Wij zijn naar Stekenjokk...........

Geleende foto, er zal nu minder of geen sneeuw liggen.
Stekenjokk is doorgaans pas in juni bereikbaar, eerder
is de pas niet open i.v.m. nog aanwezige sneeuw.

Hier werd vroeger zilver en sulfur gewonnen (foto vorig jaar)

Zondag 14 augustus, we zijn naar Stekenjokk. Vorig jaar waren we er ook in augustus en we vonden het bijzonder. De rit is ook mooi. Het is wel vroeg uit bed en weer laat thuis, maar dat hebben we er voor over.

We komen langs nog meer mooie dingen, bijvoorbeeld watervallen. Veel tijd om ook nog andere dingen op te zoeken is er niet (bijv. zeer oude bijzondere kerk), maar er is niet veel slaapplaats onderweg op een zodanige afstand van huis dat het de moeite loont te overnachten. In het hotel in Gäddede, waar we dan wel zouden willen overnachten mag de hond niet, wel in een van de prachtig gelegen stuga's die bij het hotel horen, maar de bedden waren daar zo ontzettend slecht, dat we daar geen 90 euro en een zere rug voor over hebben. Dus dan maar in één dag. Ik hoop dat het zonniger is dan vorig jaar, i.v.m. het foto's maken. Ik ben immers alle foto's die ik vorig jaar in augustus en september maakte kwijt door een crash. Alleen de foto's die op mijn blog staan heb ik dus nog.

Nu is het nog ongerept daar op Stekenjokk, maar er is inmiddels een vergunning afgegeven aan een bedrijf om te mogen zoeken naar koper, zink, zilver, lood en goud. Vroeger is er ook zilver en sulfur gewonnen, maar dan is al weer even geleden, tot 1988. Men hoopt klaar te zijn met de werkzaamheden en dus een draaiende mijn te hebben is 2015, die naar men hoopt 700 banen zal geven. Bah, wat zonde, kan je je voorstellen hoe het er dan uit komt te zien? Dus beste mensen, IK HOOP DAT ZE NIKS VINDEN, HA, HA. Nu zijn we nog even aan het genieten van de ongerepte natuur op Stekenjokk. Tot later ......

Voor Els en Beer

Vandaag waren we bij Els en Max. Els had het erg moeilijk, want haar hond is in het pension in Nederland overleden. Ze wist wel dat hij een mooie leeftijd had voor een Berner Sennen hond, maar had natuurlijk graag bij haar hond Beer geweest als hij zou inslapen. Hij was ook niet zo dat ze dacht dat hij binnen zeer korte tijd dood zou gaan. Hij lag 's morgens dood in het hok. Zelf heb ik twee keer een hond moeten laten inslapen, omdat het egoïstisch was ze langer te laten leven. Oh, oh, oh, wat ontzettend moeilijk is dat!!! Altijd dacht ik dat het mooier zou zijn wanneer ze dan zelf inslapen. Dat jij die keuze niet hoeft te maken. Maar wat begrijp ik nu Els haar verdriet goed. Gelukkig heeft ze kinderen die regelen dat Beer gecremeerd wordt en zo, maar wat zal ze er veel met haar gedachten zijn.

Ik weet niet wat ik moet schrijven

Ik weet niet wat de pijn verzacht

Ik weet niet wat de pijn een beetje doet vergeten

Dan alleen de gedachte:
Lieve Beer slaap zacht

Heel veel sterkte Els!!!
Dikke knuffel van Gon



Regen, bessen en Els

Na die zes mooie weken  kregen we dan een paar dagen met regen. Twee dagen ervan met veel regen. Het riviertje waar ik altijd iedere dag naartoe ga als ik de hond uitlaat, was niet erg enerverend meer, er liep maar heel weinig water doorheen. Maar na al die regen, staat het water vandaag maar liefst zo'n halve meter hoger! Het water wordt hier natuurlijk allemaal geregeld en dat houdt verband met de waterkrachtcentrales die hier overal zijn. Ze hebben kennelijk iets open gezet om het water dat van de bergen komt (ten westen, de Noorse bergen) af te voeren. Deze foto van een meer hier niet ver vandaan (richting Noorse bergen) vond ik dan ook mooi om nu te plaatsen. De meren liggen hier een beetje trapsgewijs van hoog naar lager en het water loopt dus ook door de meren en rivieren van hoog naar lager om uiteindelijk in de Botnische Golf uit te komen.

