A Dutch woman living in Sweden.

Wie het leuk vindt kan hier lezen hoe wij genieten van ons verblijf in Zweden.
Over hoe het met ons gaat en wat we zoal meemaken...


Zweden... rust, ruimte, oneindige natuur, frisse lucht en veel aardige mensen!




woensdag 29 april 2015

Van stal


Lekker aan de koffie in de eetkamer.

Heerlijk, heerlijk weer zeg! Drie hele dagen buiten geweest. Buiten koffie drinken, buiten in de tuin werken, met de honden lopen, ach, je kent dat wel. Op de foto hierboven namen we even een kopje koffie in de eetkamer met de paar typisch Zweedse dingen. De gordijntjes zijn typisch Zweeds, evenals de keukenbank die leuk is voor de sier, maar voor geen meter zit natuurlijk. De vorige eigenaar liet hem staan en dat vond ik niet erg! De lampjes die in het raam hangen zijn ook echt typisch Zweeds en de olielamp ook. Die lijkt een beetje vreemd misschien, maar er hangt een oude spiegel in typische vorm achter.
En wat hangt er nu buiten voor de ramen te wapperen? 
De laatste weken komen er veel trekvogeltjes langs. Zo hadden we een enorme hoeveelheid vinken in ene en later een enorme hoeveelheid keepen. Je moet dan denken aan hoeveelheden van zo'n veertig à vijftig vogels per soort. 
Ze zijn uitgehongerd en ik blijf wel slepen en zij blijven een aantal dagen om daarna voldaan verder te gaan om op zoek te gaan naar een plek voor deze zomer, een plek om te broeden. Er zijn er ook die blijven. 
Wat 's winters nooit gebeurt, gebeurde nu steeds. Misschien door de weerkaatsing van bomen of weet ik wat in het raam, maar ze vlogen er steeds tegenaan. Er zijn zelfs twee vinken gesneuveld en dat doet me zeer, dat is niet mijn bedoeling van het voeren natuurlijk. 
Toen er gisteren weer een tegenaan vloog die spastisch lag na te spartelen, toch weer bijkwam en wegvloog, besloten we dat er echt iets moest gebeuren. De dingen die binnen voor het raam staan schrikken schijnbaar niet af, dus dan maar iets aan de buitenkant. 
Ik heb het leuke vliegengordijn (Xenos) uit het gastenhuisje gehaald, de ladder gepakt en hem onder de dakrand tegen het huis gespijkerd. Het helpt, geen vogel meer tegen het raam gehad en het schrikt ze niet af om te eten. Als het voeren eerdaags afgelopen is, hang ik het wel weer terug, dat is ruim op tijd voor het doel waarvoor het gordijn ooit gekocht is.


Croissantje (met aanhanger) vorig jaar ergens onderweg.

Verder is Croissantje weer van stal. Heerlijk, wat zal ik weer lekker tuffen dit seizoen. Al even mee gereden om te testen of ik het wiel er goed opgezet heb. Bouten nog even nagelopen en klaar is kees. 

En dan de rode dop, ja, die haalde ik er maar eens af eergisteren. Meende nu lekker de was buiten te hangen. Ja, dat had je gedacht! De hele pijp zat stijf met ijs! Dat had ik dus niet gedacht en het viel me tegen. Wat nu? Peter had een goed idee. 
'Sla er een stuk betonijzer in,' zei hij, 'het is zo zonnig, dat ijzer wordt warm en dan, wie weet...' 
Zo gezegd, zo gedaan en een paar uur later was het ijs verdwenen. Weer een uur later wapperden alle gewassen hondendekentjes (fleece) heerlijk in zon en wind. Ze slapen nu als rozen op die dekentjes in hun mand(en), ze zijn ook steeds rozig van het lange buiten zijn. 

Mocht je nog niet gelezen hebben over de give away (klik), om mee te dingen naar die mooie Zweedse kalender voor 2016, kun je insturen tot zondag 13.00 uur. Het is de moeite waard, vooral als je liefhebber van Zweden bent!

