Uitslag "Tävling om handduksförhänge"...

Op 21 februari vroeg ik of jullie mee wilden doen om te raden welke "balkonset" het goedkoopst is en dat ik de uitslag bekend zou maken op 15 maart. Dat is dus vandaag! 

Er zijn heel wat antwoorden gekomen, maar liefst 38! Daarvan kozen 26 inzenders het juiste antwoord A.

Op deze afbeelding, die je kunt vergroten door er op te klikken, of door je scherm te
vergroten, kun je zien dat A 9957,-- Zweedse kronen goedkoper is dan B. Dit is omgerekend naar
de huidige koers afgerond zo'n 1200,-- euro!

De namen van Bets, Eva, Renske, Marguerite, Jolanda, Mien, Josée, Marleen, Christien, Marijke V, Jan, Willy, Annemie, Els, Margaretha, Ineke, Annelies, Emma, Hans, Ellen, Marlies, Greetje, John, Bea, Iris en Margriet gingen in de hoge hoed voor de trekking.

En de winnaar is... MIEN

Mien, wil je me even je adres mailen, dan zal ik de prijs zo snel mogelijk 

naar je toezenden.

Allemaal hartelijk bedankt voor het meedoen!

Tot een volgende ronde :-) ...

Pieken...

Pieken, ijspieken, pieken en dalen...

Deze foto's maakte ik zondagmiddag. Van zaterdag op zondag was het 's nachts extreem koud, -30 maar liefst! Ik wist niet wat ik zag toen ik 's nachts even uit bed was. Ik was al wel nieuwsgierig, daarom keek ik ook, want toen ik naar bed ging was het al -23. Deze temperaturen komen meer voor in januari, begin februari. Alhoewel ik wel weet dat het zelfs in april af en toe nog wel eens erg koud kan zijn.

De volgende ochtend was zonovergoten, zo helder, zo'n blauwe lucht, geweldig mooi dus gewoon. Om half een 's middags was het -3! Zelfde thermometer en in de schaduw. Je kon heerlijk in de zon op het bankje zitten. Zo'n extreem groot én snel verschil tussen dag en nacht hebben we hier in die vier winters nog niet meegemaakt in mijn herinnering. Zevenentwintig graden verschil in iets van zes uur tijd.

Tja, en als het zonnetje dan zo fel op de daken schijnt en het koelt later in de middag weer iets af, dan krijg je natuurlijk die mooie pieken.

's Middags kwam Ove even langs. Nu trof hij ons wel thuis. Leuk dat hij het weer probeerde. Was even gezellig.

A.s. vrijdag de trekking! Tot dan...

Stil...

Onhoorbaar

is de stilte,

doorbroken,

slechts het geluid

van de vogels

die ontwaken.

Beschenen door

de ochtendzon,

helder in het

wit, de stilte

van de sneeuw.

Sporen van

voetstappen,

zijn de stille

getuigen

van mijn

aanwezigheid.

Gedicht:

Made in Holland

by

MARGARETHA

Foto:
Made in Sweden
(heeft al eens eerder op m'n blog gestaan :-)

Zo blauw

Het was zo helder, zo zonnig, zulk mooi weer. De lucht was zo blauw! Eerst een kop koffie in het zonnetje buiten, je moest wel in de luwte zitten. Later ben ik het meer hier tegenover op gegaan. Het oude fototoestelletje zat in mijn zak...

Aan de dakrand, blauw hé?!!

Klik of de foto voor een grotere afbeelding

Dit was 8 maart...

p.s. Je kunt nog meedoen met de prijsvraag tot 15 maart!

Klik dan op de foto rechtsboven.

Inmiddels zijn er 27 antwoorden binnengekomen,

waarvan er 19 goed zijn, dus waag ook een gokje :-) !

Acht maart

Als sterren konden spreken, als sterren konden zien,

zou je dan vanavond heel eventjes misschien

naar me willen zwaaien en twinkelen als groet,

zodat ik hier beneden weet... je maakt het goed.

Vandaag is het vier jaar geleden dat mijn vader overleed.
Voor mij een dag om bij stil te staan.

Wat zou ik graag nog eens met hem praten en hem een dikke knuffel geven.
Ik mis hem!

Zintuigen en herinneringen

Sering in onze tuin in Jämtland

Iedereen ervaart het met regelmaat... beelden, geluiden en geuren zijn dé hulpmiddelen bij het naar boven brengen van herinneringen. Vaak heb ik het met geuren, bijvoorbeeld eens met een douchegel die ik meenam op een vakantie naar Griekenland en daarna jaren niet meer gebruikte. Toen ik deze douchegel weer eens gekocht had, totaal niet met de gedachte aan Griekenland, was ik tijdens het badderen met dit heerlijke schuim weer helemaal op die prachtige vakantie in Griekenland! Ongelooflijk wat geuren kunnen oproepen, want dit is maar een voorbeeld en het gebeurt me veel vaker. Maar zo ook met geluiden of muziek. Hoe vaak gebeurt het niet dat je teruggaat in de tijd bij het horen van muziek, naar je schooltijd, naar mooie belevenissen of naar droevige gebeurtenissen...

