Kijken door het keukenraam

Deze foto uit het keukenraam, met in de verte het meer dat nu geen meer meer lijkt, maakte ik mede door een heel leuk idee dat ik op een andere blog zag. Die vrouw had ook een foto uit haar keukeraam gemaakt en geplaatst. Daarbij vroeg ze aan haar volgers of ze ook een foto uit hun keukenraam wilden maken. Eigenlijk zou iedereen op dezelfde dag een foto uit hun keukenraam maken. Er werd enthousiast op gereageerd. Ze maakte van alle foto's bijelkaar een collage en plaatste die weer op haar blog. Ik kan je zeggen dat het resultaat ontzettend leuk was!!!! Wie weet willen jullie ook meedoen aan zoiets. Bijvoorbeeld een foto uit je keukenraam op 1e kerstdag. Het is verder anoniem, je naam komt er niet bij of zo. Ik wacht in spanning op jullie foto's uit het keukenraam. Je kunt 'm mailen............als je in het rechter rijtje klikt op "Mail me maar", moet het lukken.




Hier in Zweden zijn ze nog erg op de kerststerren (poinsettia) , maar nog meer eigenlijk is de Amaryllis hier de bloem van de kerst. Overal zijn ze beide te koop. Allebei in rood en wit, maar vaker in het rood.
 

Vandaag bakte ik koekjes, gemberkoekjes. Veel verse gemberwortel gaat er in. Je ziet de draadjes van de gemberwortel in de koekjes. Ik had het recept op haar blog gezien en het leek me wel wat. Nou het zijn heel lekkere koekjes geworden, bedankt voor de tip Teunie.




Vandaag kreeg ik een foto van Gerda van Dino. Hij is gemaakt met haar telefoon tijdens een treinreisje. Dus eerder dan gedacht al een foto. Ik weet dat ik er velen van jullie een plezier mee doe.
Vandaag sneeuwde het ook nog maar door. Nu al zo'n 70 uur denk ik. Op het ogenblik is het een beetje motsneeuw geworden en het zal nu wel snel stoppen, dat zeggen de voorspellers ook, maar gisteren zeiden ze dat ook, maar hier ging het gewoon door. Ook contact gehad met Kerstin uit Rossön, zij komt maandag een bakkie doen. Dat vinden we alle drie leuk. Ben ook benieuwd wat voor post ze nog heeft. Ik hoop dat er iets bij zit van Telia.

Kerstversieringen

Eindelijk kwam het ervan. De kerstboom staat en ook nog wat andere dingen om de kerstsfeer te verhogen. De dagen vliegen voorbij, voor ik het weet is de dag weer om, een week geleden alweer dat we uit Nederland vertrokken......... Inmiddels is het vrijdagavond laat en het sneeuwt nog steeds, al lijkt de fut er wel een beetje uit. Het sneeuwt nu al zo'n 50 uur. Inmiddels zijn het ook geen grote vlokken meer, maar het zijn net hele dunne glasschilfertjes. Ik schreef er vorige winter al eens over. In Nederland heb ik dat nog nooit gezien deze kristallen. Komen in Nederland vast niet voor. Er zijn ook zoveel verschillende! Maar deze "glasschilfertjes" schitteren dus heel mooi, in de lucht, maar ook als ze eenmaal op het sneeuwdek liggen.

Wat is het toch mooi met de sneeuw! Ik geniet er zo van. Zelfs de lelijkste dingen worden bijna mooi. De vuilnisbak bijvoorbeeld. Ik moest vanavond de zak uit de emmer in de keuken kwijt en vond het bijna zonde om de vuilnisbak buiten open te doen. Maar ja, je wilt het toch kwijt. De sneeuw bleef gewoon zitten. Zwerfvuil dat al maanden of jaren ergens in een greppel ligt, zie je niet. Hondenpoep is ook zo verdwenen onder het maagdelijk wit. Tenminste van die honden waarvan de baas niet de moeite neemt een poepzakje mee te nemen. Hier in Jämtland duurt het nog wel een paar maanden voor lelijke dingen weer tevoorschijn komen :-).
Dan nog even een paar vragen beantwoorden die ik de laatste dagen kreeg. Adrie vroeg of er veel as in de houtketel komt na verbranding. Wel dat is bijzonder weinig eigenlijk. Een zeer goede verbranding dus. Ik maak hem ongeveer 1 x per week schoon. Na twee weken heb ik dan een emmer vol. Zo'n gewone huis-tuin-en-keuken-emmer-maat dus. Al is deze van metaal. Dan wordt er nog veel gevraagd hoe het met Dino is. Met Dino gaat het erg goed. Hij is helemaal "opgeknapt" door de dierenarts en is heel gelukkig. Hij is ook naar de trimster geweest en als hij weer helemaal mooi is, dus als zijn haar weer de lengte heeft die hoort, krijg ik een foto van Gerda. Maar ja, dat kan natuurlijk wel een half jaar duren.

