Even weg

Alvast een voorproefje, de houten kerk van Arvidsjaur!

We zijn even een uitstapje aan het maken. Waren gisteren in Arvidsjaur en nu in Piteå. Nog verder naar het noorden dus. Ik ben hier weer 2e helft van de week.

Paddenstoelen in eigen tuin





Vandaag eens om het huis door tuin en bos gelopen.

Het resultaat kan je bekijken op mijn fotoblog.

Eindelijk en blij toe!

Afgelopen winter had ik de loodgieter, "Lars-Gunnar" heet hij van voren, een mail gestuurd met de vraag of hij langs wilde komen om te praten over een nieuwe circulatiepomp voor de verwarmingsinstallatie (tevens graag nog de rekening voor de nieuwe toiletpot die in mei 2010 is geplaatst). Hoewel ik weet dat Lars-Gunnar dagelijks zijn emails leest, hoorden wij helemaal niets en kwam hij niet langs. Ik baalde er wel van, want de circulatiepomp deed het gewoon wel, maar ik vertrouwde hem nu eenmaal niet. Het was een oude pomp en aangezien ik degene ben die altijd stookt en dus dat ding hoor zuchten, wilde ik zo graag een nieuwe. Zou me nervositeit schelen als het soms 20 of 30 graden vriest. De pomp draaide zijn rondjes, maar het was net of hij soms in onbalans was. Rare geluiden, daar houd ik niet van! Volgens Peter zou het wel meevallen, maar hij had geen bezwaar tegen een nieuwe pomp. In maart zijn we naar Nederland gegaan en ik belde Lars-Gunnar ergens onderweg in Zweden, omdat we eerder weg waren gegaan i.v.m. mijn moeder. Of hij even in het huis wilde gaan kijken of ik alles goed had staan, want dat is nogal ingewikkeld hier. Maar toen hij de telefoon opnam en hoorde dat ik het was, dacht hij, twee maanden na de mail, dat ik voor de pomp belde. Toen kwam hij weer eind mei. Hij begon zelf over een nieuwe pomp en vond ook dat de pomp wel aan vernieuwing toe was. Ik vertrouw hem wat dat aangaat voor 100%, kan me niet voorstellen dat hij je iets laat kopen wat niet nodig is. Dus wij wachtten en wachtten. Een week of twee geleden, drie maanden later, besloot ik weer een mail te sturen, want er waren nog twee kleine klusjes bijgekomen die ik met een foto wilde verduidelijken. Hij woont hier 10 km. vandaan, dus dan hoeft hij niet nodeloos heen en weer te rijden en kan evt. onderdelen direct meenemen. Hij kwam niet. Over een maand gaan wij weer even naar Nederland. Die pomp MOET er voor de winter in vond ik. Ik pleegde een simpel telefoontje: "Hej Lars-Gunnar, wanneer kom je?" "Zijn jullie morgen thuis?" zei Lars-Gunnar. "Ja, we zijn de hele dag thuis." "O.K., dan kom ik morgen." Hij kwam rond de middag. Goh, geen lunchräst, nee Lars-Gunnar werkte gewoon door en na een half uur zat de nieuwe pomp ertussen en waren de andere kleine klusjes ook klaar. De rekening voor de toiletpot geplaatst in mei 2010, nee, die had hij niet klaar. Hoe lang zal het dan duren voor we hier een rekening van krijgen? De  vorige eigenaar van dit huis heeft de rekening van al het loodgieterwerk in 1997, toen er een nieuwe keuken, badkamer en tvättstuga kwam, in 2009 moeten afrekenen met Lars-Gunnar, omdat hij het huis toen aan ons verkocht. Niet te geloven hè, 12 jaar later! Waar leeft die man dan van zou je zeggen. Van die paar schapen die hij nog houdt kan hij toch niet leven lijkt me.

Maar goed ik was erg blij en zat 's avonds lekker ontspannen bij heerlijke geluiden uit het verwarmingssysteem. Hij had de watertank bijgevuld en kennelijk zat er lucht in. Omdat ik de verwarming van de badkamer laat meelopen (lekker warme vloer), wordt er één verwarming hier boven ook altijd warm. Het leek wel zo'n waterornament dat je voor ontspanning in huis kunt zetten. Meestal te koop bij New Age winkels met mooie namen als Himalaya of Atlantis of Oberon. Zelfs Blokker verkocht ooit zoiets geloof ik. Mensen neem een nieuwe pomp, nu in de aanbieding! Voor veel zorgeloze winters deze nieuwe pomp, nu met gratis waterornament voor totale ontspanning! Inmiddels is het geluid over, het stoorde me niet eigenlijk. Was best een lekker geluid. Zo kabbelend/pruttelend weet je wel.

