Diepvriesbed

Gek idee eigenlijk, dat ons huis daar nu in de diepvries staat. Afgelopen week vroor het 's nachts een keer rond de twintig graden. Aangezien we het hele huis koud hebben gegooid op de badkamer na, moet alles bevroren zijn. Gek idee moet ik zeggen. Dus ook bijv. de theezakjes in de keuken. Zou dat dan nog smaken? De badkamer is ook wel afgetapt, maar de loodgieter zei dat we de electrische radiator daar het beste op de laagste stand aan konden laten. Geen idee of het dan vorstvrij blijft. Het nut zag ik niet helemaal. Hooguit voor het water dat nog onderin de toiletpot staat. Daar heeft hij wel antivries in gedaan, maar dat is de enige reden die ik kan bedenken. Maar in Zweden is de lucht erg droog. Dat merkte ik ook erg mijn huid. Het huis is ook droog, dus bang voor muffe dingen achteraf ben ik niet.

Christien heeft trouwens weer mooie foto's op haar weblog geplaatst. De moeite waard op te kijken. Haar blogadres staat in het archief bij 5 juli.

Vitterhuset

Over 'Vitterhuset' had ik ook nog niet geschreven. Het stond aangegeven langs de weg tussen Åsele en Gafsele. We waren er al zo vaak langsgereden dat we op een keer besloten toch maar eens van de weg af te gaan en te zien wat dat 'Vitterhuset' nu toch eigenlijk is. Op een gegeven moment hield de smalle zijweg op bij een meer en liep dus eigenlijk dood. Prachtig uitzicht trouwens!!!
Jammer, je moet nu te voet verder. Op zich helemaal niet erg, maar voor Peter is het niet begaanbaar en ik moet dus alleen. Foto's nemen dus, want dan kan hij het ook zien. Het was nog een aardige tippel. Allereerst kwam ik de spookachtige dames tegen! Ha, ha, wel leuk.

Aangekomen bij de bezienswaardigheid blijken het gigantische keien te zijn die zo liggen, dat het een afdak is. Volgens de Zweedse sage leven daar dus een soort van spoken.
Het was in het echt trouwens wel indrukwekkend hoor die enorme steenmassa's.
De laatste foto is genomen vanaf 'Vitterhuset' naar de plaats waar Peter (aan de overkant) met de auto stond (bij dat roodachtige gebouwtje).

Gon

De eerste sneeuw in Gafsele en nog even over de windmolens

De eerste sneeuw is gevallen in Gafsele, dus vandaag op 29 oktober. De eerste sneeuw is vroeg dit jaar, maar ik zag het duidelijk op de webcams van Åsele (ik kijk iedere dag). Zag gisteren ook al op de neerslagverwachting van Meteox.nl. dat het eraan zat te komen. Ook in Duitsland, Zwitserland zou wat sneeuw vallen. Maar goh, zou er best wel even willen zijn bij ons huis. Eens kijken hoe alles er uitziet onder dat dunne witte dekentje. Sprookjesachtig. Kakelugn aanmaken, kaarsjes, wijntje. Wat zien we hier nu nog sneeuw??!! Afgelopen winter wist Nederland niet hoe snel ze veel foto's moesten schieten toen 's morgens alles een keer wit was van de bevroren rijp.
Bovenstaande foto is toen door mij genomen. Achter de schuren achter ons huis ligt een terras, met gras, riet en water. Daar is de foto genomen. In Gafsele heb ik zelf nog geen foto's in de sneeuw kunnen maken, de foto bovenaan deze site is nog van de makelaar vorig jaar maart. Maar goed, twee maanden geleden zat ik daar in Gafsele nog heerlijk in het zonnetje achter de keuken in een T-shirt buiten, nu dus sneeuw. In Luleå, dat 500 km hogerop ligt, ligt volgens mij nog geen sneeuw.
Ik las op de weblog van Christien trouwens dat ze nog steeds dagelijks langsrijden met windmolenonderdelen (zie in mijn blogarchief 15 aug.). Dat moet me dan wel een windmolenpark worden zeg!
Christien schreef: "Er is nl. een groot windmolenpark in opbouw dat ergens in Dorotea op de fjällen gebouwd gaat worden. Volgens mij bij Borgafjället in de buurt en wel heel wat windmolens die daar gebouwd gaan worden. Heb geen idee hoeveel precies, maar heel wat te zien na het transport dat er voorbij komt hier bij ons. De molens worden gebouwd in Denemarken en gaan dan via zeetransport naar Örnskoldsvik toe. Daar is nl. een diepe zeehaven, zodat de diepe schepen met hun zware lasten daar kunnen binnen varen. Daar worden dan de grote stukken op extra zware en brede vrachtwagens gelast die dan met speciale begeleidauto's naar boven komen om hier dan in de fjällen opgezet te worden. (meer dan 60 ton per auto is niets). Alle wielen van de grote vrachtauto's zijn apart te sturen zodat ze op die manier toch een bocht op een min of meer normale manier kunnen maken. Het zijn iedere keer 2 verschillende transporten voor 1 windmolen, t.w. het onderstuk en boven de motor/stuurhuis gedeelte. Dat is het eerste transport van 2 vrachtauto's. De andere is dan met 3 auto's, daar zijn dan de 3 wieken op geplaatst. Elke transport dan met 4 begeleidingsauto's voor het afsperren en vrij maken van de wegen. Oh trouwens al die chauffeurs zijn speciale mensen uit Denemarken die ook bij de opbouw van de windmolens aanwezig zijn. Dus monteurs ter plaatse. Die doen dus alles zelf daar, incl. transport van die grote 16 wielers........Petje af hoor!"