Gon

maandag 27 april 2015

Koningsdag met give away





Het is voor het eerst in m'n leven dat ik niet in Nederland ben tijdens de viering van de verjaardag van ons staatshoofd. 
Eerst Koningin Juliana, daarna Koningin Beatrix en nu dan Koning Willem-Alexander. 
Dat voelt best een beetje vreemd. Geen rechtstreekse uitzending kijken op tv, al deed ik dat lang niet altijd, geen bezoek aan een vrijmarkt, geen oranje gevoel. 

Ik dacht dat jullie daar misschien verandering in kunnen brengen.
Om jullie een beetje te stimuleren bedacht ik de volgende give away...

Ten eerste, wat geef ik weg:

Een heel mooi cadeautje en typisch Zweeds.
Een kalender voor 2016 van Erkers Marie Persson, een Zweedse kunstenares geboren in 1954 in Stockholm. Ze woont tegenwoordig in Åkero, Leksand. Ze illustreert elk jaar de Zweden almanak (kalender) met nationale romantische ontwerpen van Zweden. 



 Maar dan 2016 hé! Deze als voorbeeld.



De kalender is in A-4 formaat en de waarde is omgerekend zo'n tien euro. Als het jaar 2016 om is heb je twaalf prachtige plaatjes om bijvoorbeeld in te lijsten. Wanneer de kalender wordt uitgegeven weet ik nog niet, maar dat houd ik in de gaten en zodra hij uitgegeven wordt bestel ik hem.

Wat moet je ervoor doen:
Een afbeelding sturen per e-mail naar gonnetje2@gmail.com met een korte toelichting, dat is het belangrijkst. Je mag ook hieronder een reactie geven, maar dat hoeft niet.
Dat is alles.

Het is de bedoeling dat al jullie afbeeldingen mij het oranje gevoel gaan geven. Het leukst is een afbeelding van vandaag, gemaakt op een vrijmarkt, bij festiviteiten, van versiering, maar het mag ook zijn van dingen die je in huis hebt en die met oranje te maken hebben. Laat je fantasie maar gaan.

Ik hoop op heel veel foto's en maak zondag 3 mei de winnaar van de kalender bekend. Inzenden kan tot zondagmiddag 13.00 uur.


Veel succes en een gezellige Koningsdag.

Gon

De foto's druppelen nu binnen... leuk!
Nu jij nog!



donderdag 23 april 2015

Yeah!... en een rondje door het bos




Ja hoor, alle sneeuw was al bijna weg en juist op het laatst komt daar eindelijk de rode dop! Jammer dat het weer nu juist komende week niet zo wordt dat je je was buiten gaat hangen. Maar ja, niet klagen na twee zonovergoten maanden! Heus wel eens een bewolkte dag of eens sneeuw of regen, maar over het algemeen heel veel zonuren. 
Maar goed, eerdaags hangt de was weer lekker buiten, er gaat wat de was betreft voor mij niets boven buiten drogen. Zo heerlijk om je neus in schone was te stoppen die van buiten komt, vooral het beddengoed.


Rushy lekker op het nieuwe bospad (in aanleg :-)

Wat ook zo leuk is, is om zelf een stuk bos te hebben. Het bestaat voornamelijk uit dennen en sparren. Ook wel een enkele verdwaalde wilg, maar dat mag geen naam hebben. We hebben ook veel berken, maar meer bij het huis en niet in dit bos.
Aan het begin van de winter ben ik begonnen er een pad doorheen te maken. Gewoon een strook uitgekozen waar je niet zoveel hoeft te slalommen om bomen. Door er drie maal daags overheen te gaan wordt het steeds meer een pad en de laatste weken, toen de sneeuw bijna weg was in het bos, ruimde ik tijdens het lopen (en wachten op een snuffelende hond) steeds takken op die in de weg lagen. Rushy en Sim vinden het pad geweldig leuk! Eerdaags ga ik er nog even met een bosmaaier doorheen om een smalle strook bosbessen te maaien. Het zijn deels bosbessen, vossenbessen en deels mos. 
Uiteraard met natuurlijke bemesting (klik) door de rendieren onlangs.