Het is een drukte van jewelste om en in het vogelhuis, zo leuk! Nu zijn ze allemaal even gevlogen omdat ik om de hoek kwam.

Mitt hår

Deze foto is van vanmorgen, toen was het sneeuwdak ook al aardig, maar nu nog veel meer. De krans in de boom is degene die ik in september maakte van lijsterbessen en aan de voordeur had gehangen. De vogels begonnen er toen gelijk aan. Waarschijnlijk zijn ze toen snel zuidwaarts getrokken, want er zit nog zat aan. Misschien heeft er eerdaags nog iemand plezier van. Het vogelhuis wordt trouwens druk bezocht. Leuk!

"Mitt hår", oftewel mijn haar. Vanmorgen dus naar Carina. Het is een spontane gezellige vrouw (met een eenmans(vrouws-)zaak) en kletst aan een stuk door. Ze doet echt een uur over mijn haar knippen, omdat ze meer kletst dan knipt. Neemt niet weg dat mijn haar erg naar mijn zin zit. Wel behoorlijk kort, maar leuk. En best handig dit korte haar als je, als het eerdaags weer eens berekoud is, een muts op wilt i.p.v. een hoofd-(haar-)band. Even m'n handen erdoor en het zit. Tijdens het gesprek, dat o.a. ging over mediums en bezoeken van o.a. haar overleden ouders tijdens seances, kon ik toch mijn brandende vraag nog aan haar stellen, n.l. "Is er hier ergens in de buurt een adres waar je kerstbomen kunt kopen?" Alhoewel ik het antwoord al vermoedde, dus toch gevraagd. Nee, die zijn hier niet te koop. Je hebt of een nepboom, of je gaat met zaag en/of bijl naar het dichtstbijzijnde bos en kijkt eens rustig rond tot je de boom van je dromen ziet staan. Tja, dat zie ik niet zo zitten nu met al die sneeuw, dus waarschijnlijk wordt het het oude (zeg maar gerust antieke) nepboompje van mijn ouders. Toen ik terugkwam van de kapper zag ik op het meer bij het dorp alweer de eerste ijsvisser zitten. Zo'n 200 meter uit de kant. Hij was er met zijn spark heengelopen en zat er nu op op die spark. Gat boren met giga boor, hengeltje erin en wachten maar. Het was zwaar lopen met alle sneeuw, het heeft de hele dag door gesneeuwd. De bomen buigen angstvallig door. Nu is het een beetje gaan waaien en daardoor zijn er gigantische sneeuwwolken die uit de bomen waaien. Jammer, want het is zo sprookjesachtig mooi, maar toch ook weer fijn, want schade aan de berken hiervoor zou ik niet zo leuk vinden. Het vogelhuis is twee keer zo hoog geworden. Zijn eigen hoogte aan sneeuw ligt erop. Ik weet niet of dat er morgen nog op ligt nu met de wind, maar als het zo is maak ik een foto voor jullie. Er is zoveel sneeuw gevallen, dat Clas voor het eerst met zijn sneeuwscooter is weggeweest. Ik zag de sporen. Nog een of twee keer graag Clas, dan kunnen wij in de bossen lopen. Gisteren nog even bij Clas geweest om een kerstpresent te brengen. Vond hij leuk. Hij had twee hondjes te logeren van zijn broer Jim. Van Jim heeft Peter in september die quad gekocht. Eric, die verderop het fritidshus heeft, is er ook. Hij zal eerdaags wel weer naar huis in Örnsköldsvik (afgekort door de mensen hier als Övik) gaan, ik denk zo voor de kerst. Voor nu stop ik er even mee. Morgen nog meer sneeuw. Nu is het slechts -3°C. Over een paar dagen wordt het weer koud.......

Sneeuw en warm water

Het sneeuwt erg hard nu. Dat schijnt donderdag en vrijdag door te gaan. Ze hadden het nu al over 20 tot 30 cm. Er liggen drie lagedruk gebieden boven Zweden. Eén bij de grote meren, één precies hier en één in het noorden. Overal komt sneeuw uit, een grote lange sneeuwbui dus. Het is maar -6°C. Ik vind de sneeuw niet erg, nee, leuk zelfs. Maar nu baal ik er eigenlijk ook van. Er is n.l. een grote activiteit betreffende het Noorderlicht. Het is er nu!!! En ik kan het niet zien, want er zit een heel grote dikke sneeuwdeken voor!!!