Met al die regen begon ik wel een beetje in te zitten over de bessen en de jam die ik ervan wilde maken. Ze waren nu mooi rijp en de kramsvogels hadden het nog te druk met wormen zoeken. Gelukkig was het zondag droog en zijn we begonnen de aalbessen te plukken. En nog andere bessen. Peter is doorgegaan met bessen plukken en ik ben ze gaan afrissen en wassen. Gelijk maar door met jam maken. Al met al waren we er de hele zondag wel een beetje zoet mee. We begonnen niet al te vroeg, maar toch. Op menig Zweedse blog zullen de jammetjes al wel ter sprake zijn of nog komen, want het is nu eenmaal bessentijd. Ik ben weer erg blij met het resultaat. Ik maakte 4 soorten; Aalbes/bosbes, Aalbes/framboos/bosbes, Aalbes en Aalbes voor in de yoghurt e.d. Een soort Tova of Flipje, maar dan alleen aalbessen en suiker, het heeft een dikte dat het nog schudbaar is (links op foto). Heerlijke bessen, onbespoten en gerijpt in frisse lucht. Over de dertig potjes, potten, flesjes. 

31 stuks

Ik had nog een hele lap Brabants Bont, dus rondjes geknipt en nu staat het toch wel erg leuk zo in de kelder, ha, ha. Zonde om op te eten. Het komt wel mooi uit, want de voorraad van vorig jaar was precies op. Natuurlijk geef je nogal wat weg, maar zelf eten we het ook erg graag. We hebben nu wel het dubbele van vorig jaar denk ik.

Morgen naar Els en Max. Els is vorige week weer aangekomen in Dorotea. Ik weet dat velen van jullie genoten van het romantische verhaal. Wel die romance duurt nog steeds voort. Els haar appartement in Nederland staat te koop en verder horen we morgen weer. Ik vind het leuk haar weer te zien. Gelukkig voor haar is het nu weer droog weer geworden. De wind zit vandaag in de noordhoek, dat maakt de nachten al fris. Ook dat wordt in de loop van de week weer beter.

Bezoek, tunnbröd en auktion

Prachtige ijsbloemetjes (e.a.) bij het kerkje in Dorotea

Afgelopen woensdag kwamen Irma en Ron en ze zouden blijven slapen in de stuga. We keken er alle vier naar uit. Ze kwamen rond koffietijd. Omdat Peter en ik besloten hadden dat er nu eens lekker niemand hoefde te koken, zijn we om een uur of half twee naar het hotel in het dorp gegaan voor de warme lunch. Het is een uitgebreid buffet. Dit seizoen zit er ook een nieuwe eigenaar in en nu is het nog beter dan het voorheen al was. Irma en Ron waren er ook erg enthousiast over. Na het toetje hebben we geen koffie meer genomen, want dat wilden we op Tåsjöberget doen, dan konden Ron en Irma ook het prachtige uitzicht zien.

Tåsjöberget (op een andere, minder heldere dag)

Eenmaal daar hadden we helemaal geen zin meer in koffie, maar in iets fris. Het was dan ook erg warm en het zat heerlijk daar buiten op 634 meter hoogte. Hiervandaan kan je in de verte de Noorse bergen zien (west) en ook ver naar het zuiden kijken. We hadden ’s avonds eigenlijk geen van allen echt honger na de warme lunch en hebben alleen maar crackers gegeten. Heerlijk buiten zijn tot het bedtijd was. Het ongedierte is begin juli gelukkig gereduceerd tot NP (Nederlands Peil). De overlast is dus in juni en begin juli. De vogels en hun jongen eten zich hier dan helemaal rond aan de muggen, knott, enz. De volgende ochtend weer heerlijk buiten ontbeten, wat een verwennerij toch. Daarna zijn we naar Doro Camp gegaan in Dorotea. Dat is een mooie camping die gerund wordt door een jong Nederlands paar. Even een praatje gemaakt en koffie gedronken. Toen wilden we Ron en Irma "Het laatste avondmaal" laten zien. Dit is een beeldengroep in een kapelletje op de begraafplaats bij de kerk in Dorotea.

