A Dutch woman living in Sweden.

Wie het leuk vindt kan hier lezen hoe wij genieten van ons verblijf in Zweden.
Over hoe het met ons gaat en wat we zoal meemaken...


Zweden... rust, ruimte, oneindige natuur, frisse lucht en veel aardige mensen!




zaterdag 19 september 2015

Hoog tijd ...


... om eens even iets te laten horen. Het kwam er niet zo van, veel te veel met andere dingen bezig. Maar nu lijkt het me toch leuk om de zomer hier nog even af te sluiten met een paar foto's van ergens in augustus. Het had net zo goed juli kunnen zijn of begin september, want eenmaal deze plek ontdekt ben ik er nog een paar keer naar teruggegaan, ondanks dat het 120 km van huis is.
Ik ging niet alleen voor de plek want moest dan toch wel een beetje daar in de buurt zijn, maar eenmaal daar in de buurt steeds weer terug naar deze omgeving aan de rivier Ångermanälven nabij Österåsen, wat weer niet zo heel ver van Sollefteå ligt.



Dit is het laatste stukje van Faxälven, genomen vanaf een brug. Er staat niet veel water meer in.



Dit is het allerlaatste stukje van Faxälven, vanaf dezelfde brug gezien richting Ångermanälven. Faxälven mondt hier dus uit in Ångermanälven. 
Er is een leuke wandeling naar en langs de plek waar ze samenkomen en daar ben ik ook naartoe gelopen.



Een mooie picknickplek onderweg met banken,



een mooi uitzicht,



en een hut voor minder weer. Je kunt buiten grillen, maar ook in de hut waar ook tafels en bankjes staan.



Er was geen mens, er was geen hond. Alleen Rushy en ik. Het was windstil en warm. Rushy vond alle luchtjes wel interessant, ik genoot van het serene!
Sim bleef thuis bij Peter, dat zijn zulke dikke vrienden! :-)



Daar zat ik dan, op het bankje in de verte aan het water. En dit was dus zo goed bevallen dat ik diverse malen terugging. Een keer vond ik een lege pizzadoos. Waarom nou niet even meegenomen!



Hier komen de rivieren bij elkaar. Niet spectaculair omdat er niet veel water in de rivieren stond. In het voorjaar zal het wel anders zijn en dan zal ik zeker nog eens gaan kijken. 



En thuis... daar doen de laatste bloemen hun best om de hommels nog van dienst te zijn. De hommels zijn enorm traag en soms lijken ze wel dood. Gewoon op, rustig inslapen onder het nuttigen van nectar.



Hier staan ze o.a. naast het speelhuisje (links).



Sommige berken zijn nog groen, andere wisselend groen en geel en weer andere zijn al bijna kaal gevallen. De herfst is ook prachtig!

Maar de zomer is geweest, een zomer met een bezoek van mijn oom en tante A3 en S10, zo leuk!
Maar ook met bezoeken van al deze blogvolgers, soms aangekondigd, soms onverwacht na vragen in het dorp. Want wat was het leuk dat jullie hier waren, Jannie en Roelie, Antoinette en Richard, Klaske en Jim, Elly en Sjaak, Marissa en Luc, Jet en Piet!

Ik blijf nog even druk, maar dat zal met een paar weken afnemen. Jullie horen dus wel weer van mij!

Gon

dinsdag 8 september 2015

Wat een nazomer


Ik schreef al eerder over de slechte zomer, dus daar wil ik het maar niet over hebben. Maar augustus bracht erg mooi en droog weer. Het maakte veel goed.


Het speelhuisje met 'bijenkorfjes' op de voorgrond.

Achter het gastenhuis maaiden we geen gras, er kwam namelijk veel klaver op en wilde margrieten. Het wemelde er van de hommels en bijen! Later kwamen er in een heel ander deel van de tuin, voor het speelhuisje, allemaal 'bijenkorfjes' op (Brunel). Ook deze wekenlang laten staan want ook hier wemelde het van de hommels en de bijen. 
Ze deden hun naam dus wel eer aan die bijenkorfjes!


Close-up van het bijenkorfje (brunel).
Dat zo'n klein plantje eigenlijk zo mooi kan zijn.



Toen kwamen m'n oom en tante en gingen we o.a. naar Hällingsåfallet (waterval en kloof). Wat troffen we het met het weer. We hadden een erg gezellige tijd.




Heerlijk om na de kille donkere 'zomer' nu in augustus het meer aan de overkant vanuit de hal eens in de zon te zien baden!

Veel zaaibakjes van het voorjaar en verspeend zaaigoed heb ik eind juni omgekiept op de composthoop. De stokrooszaden die Marga me per post stuurde waren gewoon verrot door kou en nattigheid. Gelukkig had ik de helft maar gezaaid en heb ik nu de andere helft in de tuin gezaaid. Een natuurlijke wijze qua seizoen dus eigenlijk. De stokroos is immers twee- of meerjarig. 
Ik ben benieuwd. 




Dan de zaden van de oost indische kers die Anna Marie me stuurde. Twee derde van de zaden kwam niet op, heel ongebruikelijk. Het waren beslist verse zaden, niet over datum! Nee, ik had ze buiten gezaaid in een enorme teil. Deze is aan de buitenkant gewoon te koud gebleven en daardoor kwamen alleen de zaden in het midden op. Ik zaai ze elk jaar in deze enorme teil buiten en dit is nog nooit voorgekomen. Ze bloeien nu prachtig, ze bloeiden drie weken later dan andere jaren!




De doperwten die we van Ulf kregen en in een bak zaaiden (Ulf en zijn vrouw komen uit het zuiden van Zweden, maar hebben een vakantiehuis aan Tåsjön) hebben toch ook werkelijk nog doperwten gegeven. Vandaag aten we de laatste. 




Deze prachtige dagschone(n) heeft het ook moeilijk gehad om te gaan bloeien en ze bleven veel te klein. Maar toch hebben ze nog even geposeerd om mooi te zijn op deze foto.




Heerlijk om het gras te kunnen maaien wanneer je maar wilt en je niet steeds hoeft te puzzelen wanneer het nu toch eens kan i.v.m. de neerslag. Eindelijk een paar weken droog!
Wat een schril contrast met de geweldige zomer van vorig jaar toen we wel zo'n acht weken buiten leefden als het ware.




De twee grote aardbeienplanten die we een jaar of vijf geleden op de zomermarkt kochten eind juni, hang ik elk voorjaar op aan de schommel die hier nog stond. In het najaar kuil ik ze weer in. Deze foto is al weken geleden genomen en later kwamen er nog veel en veel meer aardbeien aan en werden ze door de zon ook nog allemaal rijp. 
Toch menig broodje aardbei gegeten :-)

Zo hebben we toch nog een zomergevoel gekregen. 

Inmiddels is het alweer best vroeg donker. In elk geval zo dat je het noorderlicht weer kunt zien. Er was veel activiteit de laatste twee weken en dus konden we daar nu weer van genieten.

Peter schreef deel twee van zijn verhaal over de reis met de motor sailer 'Rob'. Je kunt het HIER (klik) lezen.

Gon