Eerst even voor degenen die misschien gaan denken: "Dat heb je al eens verteld........" het volgende; ik verval misschien soms in een kleine herhaling vanaf nu, maar dat komt omdat er nogal wat nieuwe volgers zijn. Die gaan niet helemaal een jaar teruglezen hier, daar is geen beginnen aan. Dus soms misschien even een herhaling. Hierboven en -onder zie je onze "pannrum" = stookruimte of wat voor naam je het ook maar wilt geven. Het is hier niet zo gemakkelijk als in Nederland. Niet even de thermostaat instellen en klaar is Kees. Neeeeeeee! Dit is ingewikkelder. Inmiddels snap ik nu helemaal hoe het werkt, waarvoor wat is en waarom het zo moet en het zo doet. Vaak logisch nadenken. Voor wie het interesseert, dit is de "pannrum" met links de Albin houtketel (met heel veel stenen erin die de warmte vasthouden). Rechts ervan twee tanks (accumulatortank), waarvan de ideale temperatuur van het water 70 a 80°C is. Als je electrisch stookt, verwarm je alleen de linker tank waar de toeters en bellen op zitten, als je hout stookt betrek je de tweede rechter watertank erbij. Als we er niet zijn stoken we dus electrisch en nu we er zijn weer hout. Twee tot drie keer per dag één tot anderhalf uur stoken (afhankelijk van de buitentemperatuur) en het is enorm behaaglijk in huis! Ook de badkamer is zeer behaaglijk, met zijn vloerverwarming. Alleen dat water om te douchen was knudde. Afgelopen najaar eigenlijk al. Toen we hier kwamen wonen was het toch prima, lekker heet. 's Zomers, als je niet stookt, heb je daar ook geen warm water van. Je zet allerlei kranen "om" en het warme water komt daarna uit een boiler die je aan hebt gezet. Toen we weer gingen stoken, allerlei kranen terug gezet. Ik probeer ook altijd uit de wirwar van leidingen wijs te worden door ze te volgen en proberen te begrijpen waarvoor hij is en waarom een bepaald kraantje zus of zo staat. Gisteren kreeg ik weer koud water over me heen, hooguit twintig graden. Gelijk afgedroogd en weer naar de "pannrum", puzzelen, puzzelen. Alles weer nagelopen. Ook eens naar de boiler kijken. Hé, dat kraantje zal misschien wel dicht moeten. En ja hoor, gloeiend is het water nu weer. Ik ben blij dat we Lars-Gunnar niet hebben laten komen. Ik had me toch wel een beetje geschaamd voor het feit dat het kraantje van de boiler nog open stond. De douche betrok daardoor het (koude) water uit de boiler die nu helemaal niet aan staat. Nu komt het hete water uit de ketel (tank). Heerlijk gedoucht heb ik vanavond. Vooral omdat ik ook mijn haar moest wassen.

Zo, dan ga ik nu stoppen, het is al erg laat en ik moet er morgen vroeg uit voor de kapper. Maar eerst zal ik sneeuw moeten ruimen bij de deuren, het liefst voor Clas komt met zijn tractor en sneeuwruimer/-blazer. Dan kan ik de sneeuw op het hoofdpad schuiven en neemt Clas het mee........

Kerstkaarten en aardappels

Mooi, de zon op de bomen en de berg in de verte!

Rechts vooraan achter de berken staat ons huis.