De schoorsteenveger is eigenlijk een soortgelijk verhaal. Was nog steeds niet geweest. Een paar dagen geleden een mail gestuurd met smeekbede en of dan ook gelijk de faktuur voor het schoorsteenvegen van 2010 meegenomen kon worden, zodat we dat eindelijk eens kunnen betalen (ook al 3x gevraagd). De smeekbede hielp en vanmorgen stonden ze hier drie man sterk, werkten als razenden zo snel, alsof ze een vliegtuig moesten halen. We kregen de rekening van deze keer en van vorig jaar. Vorig jaar voor de helft van de prijs, omdat het eigenlijk al zo lang geleden was. Dus ik ben bijzonder blij en tevreden. Zulke dingen moeten in orde zijn.

Paddenstoelentijd doet me denken aan ..................

Hij zag er ongeveer zo uit, maar dan rond en geen steel.

Peter en ik zijn lekker bezig met van alles en daarom maar eens een nog niet verteld verhaaltje uit het verleden. Het speelde twee jaar geleden om precies te zijn, de periode dat we dit huis gekocht hadden en het huis in Gafsele verkocht hadden aan Tineke. In Gafsele hadden we voor internet een breedband verbinding en dat abonnement liep bij de Gemeente (vreemd, maar waar). Omdat het in Hoting niet zo is geregeld en je gewoon een abonnement bij Telia moet nemen, was de enige mogelijkheid een dongel omdat we geen persoonsnummer hadden. Veckosurf heet dat, een soort prepaid internet, steeds voor een week. Je waardeert hem op, net als een mobieltje en kunt voor een week onbe- perkt internetten voor omgerekend ca. 10 euro. De dichtstbijzijnde Telia butik is in Östersund, 150 km. naar het zuiden. Eenmaal in Gafsele met de dongel, hem uitgeprobeerd, maar hij deed het niet. Ik kwam er niet uit. We wisten nog dat er een "computerman" woont, ca. 30 km. ten oosten van Åsele, dat is 50 km. van Gafsele en 110 km. van Hoting. Ik heb hem gebeld en we spraken af in de konditorie in Åsele. Hij kreeg het ook niet voor elkaar en zei dat Telia waardeloos was en dat we (ik meen) Ice net of zoiets moesten nemen. Maar daar had ik geen zin in, had net die dongel. Terug ermee naar Östersund. Daar zijn we in totaal 3x geweest en toen ik de laatste keer voet bij stuk hield en zei dat ik niet wegging voor ik op mijn laptop had gezien dat ik verbinding had, bleek dat de dongel niet deugde en kreeg ik een nieuwe. Geen excuses natuurlijk. Maar goed, de computerman, zijn naam is Tomas, nam na die eerste afspraak de dongel mee naar huis. Later belde hij dat hij hem ook daar niet aan de praat kreeg, we moesten hem maar komen halen en dan komen lunchen. Toen wij eenmaal in Hoting waren, kwam hij een keer warm eten. Hij had hele plannen, wilde ons zelfs van Nederland naar hier verhuizen. Zou alles regelen, vrachtwagen en zo. Hij zou onze auto's van motorverwarming en schijnwerpers voorzien. Hij prees mijn (gewoon eenvoudige) eten de hemel in en bleef heel lang. We werden weer bij hem uitgenodigd. Peter zei tegen mij dat Tomas een oogje op mij had. Ik ontkende, merkte er niets van, ik ben ook erg onnozel wat dat betreft, ha, ha. Toen we weer bij hem waren, mochten we aalbessen plukken in zijn tuin. Het regende een beetje en hij stond toe te kijken onder een paraplu, terwijl wij plukten. Op de grond stond daar in ene die witte paddenstoel die op een champignon leek. Hij had alleen geen steeltje en was helemaal rond, zoiets als een tafeltennisballetje. Zat maar met een dun draadje/steeltje aan de grond vast. "Die kun je wel eten!" zei Tomas in het Engels tegen Peter. "Ja, ja," zei Peter met een gekke bek, "zeker giftig, en jij er met Gonny vandoor!" Tomas reageerde niet, Peter at de paddenstoel en ik schaamde me. We hebben even later afscheid genomen en hebben Tomas nooit meer gezien of gehoord. Gisteren zag ik precies zo'n zelfde paddenstoel staan hier op het erf. Bijna twee jaar later moest ik weer even aan het voorval denken..........

Altan en superoude huizen

Is hij niet schitterend, deze monnikskap die zomaar als
verrassing opkwam in onze tuin?!! Hij heeft ook nog
een pluisje (zaadje) van een wilgenroosje op zijn kap.

Woensdagmiddag kwam Tineke (met Milly) hier aan op de fiets na een rit over gruswegen van ca. 70 km. Wat zag ze er heerlijk verhit uit. Ze had allemaal lekkere dingen bij Christien vandaan meegenomen (onze voorwaarde dat ze hier mocht slapen :-))) !) en we konden lekker buiten koffie drinken met dat erbij. Het was een gezellige avond en we gingen rond middernacht pas opbreken. Ik heb Tineke 's avonds nog even wat rondgereden om wat meer van de omgeving te laten zien. De volgende dag is ze rond de middag weer vertrokken voor de volgende fietstocht van zo'n 50 à 60 km. Ze is nog steeds onderweg en wil morgenavond, zondagavond dus, thuiskomen. Ik heb vandaag nog contact met haar gehad en alles gaat prima. Ze slaapt onderweg in vishutten of in een tentje dat ze bij zich heeft.  Ik heb wel foto's gemaakt van Tineke en Milly op de fiets (mountainbike), maar met het toestel van Tineke. Ik zal haar ernaar vragen als ze weer thuis is.