Deze boom was een van de slachtoffers van de zware storm Hilde (klik)



Deze twee bomen waren ook slachtoffer van Hilde.
Ze stonden helemaal uit het lood en moesten omgezaagd worden.



Kijk haar lekker gaan!



Bosbessen, bosbessen en nog eens bosbessen.






Deze bomen hebben we al in tweeën gezaagd, dan kunnen ze eerdaags op de zaagmachine voor stukken van 45 cm. We kregen ze van Clas!




Dit houthok is net leeg gekomen, dus na het kloven kan het hout daar in. We hebben vier houthokken, de andere drie liggen vol. Er ligt ook nog een berg stukken van 45 cm al klaar om te kloven. De inhoud van dit houthok is voldoende voor een hele lange winter. Zeven maanden hebben we hiermee gedaan. Meer kost het niet om in de lange koude winters hier in het noorden het hele huis, van onder tot boven, van links tot rechts, van voor naar achter op 22 graden te houden. Goedkoper kun je niet stoken. Het is dus een cv op hout.
Twee maal daags één uurtje stoken, dat is alles. Werkt met twee accumulatortanks à 500 liter. 

Peter schreef ook weer op z'n blog. Liefhebbers kunnen het HIER (klik) lezen.

Ik wens jullie alvast een heel mooi weekend
en een gezellige Koningsdag!

Gon


maandag 20 april 2015

Voorjaar en de narcissen van de buren


Heerlijk, de sneeuw is bijna wel weg. De rode dop echter nog niet gevonden. Alhoewel het gras steeds breder wordt en de laatste sneeuw steeds lager en smaller, de dop zit nu juist daar! Helaas kon de was dus nog niet buiten, zo jammer met dit prachtige weer! Ben nu wel blij dat de sneeuw praktisch weg is op de paar plekken in de tuin na. 


Klein hoefblad

Overal hoor je het geluid van stroompjes en riviertjes die nu heel veel water te verwerken krijgen. Heerlijk dat geluid! Het zijn zulke "kleine" dingen die je dag groots kunnen maken, zoals ook de eerste gele bloempjes die ik vandaag zag! Klein hoefblad! Zo eenvoudig, maar wat zijn ze mooi als de sneeuw net weg is en daar dan een toefje van die mooie gele bloemetjes staat! Je gaat voor je plezier einden wandelen met de honden. 

In Nederland zullen de krokussen, hyacinten e.d. wel bloeien nu en de narcissen ook. 
En eerdaags de tulpen. Hier bloeien narcissen pas in de tweede helft van mei, de bollen komen nu eigenlijk net uit de 'diepvries' nietwaar :-). Tulpen bloeien nog later, in juni mag je blij zijn. We hebben er nu zelf ook wat in de grond gestopt, dus we zullen zien. 

De buren zijn zo zuinig op hun paar narcissen. Het eerste jaar moesten Peter en ik zo lachen. Toch geprobeerd heel serieus te vragen waarom er zulk hoog gaas om de narcissen stond. 

De narcissen van de buren in een vorig jaar in de tweede helft van mei.

We kregen ook een heel serieus antwoord... het was omdat de elanden of reeën ze anders opeten. Jaha, want dat was al eens eerder gebeurd en toen hebben ze dit er van gemaakt. 

Volgende keer over tulpen in het noorden van Zweden.