De beeldengroep is gemaakt van gips door de kunstenaar  Björn Martinius, geboren in Oslo in 1908. In 1942 vroeg hij politiek asiel aan in Zweden, waar hij leefde tot zijn dood in 1968. Tegenover de kerk met begraafplaats vinden we “Risbäck hembygdsområdet” . Ook daar wilden we graag even heen, ook al wist ik wel dat het dicht zou zijn. Het zomerseizoen is wat zulke dingen betreft hier al afgesloten en je kunt het bezichtigen op afspraak. We hadden geen afspraak, maar hebben alles wel kunnen bekijken. Alleen konden we natuurlijk niet overal in. Bagarstugan was open en twee dames waren tunnbröd aan het bakken.

Irma en ik hoopten dat we binnen mochten komen en Peter hoopte dat we dan tunnbröd konden kopen. Het lukte allebei bij deze twee aardige vrouwen. Ja, zo lusten we tunnbröd (dun brood) wel! Niet die van de fabriek, die weken goed liggen te zijn in de winkel door conserveringsmiddel en nergens naar smaken. Op het terrein waren ook allerlei andere oude gebouwen, ook van de Sami. Wellicht maak ik nog eens een tel. afspraak om alles van binnen te kunnen zien. Nu moeten we het doen met een paar foto’s van een timmerhus (balkenhuis) uit achtienhonderdzoveel dat in de jaren tachtig vanuit een plaats in de buurt hierheen is getransporteerd.

Echt zo mooi, helemaal mijn smaak dat blauw. Altijd al mijn
lievelingskleur geweest. Zal nooit veranderen!

De foto’s zijn allemaal door de ramen genomen en het valt me nog mee hoe ze zijn geworden. Ik ben trouwens helemaal verliefd op het blauwe hobbelpaard. Ten eerste ben ik gek op (oude) hobbelpaarden en als hij dan ook nog in mijn lievelingskleur is! Ik zou heel wat over hebben voor zo’n paard. Hierna zijn we snel naar ons huis gegaan om Rushy uit te laten en wat tunnbröd met Philadelphia en jam te eten, want we wilden nog verderop. Er was n.l. een veiling “auktion” bij Kerstin in de tuin. Ze had me daar van de week al over gemaild. Ze wilde alle gereedschappen van haar acht jaar geleden overleden man verkopen. Plus nog heel veel andere spullen. Irma en Ronald wilden ook graag mee. We wilden wel eens zien hoe het er dan aan toe gaat. We hadden nooit, maar dan ook nooit verwacht dat er zoveel mensen zouden zijn. Allemaal hun eigen tuinstoeltje meegenomen. Wij dus niet, weten wij veel, ha, ha. Er stond zelfs een kraampje in de tuin waar je hotdogs, wafels en frisdranken kon kopen. Tot vier uur kon men alles bezichtigen. Daarna begon het spektakel. De veilingmeester maakte af en toe ook nog een grap, vertelde een mop zodat alles bij elkaar haast wel cabaret leek. Peter kon geen uren staan natuurlijk en ook mijn rug begon te protesteren van het lange stilstaan. Niets gekocht, afscheid genomen van Irma en Ron. Het waren twee enorm gezellige dagen Irma en Ron! Leuk dat jullie er waren.