Zo ben ik bij het horen van dit nummer Albatross van Fleetwood Mac, weer op de middelbare school. Een van de ontzettend vele nummers die me terug kunnen brengen in die tijd.

Ik schreef al vaak over de vele vogels hier en het is niet mijn bedoeling ze in dit bericht allemaal weer te gaan opsommen. Alhoewel ik nog steeds weg ben van die prachtige noordse goudvinken. Ze zijn beduidend groter dan bijvoorbeeld de mezen.
Laatst hadden we hier mensen op bezoek uit NL en die hadden nog nooit een noordse goudvink gezien. De berken voor het huis zitten er 's winters vol mee en ze vonden ze ook zo prachtig. Ik had ze ook nooit gezien tot we hier kwamen. Toch komt hij ook in NL voor, maar waar wij  woonden of wandelden zagen we ze nooit.

Noordse goudvink man

Ze zijn hier altijd met vele, leven echt in een groep en zijn wel een beetje schuw. Afgelopen augustus zaten ze hele dagen met hun grote jongen in de seringenhaag hier naast het huis. Daar aten en voerden ze de zaden. Ja, seringen bloeien op deze hoogte nog ternauwernood. D.w.z. dat de bloemen kleiner zijn en minder vol dan in het zuiden van Zweden en in Nederland. 

Hele dagen dus die mooie vinken in de seringenhaag. Maar dan het geluid dat ze maken. Zo saai! Zo'n prachtige vogel en dan zo'n saai geluid dat je denkt: "Kunnen jullie niet eens even een uurtje ergens anders gaan eten?" :-) Ze roepen ook geen herinneringen bij me op. De seringen wel, de geur, mijn vader teelde seringen, dus 's winters waren de kassen bezwangerd met de geur van seringen!

Matkopmees

Maar dan hebben we de matkopmezen. Ik ben helemaal gek op deze kleine vogels. Ongeveer zo groot als een pimpelmees en heel erg mak. Als ik aan kom lopen met vogelvoer, komen ze heel vrolijk naar me toe gevlogen en maken daarbij een bepaald geluid, het is niet hun zang, maar een geluid. Ik praat tegen ze en ze blijven op een meter afstand gewoon zitten en kijken me met een schuin koppie aan. Dat geluid brengt me ver terug in de tijd. De tijd dat ik nog een klein meisje was en mijn vader een kleine volière had.

Het is lang geleden dat mijn broertje en ik
voor de volière mochten poseren :-)
Het gekke is dat ik nog weet dat het plooirokje
grijs was en het truitje korenbloemen blauw.

Er zaten verschillende soorten vogels in, maar het waren de zebravinken. Het geluid van de matkopmezen lijkt sprekend op het geluid (dus ook niet de zang) dat zebravinken maken! Ik zou waarschijnlijk niet snel meer terug hebben gedacht aan de volière van vroeger, het komt echt door de matkopmezen.

Tja, en zo kun je nog wel een poosje doorgaan. Hebben jullie ook speciale herinneringen aan geluiden of geuren?

De foto's van de noordse goudvink en de matkopmees komen van het internet.

Dit weekend duik ik onder

Dit weekend duik ik onder want er gaat hier een sneeuwstorm over ons heen.

Het tegenovergestelde van een week geleden, toen we heerlijk buiten in de zon zaten bij plus vijf, nu is het min vijf.
Gisteren voorspelden ze 10-30 cm sneeuw en inmiddels rijdt Clas druk rond met zijn tractor met sneeuwruimer. Hij is al even bezig. Rushy vond het vanmorgen wel leuk om te hollen terwijl de sneeuw tot haar flanken kwam, er was nog niet geruimd. Ik duik lekker weg met m'n haakwerkje, lekker bakkie koffie erbij. 

Het eten is al klaar, want gisteren maakte ik een heerlijke chili voor twee dagen.
Ik maakte die chili met:

Een pond gehakt, 2 uien, 4 teentjes knoflook, een courgette, een groene paprika, een spaanse peper, tomaten (of blik tomatenblokjes), blikje ananas (blokjes), klein blikje mais, groot blik bruine bonen, peper, zout, paprikapoeder, kaneel, kerrie en crème fraîche. Het vocht van de bruine bonen mag er ook in.
Je kunt er ook rijst bij geven (dat hebben wij zo gegeten). Mmmmmmmmmm.

Griesmeelpuddinkje toe met hjortronsylt van Ove er op. Griesmeelpuddinkje was nog nooit zo lekker!

Ja, je verzint hier zelf wat met de toetjes, want ze kennen hier alleen yoghurt, naturel of met allerlei chemische smaakjes en allerlei varianten fil (lijkt wel iets op yoghurt, is zelfs lekkerder). En natuurlijk risgröt (rijstepap).

Dus maak ik regelmatig zelf toetjes en heb hierbij de griesmeel herontdekt. Hier kun je zelf natuurlijke smaakjes aan toevoegen en het kost ook nog eens bijna niets.

Morgen maak ik dan maar een soepje en bak daar voor de verandering eens een Italiaans brood bij dat ik zag op de blog van MamVanZes.

Kortom, ik zal me dit weekend wel vermaken wanneer de sneeuw langs de ramen jaagt!