Ik ga nog even genieten van het mooie weer, want morgen wordt het nog zo'n 12 à 13 graden en daarna wordt het weer wat minder met ook wat regen nu en dan. 
Dan kan ik wel weer een boek gaan lezen, net als afgelopen weekend. Heerlijk was dat en wat had ik dat lang niet gedaan. Het is me prima bevallen om weer eens heerlijk weg te zakken in een luie stoel met een boek dat ik niet weg kan leggen!
Maar als het weer goed is ben ik buiten, zijn we buiten. Heerlijk om buiten bezig te zijn in bos en tuin!

Tot volgende keer!

Gon

woensdag 15 april 2015

Deksels, waar is nu die rode dop?



Het erf was al aardig schoon vorige week, tenminste de oprit en zo. Zaterdag waren we de hele dag buiten, alleen met een bodywarmer erbij aan. Maar toen bracht zondag weer zo'n 10-15 cm sneeuw, al hadden ze in eerste instantie voorspeld dat het in de vorm van regen zou vallen, wat we inmiddels prefereren. Dan smelt de sneeuw ook sneller.
In het gras ligt nog een flinke laag sneeuw, voor een deel is dit sneeuw die de hele winter door van de oprit het grasveld op geblazen is door Clas met zijn tractor met sneeuwruimer/-blazer.
De auto rijdt inmiddels weer naar zijn plekje over grind i.p.v. over ijs/sneeuw.




De laag sneeuw in het gras is door steeds afwisselend vorst- en dooiperiodes erg ingeklonken en nagenoeg ijs. De onderste 10-20 cm zijn zeker klink klaar ijs. 
Nadat ik deze foto's nam van de week is het wel weer een centimeter of 20 lager geworden.



En zulk mooi weer, je wilt van alles doen buiten. Het enige is dat her en der nog sneeuw ligt. Je kunt ook best al veel doen, bijv. hout zagen en kloven, dan ben je daar voor de zomer mee klaar. Maar met dat mooie weer verlang ik er ook zo naar om lekker de was in de zon en de wind te hangen, was is hier buiten altijd met een uur droog! Het zou ook kunnen ware het niet dat ik niet weet waar de voet van de droogmolen zich bevindt. Waar is de rode dop?!! Volgens mijn berekening zou hij toch wel ergens in dit pad over het grasveld kunnen zitten, maar vandaag is dat nagenoeg vrijgekomen en ik zie nog steeds geen rode dop. Nog even geduld hebben. 
We zijn ook niet gewend hier in april te zijn. In deze overgangsperiode waren we al die jaren in april in Nederland. We vierden in feite dus 2x voorjaar. Ik heb er dan ook nooit aan gedacht de plaats van de droogmolenvoet te markeren. Nog even geduld hebben, de laatste twee dagen gaat het heel hard dus...

Het wordt wel tijd, ik verlang nu heel erg naar...



Bloemen en groen om het huis. Lekker hele dagen buiten zijn. Als de zomer net zo warm wordt als vorig jaar! Toen leek het wel of we in de Méditerranée woonden bij wijze van spreken.




De zomermaanden overal, maar dan ook overal bloemen kunnen plukken, vooral in juli. In de tuin, in de bermen, overal. Bijv. deze mooie pioenroos met akelei.




Prachtige bloemen in de tuin zoals hier de witte ridderspoor en op de achtergrond een veldje kluwenklokjes (in NL zeer zeldzaam en op de Rode lijst).




Ach, ik droom nog even verder, het komt vanzelf. Vorig jaar was het op 22 mei achtentwintig graden, dus het kan hier zo ineens omslaan! Tweeëntwintig mei, dat is nog maar zo'n vijf weken verder. Voor je het weet loop je in een hemdje, muggen zijn er dan voorlopig nog niet.

Peter heeft ook een bericht op zijn blog geplaatst, dat kun je HIER (klik) lezen.

Ik wil nog even een film, of liever gezegd een anderhalf uur durende documentaire met jullie delen, voor als je interesse hebt natuurlijk. Het gaat over de Sami in Zweeds Lapland, hun leven, hun rendieren. Henrik Andersson uit Gällivare wordt een jaar gevolgd.