Helaas geen foto van de "auktion". Wel nog onderstaande foto van een wel heel bijzondere steen. Hij stond ook  bij de oude gebouwen in Dorotea. In het midden zit iets mysterieus, wellicht een fossiel. Het ronde in het midden was een opstaande rand (ook steen) van ongeveer een centimeter hoog.

In het midden lijkt dus wel een fossiel of afdruk
van een vogeltje (ik zie het nu ook Geert!)

Zomer 2011

Wat een zomer! Die zomer die begon zowat in april in Nederland. April en mei waren uitzonderlijk warm in Nederland dit jaar. Elke dag gingen we erop uit, om maar niet in het appartement in  Friesland te hoeven zijn. En toen half mei weer terug naar Zweden. Alweer goed weer, maar niet warm. Dat begon zo rond midsommar. Ruim zes weken al hebben we geweldig weer gehad hier. Altijd tussen de 20 en 30 graden op twee dagen na, waarvan één hele dag regen. Zes weken lang topzomer in Jämtland. Dat betekent: buiten eten, 's morgens, 's middags, 's avonds - bbq - zwetend grasmaaien - wilde bloemen plukken voor op tafel - de middernachtzonhemel bewonderen - blote voeten - gedroogd gemaaid gras op de vloeren in huis - iedere dag buiten alle planten in potten en bakken water geven - veel bronwater (met of zonder bubbels) drinken - de prachtige, uitbundig bloeiende bermen bewonderen tijdens wandelingen en autoritten - aardappels, wortelen en bietjes schoffelen - zwarte bessen, aalbessen, bosbessen en vossenbessen rijp zien worden - jonge vogels uit zien vliegen en bespieden - buiten verven - Hollandse bezoekjes ontvangen - zwemmen - de wasjes buiten droog binnen een uur - genieten van het hier wonen - veel sla uit de tuin eten - rommelmarktjes (loppis) bezoeken - lunchen op de berg - veel zomerfruit - een gelukkige hond, die zichtbaar geniet van het vrij kunnen in en uit lopen... en zo kan ik nog wel even doorgaan. Nu wordt het de hoogste tijd om alle bessen te plukken en jam te maken. Komt mooi uit, want we zijn net door alles van vorig jaar heen. Morgen maar beginnen, voor de kramsvogels ons weer voor zijn. Hopelijk regent het niet, want dat is wel de aanleiding dat ik over deze zomer ben begonnen. Sinds gisterenavond, nadat Irma en Ron waren vertrokken, regent het met grote regelmaat. Even wennen, even slikken. Wel goed voor de natuur, want in de weerberichten werd er al een poosje gewaarschuwd voor bosbrandgevaar. De komende dagen blijft het ook wisselvallig. Komend weekend zal ik jullie verder "bijpraten". Tot dan!

Even met de hond uit. Aan de achterkant ons bos uit. Het pad is daar een
beetje dichtgegroeid met wilgenroosjes die jammer genoeg zijn  uitgebloeid.

Carport / garage

Eventjes geleden dat ik hier was. Gewoon geen tijd. Nu even een paar foto's van de carports die hier achter op het erf staan en die nu naar ons zin zijn en eigenlijk garage zijn geworden. Het waren ook eigenlijk meer garages zonder deur. Vorige week was het timmerwerk af en konden Peter en ik het verfwerk doen.

2011 (niet zo'n mooie foto door de zon)

2010

2009

Ik kom morgen of overmorgen met een uitgebreid bericht. Tot dan!

Inderdaad

vandaag zou de schoorsteenveger komen. Inderdaad, hij kwam niet. Waarom is dat nu geen verrassing? Misschien komt hij morgen, of woensdag of weet ik veel wanneer. Dan moet je maar blij zijn als je thuis bent, want het meeste werk moet hij binnen doen. Hij maakt ook de hele houtketel schoon. Vorig jaar maakten we de fout te zeggen wanneer we naar Nederland zouden gaan, hij kwam op de valreep, één dag voor ons vertrek eind september! O.K. het komt goed, dat wel. Nu maar hopen dat het dit seizoen ook goedkomt.



klikklik