Nadat Tineke was vertrokken, ben ik donderdagmiddag eindelijk aan het plafond in de altan begonnen. Vrijdag ben ik er ook nog een middag mee bezig geweest en vanmorgen het laatste stukje. Ben dus lekker aan het zagen en timmeren geweest. Het is enorm opgeknapt. Het heeft ook vele voordelen en dat zijn in volgorde van belangrijkheid: geen vogels meer in de altan die zich bijna te pletter vliegen tegen het glas, geen tocht meer als je er zit, geen rotzooi meer naar binnen na harde wind, gezelliger en lichter. Nu wil ik de houten vloer nog verven en gordijntjes maken. Peter gaat twee houten stoelen die er staan blauw verven (waarschijnlijk komende winter pas). Als de altan klaar is zal ik het laten zien, op de blauwe stoelen wachten we dan maar niet. Dus dat houden jullie tegoed.

klikklik en schrik :-)

Gisterenavond hebben we nog een autorit gemaakt. Over gruswegen hier achter/bovenlangs. Onze buren,  Åke en Wiveka, hebben hier her en der nog grond liggen, geërfd van Wiveka's ouders. Laatst hebben ze van zo'n stuk grond de bomen verkocht aan SCA. Het stuk land ligt 10 km. van de openbare weg, de bushbush in. Ze hadden ons verteld dat er nog twee erg oude huizen op staan die niet meer voor bewoning geschikt zijn. De opa en oma van Wiveka hebben daar vroeger gewoond. Peter en ik wilden er al heel lang eens gaan kijken en besloten dat gisteren dan eindelijk eens te doen. We konden er een rondje van maken, dat werd dan zo'n 30 km. bijelkaar. We hadden een zeer gedetailleerde kaart (dankzij Tineke, die had hem bij zich voor het fietsen, en ik heb omgeving Hoting even gekopieerd) en konden het gemakkelijk vinden. We hadden ons wel een voorstelling gemaakt van twee huizen die niet meer voor bewoning geschikt zijn, maar zo erg hadden we het niet verwacht. Het zou levensgevaarlijk zijn erin te gaan. Het ene huis schoof bijna van de fundering af en in het andere huis was de vloer helemaal weg, verrot, het aanrecht en de kachel waren er gewoon voorover in gevallen. Dat hier mensen hebben gewoond, vroeger, toen de auto's nog lang niet zo comfortabel waren (denk aan de strenge winters). Twintig à dertig km. van de dichtstbijzijnde winkel en school. Een erg slechte weg. Er is daar geen water en geen stroom. Er was alleen een waterput, zo een met een emmertje. Ongelooflijk! De huizen staan er nog steeds, ternauwernood. Misschien omdat er nog een woonvergunning op blijft zo, geen idee.

Fijn weekend verder...........

Els&Max en Tineke

Milly

Vandaag zijn Els en Max hier geweest. Zaterdag moet Els alweer terug naar Nederland. Zal ze weer zwaar vallen. Morgen komt Tineke op de fiets, van Gafsele naar Hoting dus op de fiets, zo'n 70 km. Milly komt ook mee, die zit dan ook super in de "aanhangwagen". Het zal droog worden in de loop van de vroege ochtend. Ik geloof die voorspelling na zojuist de radar bekeken te hebben. Zal prettig zijn, want nu regent het pijpenstelen. Tineke en Milly blijven slapen. Later dus meer ................

p.s. Nog even aandacht voor DIT. Een jaarlijks terugkerend drama. Ik heb getekend, misschien wil jij dat ook doen. Als we niets doen gebeurt er ook zeker niets en gaan deze barbaren gewoon door met het verminken en doden van gedesoriënteerde walvissen. Hoe bedenk je het om met grote messen op deze levende dieren in te steken tot ze doodgebloed zijn. De zee is dan helemaal rood van het bloed. Doe je mee?
Je kunt ook lezen over de Sea Shepherd, die geweldig werk doet om walvissen te beschermen.

Stekenjokk

Heel veel supergrote foto's van Stekenjokk op mijn fotoblog ZoominGon. Dus klik hier op de groene tekst of in de rechterkolom op de foto van de fotoblog.

Het was een geweldig mooie dag. Wat heb ik genoten. Mijn advies aan degenen die eens de Vildmarksvägen willen gaan doen; .........doe de rit tegen de klok in. Vorig jaar deden we hem met de klok mee, maar tegen de klok in vinden Peter en ik echt veel mooier. Raar maar waar.