Gon




donderdag 9 april 2015

Theezakjes, muggen en knutten...




't Is alweer even geleden dat ik een filmpje voorbij zag komen over wat je allemaal met gebruikte theezakjes kunt doen. In elk geval eerst laten drogen, een aantal, en die bewaren in een trommeltje of iets dergelijks. Je kunt ze gebruiken als geurvreters voor je schoenen. 's Avonds in elke schoen een gedroogd theezakje en je schoenen zouden de volgende ochtend weer fris ruiken. Gelukkig hebben Peter en ik ze daar niet voor nodig. Het zou ook ontvetten. Iets wat erg vet is? Doe het in een bak water met een paar van die theezakjes en na een paar uur... weg vet. Nog niet geprobeerd. Je vloer schijnt er ook van te gaan glimmen. 
Maar er was wel iets wat me aansprak en wat ik beslist zal proberen. 
Want razen nu de stormen langs ons huis en dooit de sneeuw lekker weg, voor je het weet is het juni en dan zijn ze er weer en zou je je gebruikte theezakjes goed kunnen gebruiken als post-muggenbeet-middel. Thee bevat tannines die heel goed helpen tegen de zwelling. Dus zakje weer nat maken met koud water, even een beetje uitknijpen en op de muggenbeet houden. 
Ik heb trouwens ook gehoord over goede ervaringen met tea tree olie waardoor pijn, jeuk en zwelling zouden verdwijnen als sneeuw voor de zon.

Dus mochten jullie van plan zijn komende zomer naar Zweden te gaan, spaar alvast theezakjes! Je weet maar niet. Je kunt in NL alvast proberen of het echt helpt, daar zijn toch ook wel muggen, zij het in mindere mate. In elk geval is het een natuurlijk middel.


Simuliidea, oftewel knott op z'n Zweeds en knut op z'n Nederlands. Brrrrrrrrrrr.

Helaas zijn hier ook knutten, ik schreef er bijna vier jaar geleden al over. Dat kun je HIER (klik) nog lezen, veel info ook. Ik schreef vaker over deze kleine ettertjes trouwens, als je het woord knott of knutten invoert in het zoekvakje linksboven, dan komen er wel wat berichten voorbij.

Het komt ook omdat ik erg allergisch reageer op de beet van een knut. 
De afgelopen twee zomers heb ik hiervoor tijdens de periode van de knutten preventief Loratadine 10 mg geslikt volgens de aanwijzingen op de verpakking. Dit zijn in feite gewoon tabletten die men neemt tegen hooikoorts. Je kunt gewoon goedkope nemen van een eigen merk. Het gaat er maar om dat er Loratadine in zit. In Zweden kun je het kopen bij elke 'apotek'. Vragen naar Clarityn. 
Het helpt me perfect! Wat ben ik blij dat iemand mij deze tip gaf. 
Geen grieperig gevoel meer, geen gigantisch opgezette enkels (daar prikken ze meestal omdat ik een lange broek draag in het knuttenseizoen). Enorm opgezette enkels dus waar de huid zo strak om zit dat het heel onaangenaam voelt. Zelfs blazen en ontstekingen. 
Een ander heeft alleen een beetje jeuk van zo'n ieniemienie prikje, maar als je er allergisch op reageert, nou dan... 
Loratadine 10 mg mag je drie maanden lang onafgebroken slikken. Zo lang duurt het seizoen van de ettertjes bij lange na niet, dus heb ik het er zeker voor over! Misschien hebben anderen hier ook iets aan. Wanneer je ze slikt heb je trouwens ook veel minder last van de muggenbeten. Heel eventjes een beetje jeuk en dan is het alweer over. Anders had ik altijd wel een week last van een muggenbult.
Het zijn overigens de knutten die blauwtong veroorzaken bij schapen. Niet zo verwonderlijk dus dat sommigen onder ons, zoals ik, zich een beetje ziek en grieperig kunnen voelen en zo allergisch reageren op de beet van zo'n enorm klein steekbeest.