Vanmorgen dus op tijd naar het dorp met de spark voor postzegels en een opwaardeerkaart voor de dongel. In het dorp even een praatje hier en daar. Ik probeer nu eindelijk me eerst in mijn beperkte Zweeds te redden. Als het dan niet lukt kan het altijd nog in het Engels. Je merkt dat men het leuk vindt dat ik het probeer en dat stimuleert weer om snel verder te gaan met de cursus. Maar goed ik was dus in het dorp, heerlijk, ik voelde me gelijk weer thuis. Ook hier in huis, op deze plek. Alles heeft weer een plekje gekregen, de kerstkaarten zijn geschreven en gaan morgen met de postbode mee. Mijn blog bijna weer bijgewerkt. Nu nog veel blogs lezen, daar ben ik nog niet aan toegekomen. Alles was o.k. hier in huis. Lars Gunnar (loodgieter uit dorpje 10 km zuid) had de verwarming de dag ervoor hoger gezet. Het terrein was door Clas (buurman) geveegd (sneeuw geruimd) en Lars (ook uit het dorp hier, soort klusjesman) had alle ingangen sneeuwvrij gemaakt. Fijn aankomen dus. Spannend was het hoe het met onze aardappels (zie oogst) zou zijn. Het is zo enorm vroeg zo koud geworden, dat we bang waren dat ze bevroren zouden zijn. Vandaag hebben we ze gegeten en ze zijn nog perfect. Nog steeds een lekkere stevige aardappel ("Laura", poters gekregen van een EKO boer uit de Kop van Noord-Holland, eind mei gepoot en in september geoogst hier in Hoting). Ik denk niet dat we veel langer hadden moeten wegblijven, want waar ze stonden was het bij aankomst + 1,5°C. Weer lekker zelf brood gebakken, wauw, wat enorm lekker toch, vooral met de Zweedse boter (Bregott) erop als het nog warm is. Ik hoop dat ik morgen wat aan de kerstversiering kan doen. Ik wil eigenlijk zoveel doen, verveling bestaat niet voor me. Donderdag moet ik naar de kapper, weer naar Carinas Klipp & Sling, is altijd nog gezellig ook. Ik ga maar weer lekker met de spark. Het gaat wel sneeuwen. Het begint morgen (woensdag) in de loop van de middag/avond en dan sneeuwt het zeker tot vrijdagavond. Ze verwachten hier zo'n 13 cm. Dan wordt het beter voor de sneeuwscooters, want voor deze ligt er te weinig sneeuw om door de bossen te gaan. Ik hoop het, want dan kan ik met de hond de bossen in over de sporen van de sneeuwscooters. Hier in de buurt is dat spoor meestal van Clas. De kou is dan even verdreven en het wordt dan een paar dagen tussen de -2 en -5. Daarna wordt het weer langzaam kouder tot het weer zo is als nu. Oh ja, en de foto bovenaan deze blog moet ook vervangen worden.............ik zag n.l. vandaag dat de borden inmiddels vervangen zijn omdat de vorige, die dus nog op deze foto van vorige winter staan, in puin zijn gereden afgelopen zomer.

Aangekomen in koud Hoting

Bijna thuis

Tussen Gävle en Sundsvall

Cellulosefabrieken in Sundsvall

Dit is geschreven op 13 december.

Vandaag aangekomen, ’s middags om 14.00 uur. Goede reis gehad. Weer leuk bij Pia en Steffen in Denemarken. Steffen heeft de Hollandse winterbanden eraf gehaald en de spijkerbanden, die nog bij hem in de schuur lagen omdat hij ze er in februari voor ons afgehaald had, er weer om gedaan. Gisteren kwam ik er ter hoogte van Stockholm achter, dat hij allemaal bijzondere en verschillende Deense kerstbiertjes achter onze stoelen had verstopt. Nou, dat is nog eens een leuke verrassing! Gelijk een sms’je gestuurd dat ze gevonden waren en enorm bedankt. In de zuidelijke helft van Zweden was het een beetje vervelend rijden. De E4 was nat van het zout en we hebben tussen Malmö en Stockholm 4 liter ruitenwisservloeistof gebruikt. Dat was vooral vervelend toen het donker werd. Ter hoogte van Stockholm werd de weg droog en het is ons gelukt om Gävle te halen. Daar waren we om een uur of half tien. Even een kerstbiertje van Steffen genomen, gedoucht en gelijk gaan slapen, want dan kunnen we er vroeg uit. Vanmorgen reden we weer om kwart voor acht. Het ontbijt was erg goed in het Scandic hotel. Als je dit leest Janneke…………bij Linköping was het gisteren, 12 december, rond 17.00 uur -13°C. Volgens mij was de sneeuw alweer aan het slinken. Een goede reis van Mexico naar Zweden gewenst de 16e! Vanmorgen was het in Gävle bij vertrek maar -5°C en dat bleef zo tot Sundsvall. Maar net als vorig jaar om deze tijd, was het na een kilometer of 10 al -15°C en het koudst was het bij Backe, n.l. -27,5°C. Hier in Hoting is het nu vrij constant -23°C. Jenny van de ICA zei dat het al lang erg koud is en dat het erg vroeg zo koud is. Ik had het al op de Zweedse sites gezien, want dat houd ik wel in de gaten. Er ligt ca. 20 à 30 cm sneeuw en het is hier zo prachtig! Werkelijk schitterend. Het is hier vast erg mistig geweest, want de bomen (dus ook de berken hier voor het huis) zijn dik van de rijp. Ik had al veel eerder op mijn blog willen schrijven, maar toen ik de dongel wilde activeren bleek er geen tegoed te zijn. Onbegrijpelijk, want ik had hem voor vertrek begin oktober, juist met 30 euro opgewaardeerd, zodat ik gelijk kon internetten als we hier weer aan zouden komen. Nu kan ik hem niet opwaarderen (het werkt net als een prepaid telefoon en kost omgerekend ca. 10 euro p.w.) omdat ik natuurlijk geen internetverbinding heb. Je kunt hem n.l. zo via de Swedbank opwaarderen als je daar een rekening hebt, en dat hebben we. We zijn bezig met een abonnement, maar dat laat nog op zich wachten. Maar weer eens aan de bel trekken. Wellicht ligt er nog post bij Kerstin in Rossön. Zij zou onze bus in de gaten houden als ze ook naar het huis van de buren gaat eens per week. Ze is immers de zus van Wiveka. Bij aankomst vandaag zaten er al redelijk wat kerstkaarten in de bus. Ik moet morgen dus naar het dorp voor een opwaardeerkaart voor de dongel en voor postzegels. Ik wilde n.l. perse de kerstkaarten hiervandaan sturen en zal ze dan morgen als de wiedeweerga moeten schrijven. Ik heb gelukkig de adressen op stickers staan. Als ze dan geschreven zijn, doe ik ze in een plastic zak. Die doe ik dan weer in onze brievenbus hier buiten. De bovenkant van de zak vouw je om de rand van je brievenbus, die zet je vast met een speciaal soort grote klip van de posterijen, waarvan de langste helft buiten je brievenbus hangt. Als de postbode morgen komt, ziet hij dan dat er post in zit en die post neemt hij dan mee. Handig hè?!! Dat is niet zo bij de mensen in het dorp, maar als je buiten het dorp woont wel en wij wonen 2 km buiten het dorp. En dan hoop ik dat iedereen de kaart nog op tijd heeft……..

