Gisteren gingen we voor de laatste keer dit seizoen maaien bij Kerstin in Rossön. Het gras zal bijna niet meer groeien. Maaier weer op de aanhanger en erheen. Kerstin heeft haar arm een week of twee geleden gebroken. Ze was met Åke en Wiveka Lingon (vossenbessen) gaan plukken in de bossen. Ze is achterover gevallen en is achteraf blij dat ze alleen haar arm heeft gebroken. Niet leuk op die leeftijd, ze is immers al in de zeventig, 76 dacht ik, al zou je haar wel 10 jaar jonger schatten. En bijdehand! Afgelopen week was ze naar Östersund geweest voor nog een röntgenfoto. Het bot zit niet goed tegen elkaar, het moet opnieuw gezet worden en er moet een plaat op. Dinsdag gaat dat gebeuren. Poliklinisch. Toen Peter ging maaien ben ik naar haar toe gegaan en heb haar gevraagd of ik iets voor haar kon doen wat ze nu zelf niet kan, maar ze wilde dat ik gezellig bij haar kwam zitten om te kletsen. Prima hoor! Later kwam Peter ook en hebben we met z'n 3-en koffie gedronken, dat doen we altijd.
En deze in haar overdekte entree (de open ingang is aan de andere zijde en rechts in de muur binnen zie je de voordeur).
En hier kom je dan binnen dus. Rechts al haar kruidenplanten.
1 opmerking:
De poppen die je fotografeerde konden inderdaad ook door je vader gemaakt zijn!
Groetjes A3 & S10
Een reactie posten