat bomen praten? Ja, zij praten.
    Zij praten met elkaar en zij praten tegen jou, als je luistert.
    Maar de meeste witte mensen luisteren niet.
    Zij hebben het nooit de moeite waard gevonden naar Indianen te luisteren en ik vrees dat zij ook de andere stemmen in de natuur niet zullen horen.
    Ik zelf heb veel van bomen geleerd: soms iets over het weer, soms iets over dieren en soms iets over de Grote Geest.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ha Gon,
    Oh ja..huilen om een boom ik kan het me helemaal voorstellen! Wat staat 'Pinus" er (1e foto) trots, stoer, oud, heel oud bij, prachtig! Niet helemaal in evenwicht maar dat is ook zo bijzonder aan hem/haar.
    En ja...Gon je weet dat het moet voor de veiligheid maar toch...je verstand zegt ja en je gevoel NEE!
    Neem op jouw eigen manier afscheid en verzorg en vertroetel Pinus jr.! Komt goed!
    Wens jullie sterkte!
    Lieve groet Richt

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Hej Gonny. Ik begrijp het wel een beetje hoor. Wij hebben ook een hele grote douglas naast het huis staan die eigenlijk weg zou moeten. Maar hij is zo bepalend voor ons erf dus nog steeds niet gekapt.... Maar wat veiligheid betreft moet je niet aarzelen. De rotsachtige grond in Zweden maakt dat het wortelgestel daar vrij onvoorspelbaar is, anders dan in Nederland waar we meestal weten hoe de wortels zich ontwikkeld hebben. Daarom is opsnoeien volgens mij ook geen optie. En ja, dat kleine boompje staat er niet voor niets.
    Tsja, en voor de rest... als nuchtere bosbouwer laat ik mij na al die jaren in de bosbouw en boomverzorging daar maar niet over uit..;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Dag Gonny, Ik heb geen ervaring met bomen zoals jij met deze Pinus, maar ik hou wel van natuur, groen, bossen en bomen, dus ik kan me wel voorstellen dat je je er rot onder voelt. Zeker omdat Pinus zo'n deel uitmaakt van je dagelijks leven. Sterkte en ik hoop dat Pinus jr. op zijn tijd een mooie stevige boom gaat worden die je ook veel plezier gaat geven.

    Groet,
    Véronique

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Nee, ik omarm geen boom, ik praat ook niet met ze, maar ik ken het gevoel wel!
    Zelf hadden we ook een boom te dicht bij het gastenhuis staan. Van mij mocht die niet om, nee dat was geen goed idee, waarom? Omdat hij het dak beschadigt omdat iemand een tak op zijn hoofd kan krijgen... Ja en toen werd hij toch omgekapt. Misschien achteraf maar goed ook, hij bleek ziek van binnen, dat kon je aan de buitenkant niet zien. Nu stoken we hem in de houtkachel en fornuis op. Ben toch blij dat ie om is. Toch mis ik hem altijd nog, een lege plek.... Groet, Jet

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Hallo Gonny,

    Ik ken dat gevoel. Verschrikkelijk! Jaren geleden besloten mijn ouders om onze berk om te laten hakken. De boom was te groot geworden voor onze tuin, buren hadden last van de blaadjes en zaadjes..... Op de dag dat het gebeurde was ik er niet. Ik wilde er absoluut niet bij zijn. Ik heb als puber toendertijd veel tranen vergoten. Zelfs briefjes voor de berk geschreven met woorden als: Lieve berk, jij kan er niets aan doen. Niks mocht baten. De beslissing was genomen. Wat een ellende. Nadat de boom geveld was ben ik direct lid geworden van de bomenstichting in Nederland.
    Heel veel sterkte bij dit verlies.
    Daphne.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Lieve Gon,

    Jij ben een lief en gevoelig persoon. Jij vindt het vervelend als er onrecht wordt aangedaan. Dat heb je voor mensen, dieren en natuur. Zo ben jij, dan maakt jou zoals je bent. Daarom ben ik graag een vriendin van je! En ik weet precies over welke boom jij het hebt! Die ene mooie grote! Niemand zou willen dat hij om zou vallen op iemand, of op het gastenhuisje. En dan die grote beslissing maken, dat hij weg zou moeten, is voordat het kwade is geschied, eigenlijk niet nodig. De boom doet niemand toch iets aan. En dat maakt het lastig.
    Een laatste knuffel geven aan Pinus, is echt niet raar hoor!

    xxx
    Silvia

    BeantwoordenVerwijderen