In de startblokken

De auto staat gepakt. Dat viel nog niet eens mee. Ik wilde het per se alleen doen, omdat het spekglad is. Ik moet er niet aan denken dat Peter uitglijdt. Met een prothese is die kans vele malen groter. Hij heeft ooit zijn stomp al eens op 7 plaatsen gebroken (incl. heup) toen het glad was. De prothese werkte toen als een soort hefboom en daardoor was het zo erg. Het is nog een wonder dat hij er weer mee loopt. Wat een ellende met dat gekwakkel nu de laatste dagen. Er ligt hier een laag ijs van wel 2 cm. De doorgaande wegen zijn wel goed gestrooid, maar de fietspaden, stoepen en binnenweggetjes niet. Echt heel erg slecht. Zelf ben ik al een paar keer bijna gevallen en gisteren ging ik bij Henrik Jan en Joke op de boerderij helemaal onderuit. Dat was stom, want Joke waarschuwde me net dat er op dat stuk nog ijs onder de sneeuw lag. Gelukkig niets bezeerd. Ik vind ook wel dat men hier in ons dorp de boel slecht een beetje gangbaar houdt. Ook bij de winkels is het behoorlijk glad. En dan de huisarts hier. Gewoon een ijsbaan naar zijn deur. Toen ik nog als tandartsassistente werkte ging ik bij zulk weer nog minstens een kwartier eerder van huis en was ruim voor achten bij de praktijk al aan het schuiven, bezemen en daarna zout aan het strooien. Het was een hele klus, want de praktijk lag tegen een dijk. Patiënten konden op de dijk parkeren, maar er was ook een parkeerplaats achter de praktijk, onderaan de dijk dus. Een heel lange stenen trap die geveegd moest worden. Maar als de patiënten kwamen liepen ze zonder te glibberen, en zo hoort het vind ik. Nu schuifelen de hond en ik al ongeveer een week door dit dorp. Ook de hond staat met regelmaat in een soort spagaat. Maar nu is het +4 graden met regen, dus misschien is alles dan binnen een etmaal weg. In Denemarken zal het dan wel niet veel beter zijn. Morgenavond weten we het. Net nog even gezellig wat gegeten in het eetcafé Stationsplein 2. Peter kon nauwelijks van de auto, die hooguit 5 – 10 meter van de deur stond, binnen komen, zooooooooo spekglad. Echt niet normaal. Gelukkig ging het goed. Nou morgenochtend dus op pad. Ik meld me wel weer als we in Zweden zijn. Wellicht onderweg al.

dubbdäck (spijkerbanden)