Het beloofde verhaal van Peter

In mijn bericht van 3 september beloofde ik dat Peter een verhaaltje zou schrijven over een deel van de terugreis. Het heeft langer geduurd dan toen beloofd door allerlei drukte, maar hier is het dan:

Het afsluitende verhaal van Captain Woodleg...

Tijdens de tweede reisdag die ons langs de Oostzee kust deed gaan, kreeg ik heimwee naar een paar havensteden; Kalmar en Sölvesborg.

Kalmar is een haven die we vroeger zo'n 5 keer per jaar aandeden om hout te laden, iets anders had men er toen niet. Nu, 15 jaar later, liggen er twee schepen met een vlag op het achterschip met een zon erin, de een lag hout te laden, de andere oud ijzer. Om en op de oude haven had men de gebouwen keurig in oude staat teruggebracht met een goed uitziende jachthaven met clubhuis en barretjes. Uiteraard heeft men nu ook een verkeerspost om het scheepvaartverkeer door de 'Kalmarsund' te begeleiden, wat natuurlijk nodig is met al de huidige elektronica aan boord. Destijds was er geen verkeerspost, wij deden het gewoon zonder. Al met al was het niet meer de haven van toen.

Daarna naar Sölvesborg. Dit was mijn eerste Zweedse haven in 1966, lichtmatroos 16 jaar, de wereld ligt nog voor je open en je hebt nog twee sterke zeebenen. Erna ben ik ook nooit meer in deze havenplaats geweest. Het zag er nu ook niet meer naar uit dat er nog een koopvaardijschip afmeert. Het was wel leuk dat er nu aan de kade parkeerplaatsen zijn voor gehandicapten (zeelieden?) en dat er een kraai rondscharrelt met anderhalve poot, zodat de lichtmatroos van toen deze kraai kon voeren met vis die gebakken werd op een oude vissersboot. In de haven lag wel een oude sleepboot. Als zij te koop komt, zal deze oude kapitein haar kopen en er mee naar Harnösand varen, wat dan zijn laatste zeereis zal zijn.

De foto's:

1. Kalmar
2. stationnetje van Sölvesborg
3. deel v.d. haven van Sölvesborg
4. de kraai met anderhalve poot
5. de oude sleepboot

De foto's kunnen worden vergroot door er op te klikken.

We hebben weer een hond(je)

We hebben weer een hond! Ze heet Rush. We vinden de naam niet zo leuk, maar ze luistert er goed naar. Misschien bedenken we nog een andere naam. Suggesties welkom!!! Ze is een kruising boeren fox. We hebben haar gisteren uit het asiel gehaald in Amstelveen. Ze zat al ruim een jaar in het asiel. Ze is negen jaar en erg lief. Ik ga hier eerdaags meer over vertellen, vandaag geen tijd. Wilde haar toch alvast voorstellen.
Tot later.

Honden

Nu ik weer achter de computer zit, weet ik eigenlijk wel weer zat te vertellen. Dus er komt nog wel het een en ander de komende dagen en/ of weken. Er komt ook een keer een bericht van Peter, hij vindt het leuk om een bericht te schrijven over de terugreis. Als je het t.z.t. leest, zul je begrijpen waarom. Het zal wel in de loop van het weekend worden. Ik schreef al eerder dat we een avond bij Christien en Rob waren, toen ook hun Belgische vrienden er waren. Ik heb toen een paar foto's gemaakt met mijn fototoestel (dus niet met de camcorder, die had ik niet bij me). Ik kon de foto's toen niet publiceren i.v.m. het kabeltje. Maar eenmaal thuis kan het nu wel. Daarom een paar foto's. Jammer dat ik geen foto('s) heb gemaakt in haar keuken. Die stond helemaal in het teken van de honing. Een heel vat vol, en nog kleinere emmers. Stapels potjes en etiketten. Zijn de honden niet leuk?!! Op de onderste foto zie je de drie honden die doorgaans binnen zijn. Ze hebben er 17, dus 14 zitten er buiten, twee aan twee in hele grote hokken. Nu er geen sneeuw is en ze hun energie minder kwijt kunnen, laten ze de honden bijv. de "Quad" trekken. Er staat ook een soort molen buiten, net zoiets als ze wel voor paarden gebruiken, maar dat vinden ze (natuurlijk) minder leuk. Zoals jullie kunnen zien zijn het geen husky's. Ik ben vergeten wat voor ras het is, maar het gaat volgens mij meer naar een pointer. De hond die bij Peter zit en op de onderste foto ook mee bedelt is Tindra. Dat is Christien haar jachthond. Het is een echt Zweeds ras en echt een jachthond. Ze is een beetje een middenslag, dus beduidend kleiner dan bijv. een herder.

Vandaag kregen we hier post van E-ON. Hè, hè, eindelijk lijkt alles nu voorelkaar. Ik moet zeggen dat ze ons met de nieuwe meterstand KEURIG behandeld hebben, ik kan niet anders zeggen!

Weer thuis

We zijn weer thuis. Komende week zal ik nog een bericht maken met de belevenissen onderweg en zo. Nu nog even genieten van deze voorlopig laatste mooie dag (met veel zon). Morgen mijn ouders bezoeken. Dus tot later nog even.