Het vervolg op het verhaal 'Kok Nol en Moppie Tol' staat inmiddels op Peter zijn blog en kun je HIER (klik) lezen. Het staat onder het eerste deel in dezelfde blogpost, dus even scrollen naar daar waar je gebleven was.

Ik wens jullie een fijn weekend!

Gon

maandag 6 april 2015

Pluisje, Kuifje en de noordse goudvinken


Mag ik jullie even voorstellen... dit is Pluisje!
Ik weet het, slechte foto's, ik ga er een betere lens bij kopen. Al een tijd van plan en als ik dit dan zie bedenk ik mij dat ik het nu dan ook eens moet doen. Ik kreeg Pluisje dus niet scherper en/of beter op de foto vanuit huis. De eerste foto is van februari en de tweede van een week of twee geleden.



Ziet er zo zielig uit, toch?! Toch komt hij vrolijk over!

Wij hebben een groot zwak voor 'onze' Pluis. 
We hebben Kuifje en Pluisje, beiden zo gedoopt door Peter en dat is dus aldoor zo gebleven. 'Is Pluisje al geweest?' is een dagelijks wederkerende vraag.
Pluisje en Kuifje zijn Vlaamse gaaien. De hele winter hadden we hier acht Vlaamse gaaien die dagelijks kwamen eten en in februari hadden we er gedurende een paar dagen rond de vijftien. Het eten leek niet aan te slepen. Maar nu er in de bossen al veel sneeuw weg is en ze daar kennelijk eten vinden is eigenlijk alleen Pluisje overgebleven de laatste weken. 
Hij is een beetje zielig, mager en veel van zijn pluizige 'onderveren' komen er hier en daar uit. Geen idee hoe het kan. Zou hij 'kruinen' hebben :-) ?
In elk geval komt hij dagelijks op een vaste plek in de berk bij het vogelvoederhuis zitten zo van: 'Hé, zie je me wel, strooi je nog wat?' waarop of Peter of ik hem op zijn wenken bedienen.

Er is weer heel wat voer doorheen gegaan deze winter en nu de winter op zijn eind is geraakt lijken ze nog wel veel meer te eten. Zitten door hun reserves heen. Tja, je zult maar zaadeter zijn en er ligt zoveel sneeuw! En zo lang! Extreem koud was het helemaal niet lang, dat was voor de dieren een geluk.
Alleen aan zonnepitten is er al 90 kilo doorheen gegaan en we zijn er nog niet klaar mee hoor.


Noordse goudvinken in berk.

De laatste weken gaat het extra hard door een zwerm noordse goudvinken die hier is neergestreken om niet meer weg te gaan. Zeker 30 à 40 stuks. Ik moet halverwege de dag het voer aanvullen. 


Noordse goudvink (man). Foto internet.

Prachtige vogels zijn het, niet voor niets worden ze sinds jaar en dag afgebeeld op kerstkaarten. Tussen m'n verzameling antieke Amerikaanse kaarten zitten er ook veel. Hieronder heb ik een Zweedse kerstkaart geplaatst met deze mooie goudvinken.


Foto internet.

Vandaag was het, in tegenstelling tot de voorspelling een stralend zonnige dag. Wat heb ik genoten tijdens lange wandelingen met de honden. De zon, de vogels! Wat een koor van vogelzang. Daar word je vrolijk van!

Afgelopen week las ik in de online 'Vroege Vogels nieuwsbrief' waar ik op geabonneerd ben, dat de goudvink in het Engels 'bull finch' wordt genoemd vanwege zijn brede stierennek. Je kunt het HIER (klik) zien.
HIER (klik) nog een voorbeeld van een deel van een nieuwsbrief per e-mail.

Lijkt het je ook leuk om drie keer per week de nieuwsbrief in je mailbox te ontvangen, dan kun je dat HIER (klik) eenvoudig aanvragen. Veel wetenswaardigheden en prachtige foto's!

Ik wens je een fijne tweede paasdag!

Gon







zaterdag 4 april 2015

Dubbel


Antieke Amerikaanse paaskaart anno 1909

Het is vandaag twee jaar geleden dat wij net in Nederland waren aangekomen voor een maandje daar. In het bijzonder om mijn moeder vaak te zien, te knuffelen en haar garderobe aan te vullen. We gingen altijd in het voor- en in het najaar minimaal een maand. Ze woonde al sinds 2007 in een tehuis voor demente bejaarden. In januari 2010 gingen wij in Zweden wonen. Herkennen deed ze ons niet meer, maar ze voelde volgens mij nog wel de band. 
We zouden na aankomst in NL nog even een dagje bijkomen van 2100 km achter de kiezen, boodschappen doen en dan de volgende dag naar Aalsmeer. Niet te weten dat we na het opstaan hals over kop naar Aalsmeer moesten, twee uur rijden vanuit Friesland in het gunstigste geval. Het was mijn broer die belde dat het ineens helemaal niet goed ging met mijn moeder en dat we beter gelijk konden komen. Als de wiedeweerga een paar boterhammen gesmeerd, anders zou het niet goed gaan, hond een plas en gaan! Het was na ongeveer een uur rijden en ter hoogte van Lelystad dat mijn broer weer belde en ik wist het al voor ik opnam. Mijn moeder was overleden.
Het heeft zo moeten zijn dat wij in Nederland waren. Maar wat heb ik het er moeilijk mee gehad dat ik 2100 km bij haar vandaan woonde en dat ik nu slechts een uurtje bij haar vandaan was en niet bij haar mocht zijn toen ze overleed. Haar niet vast kon houden. Juist omdat ik zó dichtbij was, alsof ze op me gewacht had, maar het niet kon redden. En nog steeds vind ik het wel moeilijk.
Want je kunt nooit weten wat er nog in iemand met Alzheimer omgaat, je kunt niet zeggen dat er niets meer was. Het is een duister gebied waar men nog lang niet alles over weet. 
Twee jaar geleden viel Pasen heel anders, maar nu staat Pasen voor de deur. Het is er een heel mooie gedachte bij, het verhaal van Pasen. Daarom ook heb ik uit mijn verzameling antieke kaarten waar ik onlangs over vertelde juist deze gekozen. Voor mijn moeder, omdat zij hem mooi gevonden zou hebben en om Pasen. 

Lieve mam, ik denk aan je! Veel liefs! 


Ik wens iedereen fijne paasdagen.

Gon

woensdag 1 april 2015

Mijn hart gevolgd...


Ik kwam bij toeval dit mooie liedje van Stef Bos tegen en dacht: 'Dit past bij mij!'
Hieronder de tekst en daaronder het filmpje op YouTube voor als je het wilt beluisteren.
Peter heeft weer een mooi verhaal geschreven op zijn blog, het eerste deel van twee. Je kunt het HIER (klik) lezen. Veel plezier met luisteren en lezen.


Ik voel me thuis hier
als een vreemde
Iedereen herkent mijn accent

Ik ben van boven de rivieren
Je kunt niet anders zijn
dan wie je bent

Ik kan niet terug
want ik kom nergens vandaan
Al ga ik weg
ik blijf een vreemde

Ik kom uit een land van schreeuwers
Ik heb geleerd hier
om stil te zijn

Wat niet wil zeggen
dat ik zal zwijgen

als mensen elkaar haten
alleen omdat ze anders zijn

Ik heb de liefde
hier gevonden
Ik ben alleen
m'n hart gevolgd

Zo ben ik hier
terecht gekomen
in dit huis als een vreemde
Ik hoef niet eerst
Ik ben geen volk
Ik wil alleen maar
hier

leven!




Gon